Challenge not accepted

2006. Al een tijdje voelde ik een soort streng in mijn borst. Ik had mijn dochter 11 maanden borstvoeding gegeven en dacht dat het klierweefsel was. Er werd een mammo en echo gemaakt, maar ik kreeg te horen: “Niks aan de hand, verdikt klierweefsel.” Gerustgesteld ging ik naar huis. Ik was 36. Borstkanker zat niet in mijn familie en ik kende verder ook niemand met borstkanker.

Een tijd later voelde ik de streng nog steeds en als ik erop duwde kwam er bruin vocht uit mijn tepel. Ik dacht: “Ik heb net een mammografie en echo gehad. Kan niks zijn.” Ik vertelde het tegen een collega en die zei: “Misschien toch mee naar de huisarts gaan.” Vond ik best een goed plan. Dat had ik tegen ieder ander kunnen zeggen.

Ik werd doorverwezen naar de mammapoli. Ik stuurde de chirurg, die ik kende van mijn werk, een mailtje. Hij belde me op. We lieten een mammo maken en een echo en er was niks te zien. Laten we voor de zekerheid een MRI maken. Ik vond het zonde van mijn tijd, maar tegelijkertijd vond ik het voor mijn werk ook wel interessant. Ook lieten we het tepelvocht onderzoeken.

Op 20 maart 2007 liet ik de MRI maken en ik vond dat inderdaad interessant. Na afloop liep ik door naar de mammapoli om te vragen of ik het afnemen van het tepelvocht technisch goed uitgevoerd had. Ik zat te wachten en zag jonge vrouwen voorbij komen. Ik dacht nog: “Ook balen als je zo jong bent en borstkanker hebt.” Nog geen 10 minuten laten, bleek dat ik één van hen was. Ik had een tumor van 10x6x7 centimeter en positieve okselklieren. Ik wist direct: “Dit is niet goed. Dit is helemáál niet goed. Dubbeltje op zijn kant zal het worden, maar ik mág niet doodgaan. Ik ben een moeder. Mijn dochtertje is pas 2,5……”

Chemo. Borst eraf. Eierstokken eruit. Bestraling. Herceptin. Hormoontherapie. Borstreconstructie. Twee jaar later kreeg mijn zus borstkanker. Mijn andere borst eraf en ook daar reconstructie.

Vandaag ben ik 9,5 jaar na diagnose. Geen uitzaaiingen voor zover ik weet en niet dood, dat weet ik zeker. Ik ontmoette in de afgelopen jaren heel veel vrouwen met borstkanker en enkele mannen. Ik raakte bevriend met een aantal van hen. Een deel van die vrouwen leeft niet meer. Het bleek niks uit te maken of je moeder bent of niet, of je positief bent of niet, of je vecht of niet.

Het roze borstkankergeweld, de terreur van het positiefdenken stond me tegen. In the end helpt het allemaal geen moer. Kanker kan een sluipmoordenaar zijn. Je weet nooit of je bij de pechvogels of bij de mazzelaars hoort. Tot dusverre ben ik een mazzelaar. Ik snap ook niet waarom. Het drijft me elke dag om me in te zetten voor diegenen met erfelijke aanleg voor kanker en voor diegenen die borstkanker krijgen.

Stomme Facebook-spelletjes helpen niet. Hartjes plaatsen ook niet. Goed bedoeld wellicht, maar please, stop ermee.

Wees een maatje voor diegenen die ziek zijn. En doneer aan KWF. Het rekeningnummer is: NL23 RABO 0333 7779 99

Namens mijn borstkankervriendinnen en mijzelf, bedankt !

cz2

Advertenties

8 Reacties op “Challenge not accepted

  1. Een hoopvolle samenvatting van een levensreddende behandeling, blij dat het goed met je gaat.
    Big hug! x

  2. Helemaal mee eens. Al die roze shit en ‘respect’ gelul op FB… Brrr.

  3. mee eens…evenzo die verhalen en reacties…ze heeft zo gevochten…waar tegen dan? Hier kun je niet tegen vechten, het is zoals je schrijft…je hebt geluk, of domme pech, verder niks. Het is niet zo dat je met zwaard of vuist, op pad gaat. En je bent een positieveling van nature of niet…het is zoals het is…

  4. Jeetje, Desiree, dat het alweer 9,5 jaar geleden is. Wel super fijn dat je er zo goed bent doorgekomen en zodoende lekker hebt kunnen genieten van je opgroeiende dochter. Liefs, Jeanne.

  5. Hoi Desiree.
    Heel goed dat je dit bericht opnieuw onder de aandacht brengt.
    Want jouw gevecht mag nooit vergeten worden.
    Je leven staat gelukkig wel weer op de rails maar je moet alert blijven.
    Ook wij, en onze dochters kunnen het overkomen.
    Daarom : bedankt Desiree voor deze herinnering.
    En voor jou een lieve groet vanuit Den Dungen
    met de hoop dat je heel gezond en gelukkig oud mag worden.
    Paula

  6. Dees, i love you. Je bent een kanjer en verricht briljant werk waarvoor ik (en ik denk velen met mij) je dankbaar ben. Ik ben blij dat het goed met je gaat en wens je het allerbeste toe! Groetjes van Mitsy uit het Brabantse land xxx

  7. Dees, ik lees je teksten met veel plezier, voor zover mogelijk binnen deze omstandigheden, en ook je uitgebreide ter zake doende antwoorden bij boistkankervragen. Ik ben een lotgenoot, nog niet zo lang na diagnose als jij, pas in maart van dit jaar mijn laatste chemo gehad. Ik sluit me aan bij je woorden: geluk of domme pech, ieder lotje kan niet anders dan het afwachten. Maar op weg daarheen, naar een kankervrije, dan wel kankervolle toekomst staat het ons godzijdank wel vrij om zoveel mogelijk van het leven te genieten. Amen 🙂

  8. Al zo lang na de diagnose al weer, moeilijk hoeveel vrouwen er zijn overleden. Ik weet nog goed wat voor steun je was voor mij na mijn eigen diagnose, dankjewel daarvoor. Hartelijke groet Femke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s