Snoeien

Mijn vader snoeide jarenlang onze coniferen- en laurierhaag. “Snoeien doet groeien” zei hij dan. Grof werk, daar hield mijn vader van. Slopen, hakken en aan de slag met zo’n grote elektrische snoeischaar. Alles waar fijne motoriek voor nodig was, was niks voor hem.

Op 23 juni 2013 ging hij ook voortvarend te werk. Hij sneed eerst door zijn verlengsnoer. Nadat die gerepareerd was, snoeide hij de laurierhaag. Toen ik kwam kijken, schrok ik me rot. “Pap, wat heb je nou gedaan?” Er zat een enorm gat in de haag. Mijn vader was er vast van overtuigd dat ie een rechte blok gemaakt had. Hij kon zijn ogen niet geloven toen hij omhoog keek en ook zag dat er een groot gat in zat. Een beetje beteuterd ging hij naar binnen en zei tegen Isis: “Ik heb een voldoende voor de inzet maar niet voor het resultaat.”

Nog geen week later wisten we dat er hiervoor een duidelijke verklaring was. Door een hersentumor had hij nauwelijks meer controle over zijn linkerhand. Door neglect nam hij een groot stuk van zijn linkergezichtsveld niet waar. Mijn vader mocht niet meer snoeien. Gelukkig kreeg mijn vader genoeg tijd van leven om te zien dat het gat in de haag weer dichtgroeide. Hij heeft zelfs nog kunnen zien dat Robert en ik ook best goed kunnen snoeien.

Van de week hebben we de laurierhaag weer gesnoeid. Zou mijn vader vanaf gene zijde meekijken en zien dat het goed is?

20160603_092503

Advertenties

Een Reactie op “Snoeien

  1. Je vader zou trots zijn geweest.
    Liefs, Jeanne.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s