Het wonder van Lourdes

In de zomer hoorden mijn ouders dat er een reis naar Lourdes georganiseerd werd met mensen uit hun woonplaats. Mijn vader had er wel oren naar. Mijn ouders zijn katholiek, zoals velen in de Brabantse dorpen. Mijn vader is vroeger als vrijwilliger naar Lourdes geweest en dat heeft destijds veel indruk op hem gemaakt. Mijn ouders informeerden zich en besloten zich op te geven. De reis werd georganiseerd door VNB bedevaartsreizen. Er zouden vrijwilligers mee gaan en mijn ouders zouden in een zorghotel verblijven.

In alle eerlijkheid zei ik tegen mijn moeder dat ik me afvroeg of mijn vader dat wel zou halen. In juli had de neuro-oncoloog gezegd dat mijn vader’s levensverwachting rond de drie maanden lag, maar dat hij daar natuurlijk geen zekerheid over kon geven. Soms is het korter en soms is het langer, had hij gezegd. Natuurlijk had mijn moeder daar ook rekening mee gehouden, maar ze zei: “We kijken wel. Als het kan, is het mooi. Gaat het niet, dan is dat maar zo.”

Maandag 28 september vertrokken ze, met de bus en met het vliegtuig. We hadden af en toe contact via Facetime. Ze hadden het goed. Zaterdag zouden ze thuiskomen. Ik had zelf een reünie van mijn middelbare school. Gymnasium Beekvliet bestond 200 jaar. Ik had ’s morgens nog even met mijn moeder gefacetimed om te zeggen dat ik bij hen zou slapen. De reünie was buitengewoon gezellig en dus werd het heel laat. Om 02.20 stond ik voor het huis. Wat zag ik daar? Een taxibusje? Ja, hoor, mijn ouders hadden op de terugreis veel vertraging opgelopen en kwamen net thuis aan. Ze waren gebroken, maar ze hadden het zo leuk gehad. Heel bijzonder om zo samen thuis te komen, in mijn ouderlijk huis.

Mijn ouders hebben het geweldig gehad. De groep was fantastisch. Ze hadden een hele lieve verpleegkundige die als vrijwilliger mee was en mijn moeder alle zorg uit handen nam, waardoor zij ook echt van deze week vakantie kon genieten.

Dat heeft mijn vader toch maar mooi weer meegemaakt. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Pa en ma Lourdes Pa en ma Lourdes2 Pa en ma Lourdes3

Advertenties

7 Reacties op “Het wonder van Lourdes

  1. Ik ben niet eens katholiek maar de paar keer dat ik in Lourdes ben geweest hebben diepe indruk gemaakt. Die hele sfeer rond de grot, de gestroomlijnde organisatie van de mis met al die zieken in dezelfde rolstoelen met die gehaakte dekens.
    De processies in de middag, het is zo speciaal. Fijn dat je ouders het goed hebben gehad.

  2. Wat een mooie samenloop van omstandigheden, die gelijktijdige thuiskomst! En wat heerlijk, dat je ouders deze bijzondere reis toch nog hebben mogen meemaken.
    Liefs, Jeanne.

  3. Yvonne Dootjes-Leijten

    Wat geweldig dat jullie zo’n fijne vakantie hebben gehad. Echt een wondertje. Take care!!!!

  4. Hoi Dees (ik ken je nog uit de Desiree tijd, zo’n 93 jaar geleden…:-)
    Ik wil je even laten weten dat ik je blog over je vader altijd met plezier lees. De situatie is ernstig en verdrietig maar je omschrijft het op een prettige en luchtige manier.
    Jouw vader heeft getracht, met bijlessen, mij wat wiskunde bij te brengen. Met wisselend succes….Maar het is allemaal goed gekomen!

    Mijn moeder bridged nog elke (?) dinsdag met je vader. Ik stuur je blog altijd door aan mijn ouders, die het verhaal natuurlijk kennen, maar nu vanuit jouw oogpunt. En dat is mooi en bijzonder.

    Hopelijk mag je er nog vele schrijven!

    Groet, Jelle van der Aa

    • Hoi Jelle, wat tof zeg. Ik heet nog steeds Désirée hoor, maar eigenlijk noemt iedereen me altijd Dees, behalve mijn ouders en behalve mijn man als ie kwaad op me is… Haha, leuk om te horen dat het met jou goedgekomen is. Leuk dat je de blogs aan je moeder doorstuurt. Ik kan haar ook op de mailinglist zetten.

  5. Je moeder heft alles in geuren en kleuren op onze vergadering verteld.
    Wij (bestuur CNVO gepens.) waren blij dat ze zo hebben genoten.
    Jouw verhalen lees ik met ja met wat eigenlijk ?
    Groetjes Frans Peeters

  6. Tijdens een bedevaart deel je met andere pelgrims, zowel lichamelijk en geestelijk.
    Dat is een bijzondere ervaring waardoor je sterker wordt in het dragen van je eigen ziekte of zwakte. Het samenzijn bij de grot in Lourdes is zo indrukwekkend dat er nieuwe frisse energie bij je binnenstroomt. Dat was mijn ervaring toen ik daar was met ome Pietje de Witte in 1984.
    Ik lees uit het verslag van Desiree dat Wil en Tiny een geweldige tijd in Lourdes hebben gehad. Ik zag het aan de foto’s bij het verslag van Desiree en op de bridgeclub dat ze lekker opgefrist waren. Het is een omslagpunt tijdens de zware, slopende, spannende, afgelopen maanden.
    Mijn eigen ervaring met Lourdes was, dat achteraf, een poosje na thuiskomst, het wonder pas plaats vond.
    Wil en Tiny: als jullie daar al verrijkt zijn dan komt er nu nog meer !

    Liefs van Paula

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s