De dag waarvan we wisten dat hij komen zou

De dag waarvan we wisten dat hij komen zou. De hersentumoren van mijn vader groeien iets. Het is geen groot verschil met de vorige scan, maar het is niet langer stabiel. Het was geen verrassing. Net als de vorige keren hielden we er rekening mee, maar deze keer geen meevaller, maar een bevestiging. De neuro-oncoloog zette op een rijtje wat er eventueel nog mogelijk is. Niets doen is ook een optie. Mijn vader wil nog best, maar feit is ook dat hij lichamelijk behoorlijk ingeleverd heeft. Je weet niet wat behandelingen je kunnen brengen maar ook niet wat ze je kunnen kosten.

Ik was laatst spreker op een KNMG-symposium, waarbij het rapport Niet alles wat kan, hoeft aangeboden werd. Het gaat over passende zorg in de laatste levensfase, over artsen die soms zo in de behandelmodus staan dat patiënten geen bewuste keuzes maken en over patiënten die zich wanhopig vastklampen aan behandelingen. Elke behandeling levert misschien iets op, maar kan ook veel ellende brengen. Mijn presentatie is hier te zien. Mijn motto is dat je ernaar moet streven om geen spijt te hebben op je sterfbed.

Mijn vader zei: “De kans is groot dat ik Kerst niet haal.” We knikten. Daarop zei hij: “Maar ik ben waarschijnlijk nog wel een keer jarig.” We knikten opnieuw. 17 mei, dat lijkt haalbaar.

“Pap, wat wil je nog doen?” vroeg ik. Hij antwoordde dat hij geen grote wensen meer heeft, dat hij elke dag meer reden heeft om dankbaar te zijn dan om te klagen en dat hij gewoon wil genieten van elke dag. Hij geniet van de zon, van zijn vrouw, zijn kinderen en kleinkinderen, van bridgen en alle lieve mensen om hem heen. Hij zegt dat hij niet bang is om dood te gaan.

Ik kijk naar mijn vader, die al 45 jaar in mijn leven is. Ik kan me niet voorstellen hoe het zonder hem zal zijn, maar als de tijd daar is, laat ik hem los en draag hem verder in mijn hart. Tot die tijd leven we met de dag en maken er het beste van.

Advertenties

11 Reacties op “De dag waarvan we wisten dat hij komen zou

  1. Wat zeg je dat mooi en zo vol liefde. Jouw vader heeft zo te horen een prachtig, voldaan leven gehad en nergens spijt van. Dat is een groot geluk, voor hem én voor jullie. Ik hoop met heel mijn hart dat jullie nog een fijne, liefdevolle tijd mogen hebben XXX

  2. marijke klapwijk

    Desiree
    Wat een warm en mooi blog schrijf je over je vader.
    FDKK en fijn voor hem en voor zijn naasten dat hij niet bang is en nog wil en kan genieten .
    Sterkte

  3. Lieve allemaal,
    Verdrietig om te lezen dat de tumoren zijn aangegroeid, maar wat ontzettend fijn dat Wil er op zo’n positieve wijze mee om kan gaan en dat hij kan terugkijken op een leven, waarin hij volop heeft kunnen genieten te midden van zijn liefdevolle gezin, familie en vrienden.
    Sterkte!
    Liefs, Jeanne.

  4. Heel veel sterkte samen met elkaar. Geniet van de mooie en warme momenten met elkaar.
    Lieve groeten, Gera

  5. Beste Tiny,Wil en kids,

    Inderdaad ik verwachtte ook ,dat de rek eruit aan het gaan was.
    Maak er het beste van, er is gelukkig veel toegevoegde tijd geweest om naar terug te kijken.
    Tiny veel kracht, knap hoe jij, je staande houd. Sterkte voor jullie allen.
    Alweer mooi geschreven Desirée.
    Waar liefde is, is ook veel geluk.

    Vriendelijke lieve groet Maria

  6. Alle geschreven woorden ten spijt maken het niet eenvoudiger om te accepteren dat de dood nabij is, je vader is dapper en gelukkig is hij niet bang voor de dood, ook het Opperhoofd was niet bang toen hij besloot te stoppen met behandelen en zijn dood in eigen hand nam.

    Voor jullie hoop ik op nog wat tijd met elkaar.

    Lieve groet Aleida (Ollie)

  7. Afgelopen dinsdag was ikzelf,na een afwezigheid vw nieuwe knie, weer op de bridgeclub.
    Wil wenkte me en vertelde me het slechte nieuws dat de onlangs gemaakte hersenscan aangaf dat de tumor gegroeid was. En dat er deze keer geen behandelingsopties meer zijn. Hij vertelde het rustig en zei dat hij er rekening mee had gehouden. Ik reageerde op dat moment niet normaal door te zeggen dat ik dat niet geloofde. Mijn excuus voor deze opmerking.Het dringt nog niet tot me door. Wil is ( samen met Tiny en zijn kids ) voor mij een optimistische doorzetter, een harde vechter die altijd nog winst boekte en waarvan ik verwachtte dat hij velen van ons zou overleven. Ik duim voor je Wil !

    • Hoi Paula, geen probleem hoor. De vraag was niet of er nog behandelingen mogelijk waren maar vooral of ze verstandig zijn om te doen. Kwaliteit van leven, daar gaat het om. Nu mijn vader opgeknapt is van de dexa hebben we er meer vertrouwen in. We gaan er vandaag over praten.

  8. Ja Desiree.
    Je vader zei dat hij bij bestraling of chemo een gevaar liep op beschadiging van hersengebieden geen kwaliteit van leven zou hebben. Maar dexamethason is inderdaad weer een gouden greep ! Super ! Fijn dat jullie weer verder kunnen !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s