Duofiets

Drie weken voordat mijn vader de diagnose Glioblastoma Multiforme kreeg, fietsten mijn ouders in één weekend honderdveertig kilometer, op en neer naar Bunnik. Zelfs na de diagnose, de eerste keer dat we naar het UMC Utrecht gingen, maakten mijn ouders dezelfde tocht. Met de kennis van later was dat eigenlijk onverantwoord, want mijn vader bleek niet goed meer te zien vanwege ‘Neglect‘. Gelukkig liep de reis goed af, op wat schrammen na valpartijen na.

Zelfstandig fietsen bleek niet goed meer mogelijk, maar na oriëntatie op internet, probeerden mijn ouders een zogenaamde duofiets uit. Ze konden zo zelf ervaren wat op zo’n fiets echt noodzakelijk is en met die kennis konden ze een geschikte, tweedehands duofiets kopen. Helemaal netjes afgeleverd werd de fiets niet. Eerst werkten de bijgeleverde accu’s niet en toen brak de middenas door, maar de verkoper loste de problemen op en met hulp van de fietsenmaker én natuurlijk Rien, de jongste broer van mijn vader, kwam het allemaal toch nog goed.

Voor de kleinkinderen is de nieuwe fiets een grote hit. Ze willen er omstebeurt op en ze willen ook allemaal graag even zelf sturen en de trapondersteuning gebruiken. Dat dat als bijrijder doodeng is, omdat je niet kunt bijsturen en ook niet kunt remmen, heb ik inmiddels ook mogen ervaren.

Mijn ouders hebben de afgelopen tijd al zo’n achthonderd kilometer afgelegd. Ze fietsen bijna dagelijks. In het Brabantse land trekken ze veel belangstelling. Mijn moeder neemt een plaid mee, dus als mijn vader onderweg moe wordt, stoppen ze ergens. “Ja”, zei mijn vader, “dan legt ze me onderweg ergens neer.” Na een tukje in de berm, kan mijn vader er dan weer tegen.

Laatst had mijn moeder een hotelletje in Aalden geboekt. De duofiets ging op de aanhangwagen en zo reden ze naar Drenthe. De mensen van het hotel waren alleraardigst, tilden de fiets mee van de aanhangwagen en maakten ruimte in hun schuur om hem ’s nachts afgesloten te parkeren. Ook in Drenthe fietsten ze zo’n dertig kilometer per dag. Ze genoten er intens van.

Deze foto is van vandaag genomen door René, ergens bij de Acht Zaligheden onder Eindhoven.
Duofiets2

Dat mijn vader deze zomer nog zou fietsen, dat hadden we een jaar geleden niet voor mogelijk gehouden. Wat een geluk dat hij er nog is en dat mijn ouders nog samen fietsen kunnen en dat ze er zó van genieten.

P.s. Ik schreef eerder over een vrouw die met dezelfde diagnose in hetzelfde ziekenhuis werd behandeld en dat haar dochter mijn blogs gelezen had en contact met me zocht. Vorige week bereikte ons het droevige bericht dat deze vrouw overleden is. We wensen haar echtgenoot, de kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte.

Advertenties

5 Reacties op “Duofiets

  1. Dees wat mooi dat je ouders nog samen erop uit kunnen en genieten.
    Hoop en wens hun nog vele mooie tochten samen.xx

  2. Paula Jong-Smits

    Hoi Wil en Tiny;
    Hier kan geen enkele diagnose van een kankerspecialist tegenop !
    Alle geluk van de wereld hebben jullie momenteel mee !
    Fiets maar lekker door tot het einde van de wereld.
    Geniet maar lekker van alles en iedereen om je heen.
    Dat is heel goed voor de positiviteit die nodig is om je gezond te houden !

  3. Lieve Desiree,
    Afgelopen zaterdag kwam ik je ouders tegen op de duofiets en van je vader mocht ik zijn plekje even innemen om te ervaren hoe het was.
    Het is inderdaad wel even wennen dat je zelf niets hoeft te doen.
    Heerlijk toch, dat je ouders op deze manier nog lekker bewegend kunnen genieten in de natuur.
    Liefs, Jeanne.

  4. Heerlijk hoor dat ze zo genieten.

    X

  5. Het is een genot om je ouders zo intens te zien genieten van hun (fietsend) samenzijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s