Mijn vader is er nog en hoe

En dan ineens de laatste dag van 6 weken chemo en bestralingen. Mijn vader, al drieënhalve maand na diagnose. Hij is er nog en hoe. Hij is een beetje kaler geworden, maar na de tondeuse van de buurvrouw nog net zo knap als eerst. Hij hoort een beetje slechter, maar met drie anderen in de familie met gehoorproblemen kan hij er als vierde best nog bij. Zijn concentratie is wat minder maar hij kan nog steeds heel goed bridgen. Hij traint op de hometrainer. Hij wandelt. Hij werkt aan zijn beeld. Hij eet met plezier. Hij slaapt goed, maar niet meer de hele dag.

Toen hij vorige week de neurochirurge zag, was ze zichtbaar blij te zien hoe goed mijn vader het maakt. ‘We hebben de juiste beslissing genomen u te opereren’ en zo is het. Mijn vader had een zakje noten voor haar meegenomen, uit de tuin, ‘omdat ze een harde noot gekraakt had’. Mijn moeder had zelfgemaakte jam voor haar meegenomen. Ze is een dokter, een echte. Haar beslissing was cruciaal.

Van afgelopen woensdag op donderdag logeerde Isis bij opa en oma. Donderdagochtend mocht ze met de taxi mee naar de bestralingen. Ze had haar fotocamera meegenomen, want ze wilde alles vastleggen. De medewerkers van de afdeling radiotherapie waren alleraardigst. Ze hielpen haar de flits uit te zetten en ze zetten speciaal voor haar de laser nog een keer aan, zodat zij foto’s kon maken. Hartverwarmend.

Ook de andere betrokkenen, de radiotherapeut, de oncoloog, de neuro-oncoloog, de verpleegkundigen, ze zijn echt allemaal geweldig, bevlogen en betrokken. Mensen maken het verschil in de zorg. Mensen met liefde voor het vak. Mensen met liefde voor mensen. Een gouden lijstje verdienen ze, allemaal.

Gouden lijst

Isis wil later dokter worden, mensen met kanker behandelen, een combinatie van borstkanker en hersentumoren. ‘Kan dat, mama?’ vroeg ze toen ze thuis was. ‘Nou, schat’ zei ik, ‘dat is best ongebruikelijk. Meestal behandelen artsen óf mensen met borstkanker óf mensen met hersentumoren.’ ‘Oké’, zei ze, ‘dan weet ik het nog niet, maar in mijn vrije tijd wil ik dierenarts worden…’ ‘Oké’ zei ik ‘en wil je ook nog kinderen?’ Ze lachte. Ja, ze wil het allemaal. Ze wil mensenlevens redden, zoals dat van haar opa, én dieren behandelen en zelf moeder worden.

Glioblastoma multiforme, een agressieve hersentumor, operatie, 6 weken met de taxi op en neer naar UMC Utrecht, chemopillen en bestralingen. Het ligt alweer achter ons. Drieënhalve maand verder zijn we.

Soms vragen we ons af of mijn vader al dood zou zijn geweest als we in het andere ziekenhuis waren gebleven. We weten het niet. We denken allemaal van wel.

Gelukkig waren we goedgeïnformeerd en assertief. Mijn vader is er nog. En hoe…
Radiotherapie1Radiotherapie2Radiotherapie3Radiotherapie5Radiotherapie6Radiotherapie4

Advertenties

18 Reacties op “Mijn vader is er nog en hoe

  1. Wat is dit ongelooflijk fijn voor jullie .

    Dankzei de geweldige artsen , maar ook door de enorme wilskracht ,van je vader .

    Genieten nu Wil en Tiny .

    Desiree, bedankt voor de vele informatie die je ons gaf .

    Vele groetjes, Ria van Son ( zusje van Rina en Jo van Grinsven )

  2. Geweldig goed nieuws, waar ik heel blij mee ben. Ik zal komende week in Lourdes een dikke kaars voor jullie opsteken, zodat het licht ook jullie bereikt.
    pastor

  3. Rian van der Steen

    Wat een goed nieuws na een zware strijd! Heeft mijn kaarsje dat ik iedere dag laat branden toch misschien een beetje geholpen.Geniet van elkaar, jullie zijn een hecht gezin.

    • Dank voor je reactie. De kaarsjes hebben vast geholpen. De behandelingen gaan wel door. Nu drie weken rust en dan moet mijn vader een week chemopillen slikken, een zwaardere dosering dan hij nu heeft gehad.

      • Met jullie steun komt hij er ook weer doorheen, jullie zijn kanjers met elkaar en dat is de kracht van een gezin!

  4. Lieve Desirée,
    Het is inderdaad een genot om te zien dat het – naar omstandigheden – zo goed gaat met je vader. Gisteren zijn je vader, je moeder en ik een klein uurtje wezen wandelen. Dat ging hartstikke goed en je vader genoot ervan. Vervolgens heeft hij wat geslapen en daarna had hij weer volop energie om te bridgen. Fantastisch!!!

    Leuk, dat de artsen Isis zo tegemoet zijn gekomen met het maken van haar foto’s. De foto’s zijn kei goed. Wat is Isis alweer gegroeid, zeg! Al echt een dametje.
    Liefs, Jeanne.

  5. Bedankt Desirée, voor dit woord- en beeldverslag. Zo kunnen we de ontwikkelingen daar aan de Litserstraat een beetje volgen. Jullie hebben inderdaad de juiste beslissing genomen. Dankzij die ingreep is je vader er nog steeds, en maakt hij het naar omstandigheden goed en geniet hij nog steeds van het leven.

  6. lieve mensen
    dit is nu echte liefde

  7. Al zitten we ver denken we vaak aan jullie. heeeel veel sterkte jullie allemaal yolenthe

  8. Lieve Désiree, Tiny en Wil,
    Als je leest hoe het jullie op dit moment vergaat en dat afzet tegen alle prognoses, die tevoren gegeven werden, dan kun je alleen maar hopen dat dit nog heel lang zo zal duren! Dokters kunnen fantastisch zijn, maar er gaat niets boven zo’n hechte familie!! Heel veel groeten, Jaap en Jetty.

  9. Heel veel sterkte en vele groeten.Schikt het om met Jan den Ouden een keer aan te komen?Groeten kees Hermans.

    • Kees en Jan, we vinden het heel leuk als jullie een keer komen. Jullie mogen ook de vrouwen meebrengen als je dat wilt. Bel ons even om een afspraak te maken.
      liefs Tiny en Wil.

  10. Elke keer als ik in de st.Jan ben moet ik en wil ik aan jullie denken.Probeer de zonnige kant te houden. Frans Peeters

  11. Hoe ik hier verzeild raakte weet ik niet meer zo goed maar ik ben blij dat ik terecht bij je kwam. Blij dat ik je daardoor kan zeggen hoe ik geraakt ben door wat jullie vader moet doormaken . maar ook jullie die dicht om hem heen staan. Jullie moeder, kinderen, kleinkinderen ook jullie moeten dit met hem samen doormaken. Wat fijn dat hij jullie heeft en jouw kennis en kunde Dees hem extra kunnen steunen. Fijn dat je dat kan betekeken voor hem. En ik zie de foto’s van je vader en denk: wat een pracht van een man, bijzonder dat hij nog zo er uit ziet na die zware operatie en de bestralingen. In hem zit karakter dat zie je zo! En zo lief die foto’s van hem met Isis. Wat zullen zijn kleinkinderen en alle andere lieve mensen om hem heen hem sterken om dit proces te kunnen aangaan. Want zwaar is het natuurlijk wel. En liefde en kracht heeft ie hard nodig. Ik wens jullie allen heel veel kracht en heel veel mooie en zinvolle momenten met elkaar voor de komende tijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s