‘Naar omstandigheden gaat het goed’

Zondag, aan het einde van de middag, probeerde ik mijn ouders te bereiken, maar ik kreeg ze op het vaste nummer niet te pakken. Ik probeerde mobiel en ja hoor, mijn moeder: “Ja, we zijn even aan het wandelen…”

Wat zegt ze nu? Ze zijn aan het wandelen? Later bleek dat ze zeker een uur weg waren geweest. Oké, net geopereerd, luikje in de schedel en hij kan bij thuiskomst een uur gaan wandelen? Verbazing alom.

Maandag belde ik en kreeg ik mijn vader aan de lijn: “Hoe gaat het?” “Eh,…. nou gewoon goed. Ik voel me prima…” Oké, dacht ik, dat zal de dexamethason wel zijn. Hij zal zichzelf wel een beetje overschatten. ’s Avonds zou hij gaan bridgen. Ik dacht: Oké, en hoe moet dat dan met dat neglect? Kan hij de kaarten wel zien?

Hoe gaat het? Nou, naar omstandigheden gaat het goed. Het is alleen zo jammer dat die omstandigheden zo klote zijn (citaat van Truus)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s