Papa, kom je snel weer buiten spelen?

Mijn vader is eigenlijk altijd een beetje kind gebleven. Toen wij jong waren, waren wij het excuus. Zo deed hij fanatiek mee met kersenpit-ver-spuug-wedstrijden. Om eerlijk te zijn, hij begon altijd als eerste. Als we iets wilden, dacht hij altijd: Ja, waarom eigenlijk niet? En dus mochten we bouwen, knutselen, koken, verzamelen, noem het maar op.

Toen er kleinkinderen kwamen, waren zij een goede reden om een boomhut te bouwen in de immense Rododendron in de tuin. Mijn vader is best handig, maar vooral inventief, waarbij de functionaliteit (of het werkt) belangrijker was dan de esthetiek (of het er mooi uitzag). Voor de kleinkinderen is het in elk geval een speelparadijs.

Nu ligt hij in het UMC Utrecht. Dat is natuurlijk niks voor een buitenmens als mijn vader.  Vanmorgen is hij verplaatst van Intensive Care naar Medium Care.  De eerste geluiden zijn goed. Hij voelt zich beter dan voor de operatie. Hij heeft al even op de rand van het bed gezeten, maar daar kreeg hij toch wel erge hoofdpijn van.

Papa, Isis en ik komen je zo opzoeken. We kijken wel of we ergens frikandellen kunnen kopen om mee te nemen. Isis heeft een tekening voor je gemaakt.

Papa, als je thuis bent, kom je dan weer snel buiten spelen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s