Do you believe in miracles?

Tegen alle tradities in besloten we dit jaar Kerst in Gent te vieren, bij Kris, eigenaar van [Su’Ro], de Bed& Breakfast waar we rondom alle drie mijn operaties in Gent logeerden. Robert en Kris zouden samen heerlijk gaan koken. In mijn herinneringen aan Gent voeren Kris, [Su’Ro] en de gezelligheid en het lekkere eten van Gent de boventoon.

De laatste keer dat we in Gent waren was alweer een tijdje geleden. Half februari waren we op controle en in het ziekenhuis ontmoetten we toen Roland en Esther in de wachtkamer. Esther was daar omdat ze last had van een plek, die toen nog een restverschijnsel van de reconstructie-operatie leek te zijn en later toch echt een uitzaaiing bleek.

Dit keer dacht ik dus bij Gent aan eten en drinken, aan gezelligheid en winkelen én… aan Esther.

We vertrokken de ochtend van 24 december. Ik was vastbesloten om nog even de stad in te gaan. Gent is prachtig en winkelen in Gent is minstens zo prachtig. We reden naar Kris, laadden de auto uit en reden door naar de parkeergarage op de Vrijdagmarkt. We liepen de garage uit en daar gebeurde het…

Ik keek op de grond, zag een soort zilverpapiertje liggen maar toen ik goed keek, zag ik dat het een hangertje was in de vorm van een engel. Op Kerstavond vond ik in Gent een zilveren engel. Was dit toeval?

Ik dacht weer aan Esther. Twee dagen voordat ze overleed, mocht ik afscheid van haar nemen. Ik gaf haar een kus, bedankte haar voor alles en fluisterde dat ik hoopte dat er een leven na de dood zou zijn. Ze sprak zacht dat zij dat ook hoopte. Ik vroeg: “En als het zo is… geef je me dan een teken?” Ze knikte en glimlachte.

Was dit het teken waar ik op hoopte? Was dit een wonder?

Isis vond van niet. Met een vader die zeker weet dat er geen leven na de dood is en een moeder die het niet weet, maar die zich te zijner tijd graag laat verrassen, is het geloof in een leven na de dood niet echt met de paplepel ingegeven. “Iemand is het vast verloren” zei ze.

Ik glimlachte en zei dat ik het tóch graag wilde geloven. Met wonderen is het precies zo als met complimenten en geld van de belastingdienst: Zolang je het krijgt, moet je je niet afvragen of het waar of terecht is, dan moet je het gewoon ontvangen als een cadeautje en er dankbaar voor zijn.

Advertenties

5 Reacties op “Do you believe in miracles?

  1. Lieve Dees voor mij is het toch ook een teken dat Esther je even wil begroeten.
    En je een fijne Kerst wil toewensen.
    Ja niet iedereen geloof er in maar ikke wel hoor.

    Liefs Tineke (peettante Coller}

  2. WOW!! Mooi verhaal, tja miracles of geen miracles het is maar net welke draai jij eraan wilt geven en hoe je het zou willen geloven..laten we het hier ook gewoon houden op dat ene teken van Esther..mooi toch..;-)) xx

  3. Lieve Dees wat fijn dat je blog weer online is! Ik kom zeker weer lezen. En wat een mooi en ontroerend (kerst-) verhaal heb je vandaag. Wonder of niet – als het jouw waarheid is, als jij er troost uit haalt, dan is het waar! Ik hoop dat jullie genoten hebben van de kerstdagen in Gent. Liefs, Mar

  4. het leven is zo veel mooier als we in wonderen geloven!
    liefs Daan

  5. Het blijven geloven in wonderen maakt de wereld een stukje mooier, je eigen kerstengel, beschermengel, ligt daar zo maar aan je voeten. Dus gewoon oppakken en verder niet nadenken, ze lag er voor jou, jij zag haar, jij nam haar mee, jij koestert haar…met een groet van je vriendin

    Ik wil je een heel mooi, liefdevol maar vooral gezond 2012 toewensen!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s