Rare borsten

Nog een paar weken en als het meezit mag Isis op voor haar zwemdiploma B. Ze moet 6 meter onder water door een gat zwemmen. Dat lukt nog niet en dus gaan Robert en ik elk weekend zowel zaterdag als zondag met haar zwemmen om te oefenen. Het is lastig, want we willen haar zo goed mogelijk helpen en tegelijkertijd de druk niet onnodig hoog opvoeren. Van ons hoeft ze dat diploma helemaal niet te halen en als ze het wel wil halen, is drie maanden later ook geen probleem, maar voor Isis is het belangrijk. Ze zit met haar vriendinnetje in de groep en haar vriendinnetje kan wel 6 meter onder water zwemmen en dus wil ze persé haar diploma halen.

Gisteren waren we in het zwembad en vandaag weer. En vandaag ging haar vriendinnetje ook mee. Ze doken en ze zwommen. Isis balanceerde tussen wanhoop, frustratie, verdriet en de absolute wens om het te halen. We proberen haar te helpen, niet eenvoudig en eerlijk gezegd, ik heb er altijd een pesthekel aan gehad, dat onder water zwemmen.

Robert verliet het bad eerder dan wij. Wij verlieten het bad als allerlaatste. Met de twee dametjes stond ik in het kleedhokje. Ik hielp ze met afdrogen en aankleden, maar uiteindelijk moest ik zelf ook nog…. Hoe kon ik het vriendinnetje van Isis uitleggen dat ik zulke rare borsten heb?

Ik dacht, ik zeg het maar gewoon: ‘Weet je dat ik hele rare borsten heb en dat dat komt omdat ik een ziekte heb gehad?’ Ik trok mijn badpak half uit en liet het zien. Zo raar vond ze het niet. Poeh, dat scheelde.

Ze zei: ‘Wat voor ziekte was dat dan?’

Ik zei: ‘Kanker.’

Ze schrok en zei: ‘O, dat is een hele, hele, hele erge ziekte. Daar kun je dood aan gaan.’

Daar kon ik niks tegen in brengen. Wat het extra bizar maakte, is dat de vader van dit vriendinnetje zijn eerste vrouw verloor aan borstkanker en achterbleef met twee jonge meiden. Later ontmoette hij een andere vrouw en met haar heeft hij deze dochter gekregen. Ik weet dat het vriendinnetje wel weet van die eerste vrouw van haar vader, de moeder van haar zussen, maar ik weet niet of ze weet dat dat met dezelfde ziekte te maken had.

‘Ja’, zei ik, ‘je kunt er dood aan gaan maar ik was dat niet van plan.’

‘Mijn moeder heeft bórstkanker gehad’, zei Isis

‘En gelukkig is je moeder niet dood, he, Isis’, zei het vriendinnetje.

En ja, dat beaamde Isis.

Advertenties

4 Reacties op “Rare borsten

  1. Jeanne Schrover

    Lieve Désirée,

    Ik sluit me helemaal aan bij deze twee jonge dames en hoop dat je samen met je vriendin van de Amazones gelukkig oud mag worden.

    Liefs, Jeanne.

  2. Heei Desiree, het is al een tijdje stil op je weblog. Ik hoop dat het goed met je gaat.
    Groetjes, Mikki

  3. Ha Desiree, wel heel stil op je weblog…gaat het goed met je???
    Gr Jannie

  4. Hoi Dees,
    Ik ben al jaren een volger van je. Kreeg de diagnose borstkanker 28 feb 2007 en zag veel overeenkomsten met jouw strijd. ’t Is al een tijdje rustig op je blog dus vroeg me af of het goed met je gaat, of gewoon even een “time out” hebt. Met warme groet,
    Caroline

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s