Relaas van een voormalig reconstructie-weigeraar

Toen ik in augustus 2007 mijn borst geamputeerd werd, werd mij een directe reconstructie (met prothese) voorgesteld. Ik wilde niet. Ik weigerde. Mijn oncologisch chirurg probeerde me nog te overtuigen, maar dat hielp niet. Alles wat ik gezien had, vond ik een slechte vervanger van mijn echte borst. Bovendien zou een amputatie plus directe reconstructie ingrijpender zijn alleen een amputatie. Ik zou er langer voor in het ziekenhuis moeten blijven en ik zou een langer herstel hebben. Omdat mijn prognose niet echt goed was, vond ik dat zonde van mijn tijd. In plaats van een week in het ziekenhuis te liggen, wilde ik liever met Isis kunnen fietsen.

Toen ik van een watten prothese naar een echte prothese ging, was ik gelukkig. De watten prothese bewoog niet mee en verschoof bovendien. De echte prothese was een vooruitgang, een betere surrogaat van mijn echte borst. Dankzij Nienke van Roses Bodycare kon ik wat mooiere lingerie gaan dragen.

Nu werd ik door de overgang en de hormoontherapie dikker, een kilo of 8 kwam ik aan en ik was voorheen ook al niet graatmager. Ik wilde graag afvallen maar dat lukte voor geen meter. Met name in de zomer ging het dragen van die prothese me tegenstaan. Ik had een grote maat, het was broeierig en hij bleef niet zitten. Ik checkte tig keer per dag of mijn nepborst nog op gelijke hoogte zat van mijn echte borst. Ik kon geen hempjes of jurkjes aan en zeker geen shirt met een v-hals. Ik besloot voor een zogenaamde contactprothese te gaan. Dat is een prothese met zuignapjes die je aan je huid plakt. Ik dacht, als ik die eenmaal heb, gaat er een wereld voor me open. Dan kan ik weer mooie lingerie kopen en weer de kleding dragen die ik dragen wil.

Dat werd een desillusie. Het voordeel van de contactprothese was dat ie niet verschoof, maar het nadeel was dat ik een enorme BH moest dragen om hem volledig te kunnen verbergen. Daar ging mijn wens om weer eens mooie lingerie te kunnen dragen. In mei 2009 werd ik, met een groepje borstkankerpatiëntes, via het ziekenhuis uitgenodigd  voor een pasavond in de winkels van Marlies Dekkers in Rotterdam. De BHs waren allemaal even mooi en aan mijn gezonde borst-kant stond het prachtig, maar de andere kant kon en wilde niet. Geen enkele BH was geschikt voor mijn protheses. Gedesillusioneerd reed ik naar huis.

Die nacht ging het broeden en de volgende ochtend ook. Ik had nog wat oneigenlijke argumenten maar die zal ik hier niet uiteenzetten.  En toen heb ik mijn oncologisch chirurg een mail gestuurd, dat ik een reconstructie overwoog. Ik was zo fel tegen geweest dat ik wel zeker wist dat ie daardoor hard zou moeten lachen. Ik heb zijn gezicht niet kunnen zien, maar ik ken hem goed genoeg om te weten dat ie dat ook werkelijk gedaan heeft.

Via De Amazones werd ik geattendeerd op de kundigheid van professor Plastische Heelkunde M. Hamdi in België. Hij was erin gespecialiseerd om van buikweefsel een nieuwe borst te maken. En aangezien ik buik genoeg had, hoopte ik twee vliegen in één klap te kunnen slaan. Samen met Mandy ging ik in de zomer van 2009 voor een eerste consult. Mandy besloot vanwege verzekeringsperikelen af te zien van een operatie in België, maar ik vroeg toestemming aan en werd in januari 2010 geopereerd, een week voordat Mandy in Den Haag geopereerd werd. Het was een bijzondere ziekenhuisopname, want ik lag daar met Dianne, die ik ontmoet had op het schoolplein. Dianne werd een dag na mij geopereerd. Het was een pittige ingreep maar eigenlijk heb ik er alleen maar leuke herinneringen aan. Twee jonge Hollandse dames op één kamer.

Het was bijzonder om weer decolleté te hebben en natuurlijk een strakke buik. Opbouwen, het voelde echt als opbouwen. Het was het duwtje in de rug dat ik nodig had om ook serieus met afvallen te beginnen. Nog herstellend van de operatie, als een donderslag bij heldere hemel, kreeg mijn zus de diagnose borstkanker. Erfelijkheid niet aan te tonen, maar wel allebei op jonge leeftijd, 36 en 37 jaar, borstkanker en dus zeiden de deskundigen dat ze niet geloofden in toeval.    

Voor mij betekende dat dat ik mijn gezonde borst in wilde leveren. Ik was drie jaar na diagnose. Ik had de dood in mijn nek gevoeld. Mijn prognose was zo slecht dat ik er al die tijd in alle redelijkheid rekening mee had gehouden dat ik het niet zou redden. Nu drie jaar na dato begon ik net weer een beetje perspectief te krijgen dat ik ook niet dood kon gaan. Ik wilde niet rondlopen met een potentiële tweede sluipmoordenaar.

Met mijn zus ging ik naar professor Hamdi. De enige mogelijkheid was dat mijn gezonde borstweefsel weggehaald zou worden, dat de huid gespaard zou worden en dat er weefsel van mijn bil onder geplaatst zou worden. Nu waren mijn billen altijd wel XXL geweest, dus zag ik daarin ook voordelen. Ik wist wat de operatie betekende maar ik wist ook dat ik dat wilde. Ik kreeg toestemming van mijn verzekeraar, de operatie vond vervolgens plaats in september.

De hele zomer daarvoor heb ik genoten, van mijn decolleté, van mijn platte buik en van mijn 10 kilo minder. Ik heb al mijn kleren weggegooid. Niets paste meer en dus had ik een goed excuus om een compleet nieuwe garderobe aan te schaffen.

Bij de laatste operatie, onlangs in januari, werden mijn borsten en billen aan elkaar gelijk gemaakt, mijn litteken werd gecorrigeerd, er werden tepels geknutseld. Om alles weer in verhouding te krijgen werd er ook liposuctie van mijn bovenbenen en dijen gedaan.

Ik ben tevreden met het resultaat. Ik hang van lapjes aan elkaar, bijna 2 meter litteken maar van die twee reconstructie-operaties hebben ze echt het beste weten te maken.

Mijn oncologisch chirurg zit niet meer in mijn ziekenhuis. Hij is inmiddels hard op weg om professor te worden in een groot academisch ziekenhuis. We hebben wel altijd contact gehouden. Ik heb hem net gemaild.

Hoi J.,
Misschien ben je benieuwd hoe en wat met mijn reconstructies. Nu heb ik daar natuurlijk foto’s van in allerlei fasen, maar die ga ik je niet ongevraagd toesturen. Deze durf ik je wel toe te sturen. Voor het eerst in twintig jaar ga ik deze zomer in bikini, twee nieuwe borsten en verplaatst buikweefsel en bilweefsel. Cool he?

Van een voormalig reconstructie-weigeraar,
Groeten, Dees

Bikini6

Kreeg net een mailtje terug, kort van stof, zoals dat hoort voor een chirurg:

hihi, zei toch dat moest…super!!!

J.

(p.s. ik heb een heleboel hoofdloze foto’s in mijn blootje, van verschillende fasen. Mocht je die eens willen zien, stuur me dan een mail. Ik ga die hier niet publiceren, maar mocht je een diepflap of sgapflap overwegen, dan kan het die moeite zijn om die eens te zien.)

Advertenties

18 Reacties op “Relaas van een voormalig reconstructie-weigeraar

  1. Hallo Dees
    Graag zou ik foto’s toegestuurd willen krijgen, ik wordt a.s. 15 April geopereerd in België door dr Fabré.Dubbelzijdige reconstructie.
    Het helpt me in mijn voorbereiding.
    vr gr Annelies

  2. Wow Dees, wat mooi! en wat een doorzettingsvermogen! Hoe kom je aan die ontzettend gave bikini??? wat een stuk! liefs Fré

  3. Wow,wat ’n supermooie & WAARDIGE foto!’A Real Woman with Real Curves’!(althans, de curves lijken superReal!).Prachtig.
    En inderdaad, die bikini is Amazing..! Na ’t ontvangen van de V&Dfolder waarin de DAMES(!)bikini’s worden geshowd door anorectische 20-jarige meisjes(!)(model ieniemienie-broekjes,jeweetweel,voor ‘brugk.tten’,waarin je als Echte Vrouw alleen maar dikker lijkt), vraag óók ik me sterk af waar je dit soort Beautiful flatterende Bikini’s kunt kopen (mijn XL-Honkemullertje is na 1 jaar alweer slap,en bungelt als ’n mini-niemendalletje om mijn dikke kont die daardoor nog groter lijkt).
    Afz.: Vrouw(36jr) uit R’dam die al ruim ’n jaar in stilte meeleest & meeleeft (met grote bewondering & respect).

  4. karin mandemakers

    Lieve Dees, Wat zie je er goed uit!!! Het is fantastisch en een resultaat op trots op te zijn!!! Vele groeten, Karin

  5. Hi, 15 december laatst werd mijn rechterborst geamputeerd. Nu wacht ik tot augustus af voor de resultaten van het BCRA-onderzoek. Op 23 september word ik geopereerd in UZ-Gent voor een al dan niet tweezijdige reconstructie met buikweefsel. Eerlijk gezegd word ik banger met de dag … weefsel-expander ook niet niks om zo lang te dragen, dus ik voel me een soort freak, een ben nog maar halfweg de wachttijd … krijg ik wat hulp en moed via jullie website ? dank

  6. Irma van Norden

    hi dees
    Ik heb een tijdje geleden een mail van je gekregen waar inderdaad veel opstaat.
    Ik ga 1 juli voor de diep flap in Eindhoven.
    Dat was waar ik het snelste terecht kon.
    Graag zou ik graag wat ideeen van je krijgen wat je zoal kan gebruiken in het ziekenhuis.en ook graag foto’s
    Heb namelijk niemand die me begeleid dus moet ik het in mijn eentje zien te doen.
    Zie er erg naar uit maar vind het ook wel eng en spannend.
    mijn e. mail is id.vannorden@hotmail.coIk hoop dat het nu allemaal goed met je is.
    bedankt en tot gauw.
    groetjes Irma

  7. Hallo dees,
    ik lees vandaag voor het eerst jouw bevindingen. Zelf afgelopen week eerste consult gehad bij Hamdi, voel me nu erg onstabiel.
    Maar wil gaan voor 2 nieuwe borsten.
    Ik wil graag je fotos zien.
    Ik ga je volgen.
    Dankjewel voor je openhartige manier van schrijven.
    Sjak.

  8. graag zou ik wat foto’s willen ontvangen.
    Ikzelf heb eeb dubbele amputatie met directe reconstructie dmv implantaten.
    Alleen de linkerkant gaat steeds fout wegens ontstekingen.
    Het laatste wat ik nog wil proberen is via eigen weefsel.

    alvast bedankt

    sylvia

      • Hi Dees,

        Recent ben ik bij jouw prof. Hamdi op consult geweest. Ik overweeg een bilaterale diepflap in Belgie of NL na 2x borstkanker. Volgens mij heb jij veel ervaring en kennis op dit gebied. Graag zou ik jouw ervaringen, tips & trucs en bevindingen horen tav Belgie/NL, verzekering, praktische zaken etc. En als ik foto’s zou mogen zien, graag!

        Hartelijke groet,
        Edith

  9. Vanwege DCIS werd bij mij vorig jaar de linkerborst geamputeerd. Ik vond het vreselijk en wou wel direct een reconstructie. Omdat mijn voorkeur uitging naar de diepflap kon dit niet tegelijk vanwege de beschikbaarheid van de OK. Achteraf helemaal goed omdat er toch ook een tumor werd geconstateerd en ik hierdoor aan de chemo moest. Nadat ik hier redelijk van was hersteld ging ik weer door naar de plastische chirurg. Ik bleef bij mijn beslissing voor de diepflap. Iets anders voelde niet goed en ondanks dat ik van veel mensen uit mijn omgeving negatief advies kreeg hierover. “Waar begin je aan?” Niets doen was voor mij geen optie. Nadat ik met de plastische chirurg tot een definitieve beslissing was gekomen kreeg ik 2 dagen later al bericht over de operatiedatum, drie weken later. (ik stond al enige tijd op de wachtlijst). Dit overviel me enorm maar ben er toch voor gegaan. De operatie heeft bijna 10 uur geduurd maar het resultaat is prachtig. Ondanks dat ik niet erg zwaar ben en wel een volle C-cup heb zijn de beide borsten vrijwel gelijk nu. Het is inmiddels vier weken geleden en het geneest heel mooi. Ook had ik geen pijn. Ik was zowel geestelijk als lichamelijk in onbalans en voel me nu weer in evenwicht. Ik ben heel blij dat ik het gedaan heb en dit kon gewoon in Zwolle. Als ik iemand kan helpen met mijn verhaal, wil ik dat graag doen.

  10. Hoi dees hoe gaat het nu met je?
    Ik zou ook graag wat foto.s van je willen zien.
    Mijn borst is bijna 3 jaar geleden op 32 jarige leeftijd geamputeerd.
    En ik ben de laatse tijd ook aan het nadenken over zo.n diep flap operatie.
    Alleen ben ik heel erg bang voor de operatie.

    Groetjes Mariska…

  11. Dag Dees,
    7,5 jaar geleden werd mijn rechter borst weggenomen.
    Gisteren grote klier in linker oksel ontdekt via echo.
    Ben zo bang dat ik er over nadenk om linker borst te laten wegnemen en reconstructie van beide borsten te laten uitvoeren door buikflap. Naar het schijnt is Dokter Hamdi een van de beste.
    Kan je me aub uw foto’s doormailen ?
    Moest je de tijd kunnen terugdraaien, zou je het opnieuw doen ?
    Groetjes
    Nancy

  12. Hoi Dees,

    Ik zou heel graag wat foto’s zien van je sgap operatie. Ik ben 27, brca1 draagster en zoekende naar de verschillende reconstructie mogelijkheden. Diepflap valt af ivm te weinig buikweefsel en ik kan maar weinig sgap resultaten vinden op het net.

    Groetjes,
    Liz

  13. Cauwenbergh Marie- paule

    Hallo ik ben ook door prof Hamdi geopereerd in 2007 en heel tevreden! Ben nu wat in gewicht bijgekomen en ik moet zeggen mijn borsten blijven gelijk dus ze groeit mee😄. Ben jij in Gent geopereerd of in jette? Want ik zou terug mijn tepel moeten laten tatoeëren en weet niet goed naar waar ik moet Gent of jette

    • Hoi Marie-Paule, ik ben Nederlandse dus heb het tatoeëren in Nederland laten doen. Ik ben in UZ Gent geopereerd. Succes !

      • Cauwenbergh Marie- paule

        Heb al eens laten tatoeëren maar na enkele jaren begint dat te vervagen! Ja ik ben geopereerd in Gent maar nu zit hij in jette heb ik gehoord

  14. Hoi Dees,
    Wat een verhaal ! Je hele lijf verbouwd. Ik ben benieuwd naar een foto. Dat moet mooi zijn want dr. Hamdi is de beste die er is. Ik ben in 2006 door hem geopereerd. Deep flap. Het is prachtig geworden en nog steeds mooi. Ik was toen 61. Nu ben ik bijna 70. Ik zie er beter uit dan toen, want ik ben gaan sporten. En behoorlijk fanatiek ook. Krachttraining, zumba. Ik ben heel fit geworden. Bedankt voor je verhaal en het allerbeste.
    Groetjes Annie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s