Wachten

Maandag vertrokken we naar Gent. We parkeerden de auto, brachten onze spullen naar het Bed&Breakfast Su’Ro en gingen de stad in. We slenterden rond en genoten. ’s Avonds aten we in Het Pakhuis, een prachtige brasserie met heerlijk eten. Terug bij Kris dronken we nog wat en praatten we bij. We sliepen goed en de volgende dag, nadat we met onze dochter geskypt hadden, gingen we weer de stad in. We hebben kilometers gelopen, echt kilometers. Gent is ongelooflijk mooi. Het is alsof je continue in een verhaal van Charles Dickens rondloopt of een prent van Anton Pieck. Het is een studentenstad en dat merk je omdat er veel creativiteit en bedrijvigheid is. Het winkelgebied is enorm. Gelukkig kennen we inmiddels redelijk onze weg. Ik heb een leuk jurkje en een vest gekocht. Ik ben blij.

Gisterenavond waren we uitgenodigd om bij Kris mosselen te komen eten. Heerlijke mosselen met verrukkelijke frieten. Er waren die dag ook twee Amerikaanse toeristen aangekomen, die ook aanschoven. Wij brachten het dessert en de dessertwijn mee en ook daarvan hebben we genoten. We hadden een enorm gezellige avond.

Vanochtend ging de wekker om 06.00. Ik moest me om 07.00 nuchter melden bij het ziekenhuis. Ik wist dat ik vanaf 24.00 nuchter moest blijven, maar het was me een beetje ontschoten dat ik voor 20.00 alleen een lichte maaltijd had mogen gebruiken. Ai. Ach, dat is nu toch te laat.

Bij de Onthaal (Receptie) moesten we wachten. We werden te woord gestaan door een chagrijnige mevrouw, die ons uiteindelijk doorstuurde naar de 3e verdieping. Ik werd opgenomen op de afdeling waar o.a. Oogheelkunde-patiënten liggen. Direct verwarring, aan Robert (ooglapdrager) werd uitgelegd waar hij zijn spullen kon leggen. ‘Nee, mevrouw, ik ben hier niet voor mezelf. Het gaat om mijn vrouw.’

Ik wilde me al in mijn ‘operatiekleedje’ hijsen, maar toen bleek dat de planning er iets anders uitzag. Ik zou pas aan het einde van de middag aan de beurt zijn. Begrijpt iemand waarom je je om 07.00 nuchter moet melden als je pas aan het einde van de middag geopereerd kunt worden? Ai. Irritatie. Omdat ik op een afdeling lig waar normaal gesproken geen patiënten van Plastische Heelkunde liggen, weten ze nergens van. Bij de reden van opname stond maar de helft van het verhaal en daarmee was de onrust geboren. De verpleegkundige besloot te bellen, maar voor ons was dat niet genoeg, dus gingen we naar het Secretariaat van Plastische Heelkunde. Te veel ervaring als patiënt, zowel Robert als ik, en dus weten we dat je beter een keer te vaak de zaken kunt checken dan een keer te weinig. Bij het Secretariaat wisten ze ons gerust te stellen. Het zou allemaal goed komen.

Wat kunnen we dan? Koffiedrinken en ontbijten? Nee, mag niet. Moet nuchter blijven. Eén voordeel, die zware maaltijd van gisterenavond zal tegen het einde van de middag wel verteerd zijn. Komt alles toch nog goed.

Rest mij niets anders dan me over te geven en te wachten (en de tijd te doden met blogjes schrijven, te skypen met Isis en eindeloos te surfen)…

Advertenties

Een Reactie op “Wachten

  1. Om gek van te worden gruwelijk zeg! Hou je zenuwen de baas en succes dadelijk x Ans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s