Promotie bilvet

En dan is het bijna zover. Donderdag ga ik onder het mes. Ik lever mijn gezonde borst in en mijn bilvet maakt promotie en mag een etage hoger gaan wonen.

Mijn ouders komen op Isis passen en ik ga dinsdag al met Robert naar Gent. Raar maar waar, tot donderdag heb ik eigenlijk alleen maar gedacht dat ik daar leuk met hem ging winkelen. Maar….. dat is natuurlijk niet de voornaamste reden dat we daar naartoe gaan. Ik sta er verstandelijk 100% achter, maar zin heb ik niet. Ik vind het beroerd dat ik deze beslissing heb moeten nemen en verder heb ik helemaal geen zin om weer in de kreukels te liggen.

Ik zie het meest op tegen het delen van de kamer (want ik ben best vies van oude, borrelende, rochelende dametjes, die allerlei enge behandelingen krijgen). In België kun je wel een éénpersoonskamer krijgen, waarvoor je extra betaalt, maar het rare is dat alle kosten van de artsen daardoor ook omhoog gaan en niemand kan je zeggen om wat voor bedragen het dan gaat. Dat maakt het wel erg lastig om toch voor die éénpersoonskamer te gaan. Vorige keer deelde ik de kamer met D., die ik kende van het schoolplein en dat was heel gezellig. Ik ga haar ongetwijfeld missen en ik kan alleen maar hopen dat het een beetje meevalt en dat ik een prettige kamergenote krijg.

Verder zie ik op tegen het eten daar. In het begin had ik het niet zo door. Toen ik bijkwam uit de narcose, riep ik meteen dat ik zo’n trek had in gebakken eieren, maar ik kreeg nog zo’n 24 uur niks. Daarna had ik zo’n honger dat alles me wel smaakte maar naarmate de tijd vorderde begon het me echt tegen te staan. Nu heeft Robert me beloofd dat ie me 3 maal daags van vers eten gaat voorzien. Héérlijk ontbijt, verse salades als lunch en ’s avonds maaltijden die we in de magnetron kunnen opwarmen.

Hoe langer ik erover na denk, hoe meer herinneringen er terug komen. De eerste 24 uur na de OK word ik op de verkoever gehouden omdat elk uur gecheckt wordt of het getransplanteerde weefsel nog warm is. Lig je met 40 mensen in één grote ruimte en het is er een gedoe van jewelste. Vorige keer heb ik, nieuwsgierig als ik ben, vooral gekeken wat er allemaal gaande was. Nu is de nieuwigheid er waarschijnlijk vanaf en kan mijn nieuwsgierigheid mij niet helpen. Ik ben dus bang dat het een stuk zwaarder word. Ik ga gewoon steeds roepen dat ik zo’n pijn heb en dan maar hopen dat ik nog een shotje morfine krijg, zodat ik al hemelend de tijd door kan brengen.

Ter voorbereiding ga ik nog even doorlezen wat ik naar aanleiding van de vorige operatie geschreven had. Morgen spullen pakken en dan dinsdag op naar Gent. We hopen er maar het beste van. Tot de narcose voel ik niks en daarna lig ik zo in de kreukels dat het alleen maar beter kan worden. Niet te lang over na denken. Ik ga het gewoon doen.

Advertenties

4 Reacties op “Promotie bilvet

  1. Heel veel succes Dees!

  2. Ook hier nogmaal, heel veel STERKTE EN SUCCES Dees

  3. Ik denk aan je!
    Veel sterkte!
    Monique

  4. Lieve Dees,
    Goed dat je het doet! Sterkte en vlot herstel toegewenst. Met mijn symetriserende hersteloperatie 13/9 is het goed verlopen. Bijna weer de oude.
    Toi toi toi hè!
    Annemieke D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s