Gedicht Afscheid


Lief kind

Ik weet
Dat je nog niet slaapt
Maar ligt te luisteren

Het is niet de wind
Die je om de bomen hoort ruizen
Maar je naam

Het zijn niet de regendruppels
Die je hoort vallen
Maar het verlangen

Het zijn niet de schelpen
Die heen en weer rollen op de vloedlijn
Maar de herinneringen

Verloren speelgoed
Vergeten woorden
Weggeraakt zonlicht
Maar nu weer begonnen

Het zijn niet de dingen van nu
Die je hoort gebeuren
Maar dingen van vroeger

Zo zullen we altijd bij elkaar zijn
Alles is al eens eerder gebeurd

Bron: Rudy Kousbroek- NRC 1993

Gisteren zag ik een Portret van de onlangs overleden dichter Rudy Kousbroek. Op het allerlaatst droeg hij bovenstaand gedicht voor. Het trof me, right between the eyes. Al googlend kon ik het niet vinden, dus heb ik het fragment afgeluisterd en opgeschreven. Ik vind hem prachtig…

Advertenties

10 Reacties op “Gedicht Afscheid

  1. Voor mij niet right between the eyes, maar zachtjes tussen de ribben.

    Zelfs op een afstand vind ik het al zo moeilijk om met je mee te leven. Dat klinkt fout…laten we zeggen: Heftige dingen raken mij ook heftig van binnen. Jouw omschrijvingen komen aan, bijna altijd raak.
    Ik lees over je innerlijke gevecht, je overwinningen, je twijfels. Ik lees over je feiten verzameling en hoe je plannen trekt. Soms bespreken wij het in Amsterdam. Wij zijn volgelingen! 😉

    Een klote ziekte die nu voor de derde keer mijn vriendin en collega treft. Elke keer weer bij de 5 jaar ‘vrijwarring’. Alsof het niet wrang genoeg was, he! Dit nieuws van Kanker # 3 heb ik 2 dagen binnen.
    Ik ben er nog verdrietig en moe van. Ik voel dat ik dit ziekte ook echt HAAT. Ik noemde het zo net een ‘serial’ verkrachter van levensvreugde.
    En toch…
    Tussen de verdriet en angst en woede komt er altijd, al is het af en toe, toch een rustig, vanzelfsprekend gevoel van vreugde de hoek om kijken.
    Net een basis begrip, iets elementairs… iets wat er ondanks alles toch zal zijn.
    Dank je wel voor het delen, Desire.

  2. Heei Dees, dat zijn gevoelige woorden die je in dichtvorm neerschrijft. Ik weet niet of ik ernaast zit, maar ik lees naast de waanzin die nu je zus raakt, ook het verdriet om dat wat niet is/komt. De plek waar ik je ooit heb leren “kennen”.
    Multi-interpreteerbaar gedichtje dus.
    Ik wens je rust in het hoofd toe!

    Liefs, Mikki

  3. Lieve lieve Dees,
    kon ik je maar rust en energie geven! Ik weet wel dat jij heel veel mensen steunt en ondersteunt. Als je me nodig hebt wil ik er voor je zijn….
    ook als je midden in de nacht je gedachten en getob wilt delen.
    BE STRONG…..
    U

  4. Moooiii, vertaal het naar mijn oude poeske die donderdag is overleden zucht.

  5. hi lieve Dees,
    mooi gedicht, hij komt binnen als een trein. Ik hoop dat jullie door alles een beetje heen kunnen komen en je ook de mooie en leuke dingen des levens weer ziet straks. Ik zit gelukkig in rustiger vaarwater, al is mijn ziekenhuiscarrière nog lang niet voorbij…

    “Kijk niet naar de teleurstellingen van gisteren maar leef je dromen van morgen

    Liefs Marieke

  6. Net als jij ging ook ik googlen naar het gedicht dat Kousbroek gisteren voordroeg. Dank!

    Zo’n troost zo een gedicht .. zet alles wat er speelt (voor mij) in perspectief, doet me de betrekkelijkheid van alles weer inzien …

    Ik wens je Kerstdagen met veel liefde en warmte toe, zodat je het gevoel van die 2 dagen mee kunt nemen naar 2011 ..
    Alle goeds!

    groet, Roelien

  7. Ik ben zo blij dat je dat gedaan hebt. Gisteravond bij ‘over de doden 2010’ las hij het weer voor en ik kreeg tranen in mijn ogen. Op zoek…en gevonden! Mooi kerstkadootje, dank je! Erika

  8. Ik ken je niet,maar wil je bedanken voor het gedicht van Rudi Kousbroek.Het had me getroffen en ik ben er naar op zoek gegaan.Ik wens je alle goeds!
    Dank je,

    Greet

  9. Right between the eyes !!

    Thnx voor het plaatsen

  10. Achterlangs (Willem Wilmink)

    De meeste treinen rijden achterlangs het leven.
    Je ziet een schuurtje met een fiets ertegenaan.
    Een kleine jongen is nog op, hij mag nog even.
    Je ziet een keukendeur een eindje openstaan.
    Als je maar niet door deze trein werd voortgedreven,
    zou je daar zonder meer naar binnen kunnen gaan.

    Zodra de schemer was gedaald,
    was je niet langer meer verdwaald.

    En je ontmoette daar niet eens verbaasde blikken.
    Je zou toch komen? Iedereen had het vermoed.
    Ze zouden even haast onmerkbaar naar je knikken,
    want wie verwacht is wordt maar nauwelijks begroet.
    Je zou je zomaar aan hun tafel kunnen schikken
    en alle dingen waren plotseling weer goed.

    Zodra de schemer was gedaald,
    was je niet langer meer verdwaald.

    Je hoefde daar geen druppel alcohol te drinken,
    want grenadine zou smaken als cognac.
    Je zag het haardvuur achter micaruitjes blinken,
    er kwam een merel zitten zingen op het dak.
    En die paar mensen die je nooit hebt kunnen missen,
    kwamen daar binnen met een lach op hun gezicht.
    Je zou je voortaan nooit meer in de weg vergissen,
    je deed het boek van alle droevenissen dicht.

    Maar ach, de trein is doorgegaan
    en kilometers daarvandaan.

    Verlaten terrein (uit: ‘Ivoren toren te huur’ van Lernert Engelberts)

    Het mooiste van de kermis was niet
    het schelle geluid van botsende auto’s
    het lonkende licht, de grijparm
    die het horloge miste of
    de zoete geur van de suikerspinwagen, maar
    de bleke vierkanten in het gras,
    de afdruk die de kermis op de grasmat
    van het park achterliet.

    En dat ik dan met mijn zusje aan de hand
    naar die plek terugkeerde en zei:
    “Kijk, daar stond de draaimolen, daar de schiettent, en
    hier de jongen die kaartjes verkocht voor het spookhuis”.

    Lieve groet
    Ron Heinrich

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s