Zusje

Dinsdag 23 februari 2010– Zusje

GRRRR… Bel ik net mijn zusje, gewoon om even te kletsen. Vertelt ze me dat ze net een mammografie en echografie heeft gehad. Die heeft ze standaard, controle sinds ik ziek geworden ben. Nu hebben ze een plek gezien, die ze niet vertrouwen. Donderdag nemen ze er een punctie van. Maandag krijgt ze de uitslag. Ik kon alleen maar janken. Ik zei: “Ik wil je zo graag geruststellen, maar ik kan het echt niet…..”

Mijn zusje… Mijn allerliefste zusje… Mijn beste vriendin…

Iedereen moet met zijn poten van MIJN zusje afblijven …. en kanker al helemaal. (en nu maar heel hard duimen dat het niks is)

Maandag 1 maart 2010– A Sister’s hope

Niet goed. Mijn zusje heeft borstkanker. 37 jaar geworden in januari. Twee kindjes, van 6 en 4. Kan ik hier nog een geaccepteerd vloekwoord neertypen? Vanmorgen om half 11 had ze de afspraak. Om 11 uur hadden we nog niets gehoord. Ik heb daarna anderhalf uur met mijn vader zitten skypen. Zo hielden we de telefoonlijnen niet bezet en konden we elkaar door de moeilijke wachtuurtjes heenhelpen. Toen mijn moeder thuis kwam en we allemaal gingen lunchen, belde mijn zus.

Niet goed. Godver…. Ik heb mijn ouders gebeld. Ik heb mijn broer gebeld. Einde aan de spanning, maar wat is dit k… zeg. Later heb ik nog weer geskyped met mijn moeder. Er was een vriendin bij haar. Ze kon alleen maar huilen. Ik vroeg waar mijn vader was, maar die was weg, politieke folders rondbrengen (hij is actief in de lokale politiek). Te moeilijk om er mee om te gaan. Zucht.

Nu heeft dochter nummer 2 kanker. Mijn vader had zich van de week afgevraagd wat zij fout hadden gedaan, waardoor wij kanker kregen. (Om te dollen- wat moet je anders?- zei ik dat hij ons maar niet zoveel platen asbest had moeten laten eten, maar daar kon ie niet om lachen…..).

Er is een flinke dreun uitgedeeld en we weten nog maar half wat de impact daarvan is. Mijn zusje en zwager zijn in de war van alle informatie die ze krijgen, maar voor de rest lijken ze tamelijk ontspannen door de medische molen heen te rollen. Nog een biopt van de kalkspatten. Nog een punctie van de oksel. Woensdag nog een MRI.

Slow down. One step at a time.

Het spookt in mijn hoofd. Wat betekent het dat twee vrouwen in één gezin op jonge leeftijd (36 en 37) borstkanker krijgen? We komen uit een grote familie met veel vrouwen en daarvan kreeg alleen de moeder van mijn moeder op haar 76e borstkanker en een zus van mijn vader op haar 69e (en dat wordt dan toch vooral gezien als gerelateerd aan hun leeftijd), maar dat dit genetisch raar is, kan iedereen volgen toch?

Wat betekent dat voor mij? Ik ben in 2008 gescreend op het BRCA1- en BRCA2-gen. Ik had me destijds voorgenomen om mijn gezonde borst preventief te laten verwijderen in het geval ik draagster zou zijn. Ik bleek géén draagster. Ik had toen geen argument om preventief mijn gezonde borst te laten verwijderen (behalve angst, maarja). Toen mijn zusje vorige week in de medische molen terecht kwam, realiseerde ik me heel goed dat, in het geval zij ook borstkanker zou hebben, er genetisch iets raars aan de hand moest zijn.

Nu haar diagnose vast staat, wil ik van mijn resterende borstweefsel af. Ik vertrouw het voor geen meter. Alle reden om nu met de professor te overleggen en de geplande operatie (borstlift, tepel, lipofilling) een andere vorm te geven. 17 maart kan ik terecht. Mijn zusje gaat mee.

Zucht. We waren toch aan het opbouwen? Het ging toch goed? Dit zou toch mijn jaar worden? Hoop houden, a Sister’s Hope, voor mijn zus en voor mezelf en voor iedereen die ons lief is.

Woensdag 10 maart 2010– Naadje-van-de-kous-mensen

Er is al het één en ander duidelijk. Ze is er godzijdank vroeg bij. Het is een kleine tumor en de okselklieren lijken schoon. Verder zijn er minstens zoveel vragen, over de aard van de tumor, over de beste behandeling. Er zijn nog geen knopen doorgehakt. We stellen veel vragen, heel veel vragen. Naadje-van-de-kous-mensen zijn we en we willen alles weten, op het risico af dat dokters dat irritant gaan vinden. Maarja… Hoe erg zijn geirriteerde dokters als de vragen over je gezondheid gaan?

Kennis is macht. Toch?

Morgen gaat mijn zusje met mij naar het AVL, naar de poli Werk en Borstkanker en volgende week gaan we samen naar het UZ Gent (en dan blijven we in een B&B slapen). Wel gezellig.

Lotgenotencontact, dat noemen wij gewoon een familie-uitstapje…

Advertenties

13 Reacties op “Zusje

  1. lieve dees

    denk aan jullie heb dr geen woorden net hoe je het omschrijft het is gewoon … zo iets twee in een familie

    sterkte meid ook voor je ouders en zus

    xxx annemarie

  2. Lieve Dees ik lees je berichtje met onsteltenis en ongeloof. Neeeeeee toch… Wat kan ik me het verdriet en de onmacht goed voorstellen. Mijn hart gaat uit naar je ouders en naar zusje en jou. Ik zie je in Dees-stijl ook gelijk doorschakelen in de vooruit. Kennis is macht … en een klein beetje grip, houvast krijgen op de situatie die je op je bord gegooid krijgt. Ik denk aan je! Mar x

  3. Wat heel erg verdrietig voor je zusje en voor jullie allen. Heel veel sterkte en wat heerlijk voor je zusje dat je met haar mee gaat. Sterkte!

  4. Zucht….
    wat zijn jullie sterk!!!
    Mijn hele hart is bij jullie.
    U

  5. Lieve Dees, wat verschrikkelijk, wéér in een foute film. Zeker vertrouw je nu helemaal niks meer.
    Ook mijn hart is bij jou, je zus en je ouders. Geen woorden voor te vinden hoe erg dit voor hen ook moet zijn.
    Dikke knuf,
    Ellen

  6. Wat is dit hartverscheurend om te lezen. Heel veel sterkte voor jullie allemaal.

    Groet,
    Patricia

  7. Dees, ik ben sprakeloos.Hoe kan zoiets toch? Ik kan jullie alleen maar heel veel sterkte wensen, ook jullie ouders.

  8. Ik lees en huiver. Ik kan niets meer toevoegen aan wat MAR al zegt tegen jou.
    Ik voel de angst en heb jou en je gezin, je zus en haar gezin en jullie arme, arme ouders in mijn hart en gedachtes.

    liefs Isis

  9. Lieve Dees, Hoor net van isis over je zusje. Ik kan het niet geloven. Wat ongelofelijk oneerlijk is het leven soms toch!

    En ook ongelofelijk: hoe bijzonder jij bent, hoe je toch door gaat met bouwen, met stappen zetten met haar steunen, met samen ondernemend zijn en samen lachen. Ze heeft wel geluk met zo’n zus! dat dan weer wel. Ik ga heel hard duimen voor jullie! heel veel sterkte en liefs Fré

  10. Ben even stilgevallen….jee wat krijgen jullie een boel ellende op jullie bordje, nu ook je zusje borstkanker, wat oneerlijk en wreed kan het leven toch zijn.

    Ik kan jullie alleen maar alle sterkte toewensen in deze zo verdrietige, verwarrende en emtionele tijd.

  11. Lieve Dees,
    Ik spiek nog altijd met regelmaat hier op je weblog. Maar wat lees ik nu toch weer een ongelooflijk, oneerlijk, klote (een ander woord is er niet voor toch?) nieuws. Ik weet gewoon niet wat ik zeggen moet…..
    Ik wens jullie heel veel sterkte om hiermee te kunnen dealen. Gelukkig hebben jullie elkaar en laat dat in vredesnaam ook zo blijven de komende 40-50 jaar.
    Ik denk aan jullie en hoop dat je zus dezelfde kracht heeft als jij. Sterkte en knuff

  12. Jeeeee, lees het net en schrik me rot, dit is afschuwelijk. Sterkte voor alles en iedereen de komende tijd
    Liefs Tineke

  13. Jeetje Dees ik schrok me rot toen ik je verhaal las over je zusje
    Weet niet goed wat ik zeggen moet hoeveel ellende kan een gezin hebben zeg man man.
    Ik ben toevallig je boek ook weer aan t lezen en denk dus veel aan je maar dit??dit verwacht je toch niet gatver.

    Ik hoop dat je zus net zo sterk als jou is en dat jullie deze enorme dreun te boven komen en dat ze net als jij een enorme vechter is,heel raar maar ze heeft wel een groot voorbeeld van dr grote zus.

    dikke knuffels voor jullie
    Tam(ara)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s