Energie-balans

Dit jaar werd er in ons bedrijf gereorganiseerd. Ik kreeg per 1 september een nieuwe baan in het hematologieteam. Interessante materie, nieuwe producten, leuk team. Het enige nadeel daarbij is dat we met zijn tweetjes heel Nederland delen. Mijn collega is verantwoordelijk voor West-Nederland en ik voor Oost-Nederland. Oost-Nederland betekent van Groningen totaan Maastricht inclusief Utrecht. Ik woon precies in het midden. Lekker centraal, dat dan weer wel.

Nu had ik laatst een afspraak om half 5 in Leeuwarden en de volgende ochtend om half 11 in Drachten. Voor beide plaatsen moet ik ongeveer twee uur heen en twee uur terug rijden, tenminste als er geen files zijn. Dat is pittig. Ik bedacht dat ik er het meeste bij gebaat zou zijn als ik ergens kon overnachten. Ik vroeg aan mijn baas of ik in een Bed&Breakfast mocht slapen en de kosten daarvan mocht declareren. Nu was dat niet zo simpel. Het moest op alle lagen gecheckt worden. Mijn baas vroeg het aan zijn baas en toen kwam het bij Personeelszaken terecht. Ik riep nog: ‘Als het nodig is, wil ik best naar de bedrijfsarts hoor, voor een medische verklaring.’

Uiteindelijk kwam er een akkoord, omdat ik een medische reden heb. Dat 320 kilometer extra op en neer rijden óók voor gezonde mensen een fysieke belasting is, extra risico geeft op verkeersongelukken en bovendien het milieu extra belast, terwijl de kosten van de brandstof ongeveer gelijk zijn aan de kosten van een Bed&Breakfast, was blijkbaar geen reden om sowieso akkoord te geven.

Ik kreeg een officiële brief. Ze gaan akkoord mits ik een verklaring overleg van mijn behandelend arts én van de bedrijfsarts dat incidenteel een overnachting gewenst is ter voorkoming van veel reistijd. ‘We vertrouwen erop, je hiermee wat extra ondersteuning te bieden in het bewaren van je energie-balans.’

Het belangrijkste is dat ik dus toestemming heb. Dat is mooi. Toch word ik er tamelijk iebelig van. Ik vind het knettermoeilijk. Altijd en eeuwig weer voor mijn eigen belang opkomen. Om begrip te vragen voor mijn beperkingen, terwijl ikzelf ook zou willen dat ik die niet had. Steeds weer uit te moeten leggen dat dingen niet meer vanzelf gaan. Ik plan me rot om drukke dagen en rustige dagen af te wisselen. Ik gebruik alle creativiteit, die ik in me heb, om mijn werk zo goed mogelijk te kunnen doen.

Soms besluit ik een paar dagen op mijn tanden te bijten en een stapje extra te doen, omdat het werk het vraagt, omdat ik dat zo wil, maar ineens wordt er dan gedacht dat dat de norm is (terwijl ik juist op mijn tenen moet lopen). Moet ik bijna verdedigen waarom ik dat een volgende keer niet kan. Of waarom ik dat niet wil, omdat ik anders zelf de prijs betaal in het weekend.

In zekere zin is het gemakkelijker als je een arm mist. Dan is het duidelijk dat je niet kunt breien en niet kunt touwtje springen. Ik zou geen arm willen missen, hoor, echt niet. Ik bedoel vooral dat het zo vervelend is dat je niet heel duidelijk aan kunt geven waar je beperking in zit en wat je dus wel kunt en wat niet, vooral ook wanneer wel en wanneer niet. Blijkbaar vinden mensen dat ze daar zelf een oordeel over moeten kunnen hebben. Blijkbaar is het lastig erop te kunnen vertrouwen dat ikzelf het beste weet hoe en wat. Nu moeten mijn behandelend arts (daar heb ik er drie van) en de bedrijfsarts zich hierover uitspreken.

Energie-balans…. Dat vind ik typisch zo’n woord van mensen die bij personeelszaken werken. Je kunt er niks mee. Ik dacht ook echt dat dat woord in de echte wereld niet bestond, maar na googlen vond ik het:

De energiebalans is een factor die gebruikt wordt in de natuurkunde en de duurzame energiesector. Deze factor geeft de verhouding weer tussen energie die ergens ingestopt wordt en de energie die het oplevert.

Ik heb er in elk geval veel energie in gestopt en nu maar afwachten of het me ook nog energie oplevert.

Advertenties

5 Reacties op “Energie-balans

  1. henriette en jan jansen

    Hoi Desiree,
    Ik hoop van harte dat het je energie oplevert. Het is je gegund. Je verdient het.
    Met lieve groetjes, Jet

  2. Goed dat je er weer energie in hebt gestoken om dit aan te kaarten.
    Zeker als het financieel neutraal is strange dat er discussie moet zijn over een b&b. Dit zou ook zonder doktersverklaring geen enkel probleem moeten zijn.

  3. Pff Dees, je zou er moe van worden…
    Het is echt van de zotten dat jij je telkens moet verantwoorden/verdedigen. Ze mogen blij zijn dat je zoveel werkt en in je werk zo vaak over je grenzen heen gaat. We leven in een veeleisende maatschappij!!
    Onthoud goed: je bent een kanjer die vecht voor gerechtigheid. Menigeen zal blij zijn met jou blog..en op die manier steun vinden. Liefs Sandra

  4. Hallo Dees,
    Dank je wel voor je reactie op mijn weblog, maar ik ben hier niet zo handig in als Jolanda was…. Ik kan geen emailadres van je vinden, dus doe ik het maar zo. Als het goed is kun je nu wel mijn emailadres lezen.
    Ik hoor graag van je,
    Peter

  5. Lieve Désirée,

    Knap van je Désirée, hoe jij iedere keer weer de energie kunt opbrengen om voor je belangen op te komen, maar eigenlijk is het toch te gek voor woorden dat het nodig is om daar zo voor te moeten vechten, want dat kost toch ook weer de nodige energie, die je in iets anders had kunnen stoppen.

    Liefs, Jeanne.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s