Komt een vrouw bij de dokter- de film

Komt_een_vrouw_bij_de_dokter_2

Toen Reinout Oerlemans aankondigde dat hij het boek ging verfilmen, was ik nieuwsgierig. Bij De Amazones leidde zowel het boek als de film tot veel discussie. Gevoelens van afkeuring en woede voerden de boventoon. Ook ik had een uitgesproken mening. Ik vond Stijn een kwal, dat hij zijn vrouw zo in de steek liet.

Reinout wist een indrukwekkende cast te strikken voor de film. Carice van Houten, Barry Atsma, aan de acteurs zou het in elk geval niet liggen. Meerdere malen waren er contacten tussen Eyeworks (het bedrijf van Oerlemans) en De Amazones. Carice sprak met een Amazone met uitzaaiingen en Barry sprak met M., een weduwnaar, die 3 jaar geleden met een kindje van 1 jaar achterbleef. De voorzitster, Kimja Schouten, gaf medische adviezen en een clubje dames kreeg een rol als figurant.

De trailer gaf al een voorproefje en kwam snoeihard aan. Het zette de toon. Het wakkerde de discussies op het forum aan. In allerlei TV-programma’s werd over het boek gesproken. Wederom werd Stijn en ook Kluun veroordeeld, verguisd.

De eerder genoemde weduwnaar M. zei daarover: Ik heb net de aflevering bekeken en het enige wat ik denk is dat er een hoop gezegd wordt door mensen die nog nooit in deze situatie verkeerd hebben… Ik zou, wat dat betreft, best wel eens aan een soortgelijke discussie willen deelnemen.  ‘Oké, vreemdgaan is niet goed maar ik denk dat je het boek en de film toch echt in een ander licht moet zetten… Ja ik kan het me helemaal voorstellen dat iemand in dit soort situaties vreemdgaat, datgene ergens krijgen wat thuis gewoon niet meer mogelijk is. Oké, ik ben niet vreemd gegaan maar het is verrotte hard als je op een punt komt dat je niet eens meer weet hoe je je eigen vrouw beet moet pakken zonder haar pijn te doen, haar aan te moeten kleden zonder pijn te doen, laat staan dat er dan nog sprake is van intimiteit…..en als er dan net iemand in je leven komt, die je dat wel kan geven en ook nog eens begrip heeft voor de situatie…..tsja…vul de rest zelf maar in… P.S. En Stijn ging al vreemd voordat de hele situatie begon, om even terug te gaan naar het boek

En toen viel bij mij het kwartje…

Ik schreef terug: Lieve M., jij hebt me een heel nieuw inzicht gegeven en daar ben ik je heel dankbaar voor. Toen ik gisteren (bij Pauw en Witteman) Barry Atsma en Anna Drijver zag zitten en hoorde praten, dacht ik aan jou en dat Barry zich o.a. baseert op hetgeen jij gezegd hebt. Ineens viel het kwartje. Stijn is geen lul, hij vlucht voor zijn eigen angsten. Dat kun je niemand kwalijk nemen, want niemand weet hoe hij/zij in een vergelijkbare situatie zou handelen. Makkelijk praten als je er niet in zit, maar uiteindelijk heb je werkelijk geen idee.

Zo kun je heel hard roepen dat je in de oorlog waarschijnlijk in het verzet zou hebben gezeten, maar dat is en blijft grootspraak, want niemand weet hoe hij in zo’n situatie echt gaat handelen.

Afgelopen zaterdag zag ik de film. We waren met 67 mensen van De Amazones in De Munt in Amsterdam. We namen een stuk of drie rijen in beslag (en Kluun scheen ook in de zaal te zitten). Nee, we hebben het niet droog gehouden. Ik voelde mijn eigen angst en pijn en ik voelde ook die van de mensen om me heen. Ik dacht aan M. die net achter me zat en die naar een variant van zijn eigen leven zat te kijken.

Ik ben diep onder de indruk. Het is zo echt allemaal, zo realistisch (terwijl ik had gedacht dat het toch niet helemaal in de buurt zou komen, omdat de wereld van kanker toch een abstracte is als je er niet mee te maken hebt). Het is een waanzinnig mooie film geworden, waarbij je echt heel goed ziet wat voor een gevecht een man voert als zijn vrouw met kanker en de dood geconfronteerd wordt. Hij komt hard aan, zo hard dat ie nog steeds een beetje nadreunt.

Chapeau Barry, chapeau Carice, Chapeau Reinout

(maar voor een ontspannen avondje uit kun je beter naar A Christmas Carol gaan ofzo)

Advertenties

7 Reacties op “Komt een vrouw bij de dokter- de film

  1. Lieve Dees,
    zo zie je maar weer, alles heeft zijn keerzijde!
    Ik zal de film zeker nog gaan zien, na deze recentie zeker.
    Liefs Sandra

  2. Ha Desiree, lang geleden weer maar ik blijf je volgen. Net als dat Aisha blijft schrijven doe jij dat ook. Heb je boek ook hier, en ga woensdag naar de film. Mooi geschreven over de film, ben nieuwsgierig. Liefs Tineke

  3. Wat schrijf je toch lekker. Je maakt me wel heel nieuwsgierig naar de film. En dus zal ik ook gaan kijken.
    Groetjes U.
    P.S. Zien we jullie snel?

  4. Wat heb je een mooie recensie geschreven! Ik ben nog niet geweest, wil wel maar durf nog niet zo goed. Heb het boek 2x gelezen. De eerste keer vóór de borstkanker en de tweede keer vlak na de diagnose. Ondanks alle ellende vond ik het een goed boek.
    Ik kreeg zojuist een smsje van jongste dochter vanuit de bios (het is pauze). Ze vindt de film erg heftig.

  5. En ik ben ook diep onder de indruk hoe je dit hebt verwoord Dees. Moon en ik hadden destijds al wel begrip voor Stijn, we hadden al vrouwen voor onze mannen uitgezocht.. die werden daar erg boos om.
    Het is ook mooi te lezen dat de acteurs en regisseur met amazones hebben gesproken.

  6. Je hebt het schitterend verwoord en me aan het denken gezet. Ik kan me nog wel enigzins in Stijn verplaatsen. Zeker nu ik dit gelezen heb.

    Waar ik me daarentegen niet in kan verplaatsen is de rol van Stijn zijn minnares. Om een verhouding te beginnen met de echtgenoot van een terminaal zieke vrouw is zoiets stuitends en laags, daar kan ik met mijn hoofd niet bij.

  7. Tjee Dees, het is voor jou en de Amazones vast een heftig avondje bios geweest.

    Ik ben zojuist geweest.
    Het boek heb ik niet gelezen, dat duurt me te lang (liever een avondje huilen, dan een week (ik lees nogal langzaam)).
    Goh, wat was het allemaal herkenbaar. De gevoelens van Stijn vond ik zeer goed neergezet. Ik zag heel veel van mezelf. Ik ga dan niet vreemd, maar ik vlucht vaak nachtenlang in de virtuele wereld, het internet, terwijl mijn Lief eenzaam boven in bed ligt, met zijn eigen verdriet. Ieder in zijn/haar eigen wereld met zijn/haar eigen verdriet.
    De radeloosheid.
    De onverdraagbare pijn van de pijn die de pijn van je partner geeft.
    Fijn dat deze film er is. Fijn dat ik in goed gezelschap was (vriendin 1 heeft haar vader jong verloren door kanker, vriendin 2 haar moeder op volwassen leeftijd). Fijn dat het door de film opeens bespreekbaar is met anderen.
    Bedankt Carice,
    bedankt Barry,
    bedankt Reinout.
    Bedankt Dees!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s