Sport dus…

Laat ik eerlijk zijn, na mijn kortstondige successen in de volleybal, is het met mij en sport nooit meer helemaal goed gekomen. Ik doe af en toe een wanhopige poging, maar ik houd het nooit lang vol. Ik word er moe en zweterig van en dat is reden genoeg om er niet van te houden. Knagen doet dat natuurlijk wel. Nou ja, niet overdrijven, heel soms denk ik inderdaad dat het fijn zou zijn om een iets betere conditie te hebben. Het boek Beter van Maarten van der Weijden gaf me een extra duwtje om misschien toch maar wat aan sport te gaan doen.

Nu denk ik al jaren dat een roeimachine misschien iets voor mij zou zijn. Beetje roeien, terwijl ik ondertussen naar de TV zit te kijken, kopje thee erbij. In mijn ogen moest dat te doen zijn. Maar Robert lag dwars. Die beweerde dat ik na een week dat ding niet meer aan zou raken en dat hij er dan zijn nek over zou breken. Toen Jan laatst bij ons was, bevestigde hij dat meteen met een praktijkvoorbeeld, want hij schafte een dure roeimachine aan en ja, die stond binnen no time werkeloos toe te kijken. Kortom, er komt geen roeimachine in ons huis.

Jaren geleden heb ik ook eens hardgelopen en ik zat te denken dat ik dat misschien maar weer eens op moest pakken. Het is vrij simpel: je loopt de deur uit, je hoeft op niemand te wachten, niet te wachten tot iets open is en… je bent een kwartier later weer terug. Ik zei tegen Robert: “Ik wil je iets vragen, maar ik weet eigenlijk wel zeker dat je Nee gaat zeggen….” Goeie, he, want toen ik daarna vroeg of ie met mij wilde gaan hardlopen, zei hij dus gewoon Ja.

Vorige week zijn we begonnen, een schema voor de absolute beginners, 1 minuut ‘hard’ (en begrijp me goed, dat is dus écht niet hard, he), 2 minuten wandelen, 1 minuut hard en weer 2 minuten wandelen, totdat we een kwartier in totaal vol hebben gemaakt. Drie keer per week. Isis mee, met haar stepje achter ons aan. De eerste keer moest ik steeds keihard lachen als ik opzij naar Robert keek. Wij aan het hardlopen, hilarisch!!! We hielden de minuut steeds ternauwernood vol. Na 20 seconden denk ik al: “Oeh, hoe lang moet ik nog?” We liepen ook gewoon op gympies. Nu hebben we zaterdag serieuze schoenen gekocht. Echte Nikes, met gelhakken. Aan de looks zal het niet liggen: ze zien er heel, heel cool uit en heel, heel snel. Betaalbaar dat wel maar wel té duur om er nu al mee op te houden, dus we bouwen op naar een kwartier non-stop (en dat lijkt nu al een megaprestatie).

Zojuist zei Robert dat ie vandaag niet zou gaan. Isis riep dat zij dan wel met mama zou gaan. Dat was zijn eer te na, dus trokken we de sportkleren aan en die supersnelle schoenen en ja, hoor, we zoefden door de wijk (nee, eerlijk, we hijgden en piepten als een ouwe fiets, maar hielden wel vol). Isis stelde de cruciale vraag: ‘Mama, waarom doen we dit eigenlijk?’ en ze gaf zelf het antwoord al: ‘Zodat jullie dan niet meer zo dik zijn…’

Dus…

Advertenties

8 Reacties op “Sport dus…

  1. Heel goed en gewoon doorgaan.
    Zo ben ik ook begonnen!!
    Keep it up.

  2. HAHAHA ik zie het helemaal voor me!!!!! held op nikes!

  3. Ik zou er bijna zelf van gaan hardlopen maar ik hou zeker niet van moe worden. Bewonder jullie wel!
    Ik doe zelf aan BodyBalance, ik krijg wel spierpijn en heb dus het gevoel dat ik iets goed doe maar ben niet plakkerig en moe. Wel lui en rol dan lekker mijn bedje in.
    By the way dat nieuwe kleurtje in je haar staat je goed.
    En gewoon rustig aan blijven doen hhoor (zoals je vanmorgen vertelde). U

  4. Heerlijk hè… zo’n (h)eerlijk kind. Geeft je wel de motivatie om door te zetten.
    Succes.
    p.s. ben zelf met yoga begonnen, maar dan vooral voor de sprituele training, ook heerlijk en ik zweet niet.

  5. Lieve Dees, allereerst: leuk die nieuwe foto! Je straalt weer!
    Wat betreft het “hardlopen” pas maar op, men zegt dat het verslavend werkt….en zo te horen is er al 1 verslaafd aan…jullie dochter!!
    Liefs Sandra

  6. Hahaha, met zo’n goede motivator als Isis moet het wel vol te houden zijn!

    Maar goed bezig hoor, hou vol!

  7. Hoi Desirée,
    Ik zie ineens een nieuwe foto bovenaan je weblog prijken. Je ziet er mooi uit!
    Groetjes, Mikki

  8. Aj….. niks zo eerlijk als een kind…..Al ben ik reuze trots op jullie! En nu volhouden!!! (zei zij die ooit een jaarabonnement nam op de sportschool en na 2 keer dus alleen nog maar sponsor was….)

    Kus Anja!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s