PAM

07.15: We kijken uit het raam. Er staat een vreemde auto geparkeerd achter de auto van onze buurvrouw van twee huizen verder. Dat moet de verloskundige zijn. Kort daarop zien we de buurman een sporttas in de auto zetten en zien we de verloskundige haar auto verplaatsen. Dan zien we de buurvrouw, met een plaid om, en nog een vrouw. De buurvrouw probeert in de auto te stappen, kijkt nog even omhoog en ziet ons staan. Precies op dat moment krijgt ze een pijnscheut en komt bijna niet de auto in. Ik schiet vol. De buurvrouw is aan het bevallen. Vandaag wordt hun baby geboren. Spannend. Ze gaan op weg naar het ziekenhuis.

08.05: Ik bel de mammacare. Door de commotie rondom de bevallende buurvrouw, was ik het haast vergeten. Ik wilde er eigenlijk ook niet aan denken, maar ja. Ik voelde gisterenavond aan de onderkant van mijn litteken wel een knobbeltje. Ik heb het gevoel dat het nieuw is, maar weten doe ik dat niet. Misschien heb ik het eerder wel gevoeld maar er niets van gedacht. Ze beweren wel eens dat je het zeker weet als het niet goed is. Dat is onzin. Ik wist niks, ook niet toen er een tumor van 10 bij 6 bij 7 centimeter in mijn borst groeide. Hoe kan ik nu dan weten of dit knobbeltje kwaadaardig is? Ik weet niet eens of het al eerder op die plek zat. Ook wij gaan naar het ziekenhuis. Robert gaat met me mee. Terwijl we in de rij staan om de parkeergarage binnen te gaan, zien we dat de vader en moeder van onze buurvrouw voor ons staan. Vandaag worden ze opa en oma. Wat zullen ze nerveus zijn.

Iris, de mammaverpleegkundige, voelt. Ze voelt het plekje ook. Het voelt glad aan. Het lijkt onschuldig maar weten doet ze dat ook niet. Ze regelt een echo. Om 11.40 kan ik terecht. Daarna zal ik haar laten weten wat de radioloog ervan vond. We geven haar een hand. ‘Het zal wel weer een Periodiek Angst Moment zijn’, zegt Robert. En hiermee is er in de Nederlandse taal een nieuwe afkorting geboren, een PAM, een Periodiek Angst Moment, een terugkerend moment van kortdurende hevige angst, ingegeven door een traumatische ervaring uit het verleden .

Hopen op een cyste en dan op naar het volgende PAMmetje.

12.55: Gelukkig, echt niks aan de hand. De radiologe voelde wat ik voelde, maar op de echo was echt niks te zien. Ze hoefde er niet eens in te prikken. Ik ben opgelucht. Het was dus met recht een PAMmetje. Ik heb er honger van gekregen, dus nu op naar een bammetje !!!!!

17.20: En ons kersverse buurmeisje heet géén Pam of Pamela, maar Lotus !!! Welkom op aarde, Lotus, en welkom in onze straat !!!

Advertenties

8 Reacties op “PAM

  1. Ik denk NU aan je! (zie tijd van schrijven)
    Powerstraaltjes naar het oosten van het land!
    Knuffel,
    Daan

  2. hier nog iemand die aan je denkt, sterkte!!! en liefs
    Fré

  3. Pffft.
    Maar wel goed om weer van je te lezen. Vond het wel heel stil en volgesn mij is dat bij jou niet goed!
    U

  4. He Dees, Een PAM, gelukkig maar! Ik heb nu hopelijk ook last van een PAM, uitslag waarschijnlijk donderdag. de afkorting PAM is leuk, maar eigenlijk ook weer niet he?
    Dikke kus!

    Esther

  5. Mooi zo, gelukkig niks! Straaltjes weer even geholpen!
    Smaakte het bammetje?
    Kus, LadyDaan

  6. Hoi Dees,

    Ben blij om te lezen dar het loos alarm was:-)

    Liefs Marjolijn.

  7. Hi Dees,
    wat een hel zo’n PAM. Maar heel herkenbaar. Gelukkig was een PAM voor niets. En ga jij maar gauw beschuit met roze muisjes eten bij de buuf.

    gr
    marieke

  8. Fijn dat het loos alarm was.
    Je hebt ons (die samen in de auto naar Arnhem zaten) weer even aan het schrikken gemaakt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s