Belgische boobs deel 2

Gisteren togen Mandy en ik weer naar België. Ik onderging in Aalst in de ochtend een CT-scan van de vaten in mijn buik en borst. Dat betekende dat ik om half 7 opstond, snel wat ging eten, want ik moest daarna 4 uur nuchter blijven. Mandy trof ik in Dordrecht en samen reden we verder. We kwamen in een enorme file terecht, waardoor we ook nog te laat waren. We namen contact op met Aalst en daar waren ze reuze-aardig en wachtten op ons. Ik moest alle kleren uittrekken en een operatiehemd aan. Daarna kon ik op het bed gaan liggen. Mandy maakte foto’s. We willen eigenlijk het hele proces vastleggen met onze ervaringen en met foto’s. Het onderzoek zelf viel wel mee, maar ik moest wel een infuus omdat ik contrastvloeistof zou krijgen en dat prikken blijft gewoon echt vervelend.

Ct_scan

Uiteindelijk lukte het om een goede ader te vinden en kon het onderzoek beginnen. Ik moest mijn armen naast mijn hoofd leggen en op een gegeven moment inademen en even vasthouden. Daarna werd er contrastvloeistof toegediend. Ik kreeg een warm gevoel in mijn keel en in mijn liezen (alsof ik in mijn broek plaste) . Toen moest ik nog eens inademen en de adem vasthouden. Toen was het onderzoek afgelopen.

Mandy en ik hebben natuurlijk weer voor hilariteit gezorgd. Belgen vinden Nederlanders zo direct en dan moet je weten dat Mandy en ik bij Nederlanders de naam hebben nogal direct te zijn… Mandy ging foto’s maken en dan vonden ze eigenlijk maar niets. Toen we het uitlegden, ontdooiden ze langzaam en mocht overal foto’s van worden gemaakt. Ze moesten ook erg lachen, dat we zeiden dat we ‘nu een nieuwe tiet wilden…’ Ze zeiden dat Belgische dames zoiets nooit zouden zeggen. ‘Hartstikke mooi’, zei Mandy, en toen moesten ze weer lachen, want ook het woord ‘hartstikke’ gebruiken Belgen nooit.

Na het onderzoek wilden we wat gaan eten en kwamen in het centrum van Gent terecht. We streken neer op een terrasje. Gewoon een broodje eten, dat ging niet, want het was al later dan 11.30. En toen bleek dat ons gerecht van keuze (Stoverij met frietjes) niet Frietje_2

gemaakt kon worden omdat de kok er nog niet was, besloten we weg te gaan.  Uiteindelijk hebben we heerlijke frietjes aan de kraam besteld. We maakten ons niet druk over de caloriëen met de gedachte dat extra vet alleen maar méér materiaal betekent om een mooie nieuwe borst van te maken.

Onthaalkas_k12

Daarna gingen we naar het ziekenhuis in Gent, waar we een afspraak hadden met professor Hamdi.  Weer moesten we naar de ‘onthaalkas’ (zouden we dat het beste kunnen vertalen door ‘ontvangstbalie’?). De Belgische dame had ondertussen akkoord gekregen voor mij van mijn zorgverzekeraar CZ, dus volstond het om me te presenteren met de Europese Gezondheidskaart EHIC. Mandy moest een consult afrekenen, waarvoor ze een ‘kwijting’ kreeg (Belgisch voor kwitantie), die ze gewoon bij haar zorgverzekeraar kan declareren.

In het gesprek met professor Hamdi konden we al onze vragen stellen. Hij nam echt ruim de tijd.

Daarna gingen we naar de afdeling Radiologie, omdat Mandy’s lymfeklieren in de liezen in beeld gebracht moesten worden en de kwaliteit van de vaten rondom de amputatie en in haar buik. Daar werd ook een soort plattegrond van gemaakt, zodat de chirurg ze bij de operatie gemakkelijk kan vinden. Dat duurde zo lang en we waren ondertussen behoorlijk moe geworden. Tussen het ene onderzoek en het andere, kwam er nog een spoedgeval binnen, zodat wij in de wachtkamer werden gestald. De professor die dit onderzoek deed, was nogal introvert en niet erg spraakzaam. Hij wilde absoluut niet gefotografeerd worden en kwam in eerste instantie niet erg sympathiek over. Hij besprak, hetgeen hij zag, steeds op mompelende toon met de mensen in opleiding die bij hem stonden. In de wachtkamer moesten we daar wel erg om lachen want het klonk als: ‘Uyeudioidoi,…. Kddjeiexhbmed,…..jdiedijoi….. arterie…ldhudefncnjdowedo ….. lymfe……dhuwefyfdfrsthdjodoe…….’ Eigenlijk precies als Pingu.

Het duurde lang, dat wachten in de wachtkamer en we werden heel erg moe. Rond 5 uur was Mandy weer aan de beurt en mocht ze plaatsnemen op het bed. Ik ging op een kruk zitten. Ik begon steeds te knikkebollen en Mandy zakte ook steeds weg. Om kwart over 6 liepen we het ziekenhuis uit. Helemaal gaar waren we en toen moesten we nog naar huis.

Tot Dordrecht reden we samen en daarna moesten we allebei nog naar huis. Om 9 uur was ik pas thuis, gesloopt, echt gebroken, maar wel voldaan, want we blijven een onverminderd goed gevoel hebben bij professor Hamdi en bij deze operatie. De planning is half januari 2010. Nu is het zaak dat Mandy en ik van onze beide verzekeringen akkoord krijgen.

Advertenties

2 Reacties op “Belgische boobs deel 2

  1. Wat een belevenissen weer. Ik volg jullie op de voet hoor (misschien wel letterlijk…)

  2. Shit Dees, af en toe durf ik even te lezen. Wat ben je toch een grandioos mens!
    Ik weet niet goed wat ik verder moet zeggen……..
    Stoer dat is het enige woord nog!
    Zita

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s