Nieuwe fase

Op mijn vorige blog kreeg ik reacties van lotgenootjes, reacties van herkenning. En dat zorgde dus voor een ommekeer ! Het gevoel dat me de afgelopen weken in zijn greep had gehouden, kreeg handen en voeten.

Het eerste jaar moest ik buffelen. Geen behandeling was te zwaar, want ik had geen alternatief en ik wilde niet doodgaan. Ik voelde de dood duidelijk in mijn nek hijgen en was bereid om alles te geven. Het doel heiligde alle middelen.

Toen de behandelingen eenmaal afgelopen waren, wilde ik niets liever dan met het gewone leven beginnen. Ik had wel klachten, hinderlijke klachten, maarja, ik wás er nog. Ik had een tweede kans gekregen en het leven, dat bijna door mijn vingers was geglipt, lachte me toe.

En toen, geruisloos, als een dief in de nacht, trad er een nieuwe fase in. Ik hoorde de dood niet meer in mijn nek hijgen. Ik twijfelde zelfs of ie er nog wel was. Ik realiseerde me wat er over was van de jonge vrouw, die borstkanker kreeg en aan de dood was ontsnapt. Daar stond ik dan met mijn weigerende lijf, met de pijntjes, het gekraak, het overgewicht, de slapeloze nachten. Ik kon die intense blijdschap niet meer voelen. Nijdig werd ik, omdat het leven me een streek geleverd had en omdat ik niet meer kon wat ik allemaal wilde. Ik had me zo voorgenomen om het leven dubbel te leven, om elke minuut te vieren en nu kon ik eigenlijk alleen maar chagrijnig en boos zijn.

Moest ik naar een therapeut? Moest ik stoppen met de hormoontherapie? Moest ik de boel de boel laten en de wijde wereld ingaan? Wat moest ik doen om me beter te voelen?

Met het schrijven van mijn vorige blog kwam er structuur in de chaos en door de herkenning van mijn lotgenootjes, realiseerde ik me hoe normaal ik eigenlijk was. Ik hoef dus niks met mijn pillen, met Magnesium, rechtsdraaiende yoghurt of klankschalen, ik hoef niet nóg een hulpverlener….. Ik heb nu de wetenschap dat ik niet op zoek hoef naar de oorzaak van die mood die veeeeeel te lang duurde.

Vreugdesprong

“Joehoe, ik ben niet raar, ik ben niet raar…. Ik ben gewoon een nieuwe fase ingegaan….”

(en ja, wat was het toverwoord ook al weer? Oja, acceptatie….)

Advertenties

5 Reacties op “Nieuwe fase

  1. Join the club zou ik zeggen.
    Op naar de volgende fase, is vast mooi.

  2. Zo herkenbaar, prachtig verwoord!
    Mijn motto is dan ook geworden:
    “what you see is, what you get”…. Bedankt al die ervaringen.

  3. Wow, Dees. Toch weer door iets zwaars en donkers om aan de andere kant toch een lichtere gevoel te pakken met beide handen. Knap hoor! En ik ben heel blij met je lotgenoten, dat ze je zo een helpende hand kunnen bieden.

    Liefs Isis

  4. Topper!
    U

  5. hoi Dees,

    hou dat nieuwe gevoel goed vast, spaart je wellicht een midlife crisis.

    Lieve groet Rolf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s