Over liefde gesproken

Met mijn zus, zwager, hun twee kindjes, mijn ouders, Robert en Isis zitten we in Frankrijk in La Peyroliere in Apt. We zijn zaterdagochtend met het vliegtuig naar Marseille gevlogen en mijn ouders, die een dag eerder met de auto vertrokken waren, hebben de helft van onze groep daar opgehaald. De andere helft kwam met een huurauto. Tijd om met elkaar te zijn, tijd om niks te doen, tijd om afstand te nemen en conclusies te trekken en tijd om te lezen.

Zo heb ik toch de stoute schoenen aangetrokken en Komt een vrouw bij de dokter van Kluun gelezen. Het was me afgeraden. Het zou te confronterend zijn. Het is het verhaal van een man, dol op stappen en zuipen, die nogal seksverslaafd is, met een vrouw die borstkanker krijgt en doodgaat. Ik was benieuwd wat het me zou doen. Ik heb het in twee dagen gelezen. Veel zaken waren herkenbaar. Voor mij geldt dat het dus niet confronterend was, juist omdat ik er zo dicht op gezeten heb. Ik heb slechts een enkele traan gelaten, om een brief die deze vrouw achterlaat aan haar dochtertje en om het moment dat de vrouw en het kind definitief afscheid nemen van elkaar. Voor de rest vind ik het een oppervlakkig boek. De hoofdpersoon, ene Stijn, is een ongelooflijk zielige en simpele kwal van het type dat je gewoon niet wilt kennen. Er zijn mensen die vinden dat het verhaal een ultiem bewijs van liefde is, omdat Stijn op het allerlaatst toch voor zijn vrouw gaat zorgen. Nou nou, poeh poeh…. Hij heeft dan al wel een nieuw schatje achter de hand. Lekker makkelijk. Het kind, Luna, speelt een ondergeschikte rol in het boek. Ze lijkt continue afwezig, achtergelaten bij een au pair, of bij God mag weten wie. Liefde, ik kan werkelijk in het hele boek niet zoveel liefde ontdekken.

Tijdens het lezen moest ik steeds aan R. denken, de man van Margreet, die er gewoon altijd voor haar was en haar trouw bleef tot op het allerlaatste moment. Margreet en R. hebben elk moment aangegrepen om van hun zoontje en van elkaar te genieten, tot de dood erop volgde. Dat is pas echte liefde. Daar kan geen Stijn aan tippen. De mensen die denken dat dat boek echte liefde beschrijft, die zouden eens om zich heen moeten kijken. Het kan echt zo ontzettend veel mooier.

Nu ik genoeg slaap en afstand kan nemen van het gewone leven, besef ik des te meer hoe zeer mijn leven veranderd is. Ik ben niet meer dezelfde Dees. Ik ben bij tijd en wijle enorm gelukkig, maar ook ik laat me weer opfokken door de waan van elke dag. Misschien is dat wel het bewijs hoe gewoon mijn leven weer is geworden, maar blij ben ik er niet mee. Mijn lontje is korter geworden dan voor de kanker. Ik kan enorm uit mijn slof schieten. Ik voel me eerder geraakt dan voorheen en omdat ik slecht slaap en vaak wakker word, neemt het piekeren soms de overhand. Soms is een collega het haasje, maar meestal treft het Robert, degene die me het allerdierbaarst is. Over liefde gesproken…..

Mijn Robert, mijn maatje, mijn lief, is er steeds voor me geweest en is dat nog altijd. Hij heeft geen heil gezocht bij andere vrouwen. Hij heeft zijn angsten, zijn woede en zijn ergernis in zijn eentje verwerkt. Soms gunde hij me een kijkje in zijn bovenkamer maar heel vaak ook niet.

Ik wil het anders als dat het de laatste tijd is geweest. Ik wil meer rust en ik wil meer tijd voor mijn trots van een dochter en voor mijn kanjer van een man. Ik wil wel lief zijn. Het is aan mij om te veranderen, om het evenwicht te vinden tussen dat wat ik kan, dat wat ik moet en dat wat ik wil. Het blijft werken, het blijft zoeken, het blijft lastig. Hier in Frankijk maak ik een beginnetje. Het inzicht is er al, nu de rest nog….

Advertenties

5 Reacties op “Over liefde gesproken

  1. Hoi vakantieganger, Wat heb je dat weer mooi opgeschreven!
    Ik wens je nog een hele fijne en liefdevolle vakantie toe.
    X, Mandy

  2. Ik hoop dat je jezelf weer een beetje terug vind in Frankrijk!
    En verder hoop ik dat je ook gewoon lekker kunt genieten van het samenzijn met je dierbaren!

  3. Hoi Dees,

    Ik heb Kluun ook gelezen, bah, hoewel deel 2 wel een stuk genuanceerder en gevoeliger is vond ik. Dat is alweer een paar jaar geleden, Moon en ik waren zo eigenwijs om tegen raadgevingen in toch dit boek te lezen, en wat waren (en ben ik nog) blij met onze mannen..

    Rust lekker uit, in je hoofd en lijf, nog een hele fijne vakantie!

    Liefs,
    Ellen

  4. Hoi Dees,
    Ik was het boek aan het lezen en halverwege kreeg ik de diagnose borstkanker, beetje bizar eigenlijk wel! Mijn man verklaarde me voor gek, dat ik het nog heb uitgelezen ook! Tijdens een van de ochtendjes chemo ben ik begonnen in deel twee. Naast me zat een vrouw deel 1 te lezen, we moesten er allebei wel om lachen (dat we het allebei tijdens de chemo zaten te lezen)
    Zeg niet te vaak achter die laptop van dat familielid hé, ook genieten met je lief, hoor!
    Liefs Diaan

  5. Hoi Dees,

    Prachtig om je weer te lezen. Struggelen om weer evenwicht te vinden in je leven met jezelf, je werk, je liefjes, je vrienden… Is dat ook niet ook een teken dat alles weer ‘gewoon’ wordt? Alleen heb jij even meer inzicht in hoe je moet rangschikken, na zo’n ervaring. Hou vast! Je bent nog steeds een grote voorbeeld en ik bewonder je voor je inzet in je eigen leven.

    liefs Isis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s