One small step for mankind, one giant leap for me

Ja, de kogel is door de kerk, ik ga sporten. De mensen die me al langer kennen, beginnen nu vast smakelijk te lachen en de rest denkt: "So what?"

Vroeger heb ik wel gesport, gevolleyd en we zijn zelfs ooit kampioen geworden, maar sinds mijn studententijd deed ik er niet meer aan. Eerst voelde ik me schuldig, ondernam ik nog een paar pogingen, die altijd kort daarop sneuvelden en toen kwam het moment dat ik ging accepteren dat ik sporten gewoon niet leuk vond en dat ik mijn tijd wel beter kon besteden.

Enige provocatie is mij niet vreemd en dus heb ik jarenlang geroepen dat mijn enige beweging bestond uit het naar de koelkast lopen en dat ik daar zelfs moe van werd. Vorige week nog heb ik me geprofileerd als ‘principieel a-sportief’.

Nu vond ik eigenlijk ook wel dat ik iets moest gaan doen. Ik ben echt te dik. Ik was al niet slank, maar afgelopen jaar zijn er alleen maar kilo’s bijgekomen (door medicatie, de overgang en de algehele zieligheid). Ik bereik nu het punt dat ik net op de grens zit tussen gewone kleding en grote maten en dat is the bloody limit. Ik mis een borst, ik heb raar kort rood haar maar ik weiger dit vet dat tegenwoordig niet alleen meer op mijn billen gaat zitten maar ook op mijn buik. Mijn fysiotherapeute zei: "Er zijn twee opties, of je gaat veel minder eten, of je gaat bewegen. " En haar persoonlijke ervaring was dat dat een goede reden is om voor beweging te kiezen.

Sporten, poeh…. Nu wilde ik iets gaan doen waarvan ik de kans hoog inschatte dat ik het ook kon blijven doen. 10 minuten fietsen om ergens te komen waar ik moet gaan sporten, dat gaat niet werken, dat zou een reden zijn om af te haken. Zwemmen is twee keer leuk en dan krijg ik genoeg van die kleedhokjes en vieze mensen die tegen me aan zwemmen. Werkt ook niet. Fietsen wil ik alleen doen als het mooi weer is en lopen ook.

Maar,… ik heb het gevonden. Ik ga naar Curves , fitness voor vrouwen in 30 minuten. Je doet drie rondjes waarbij apparaten en huppelplankjes elkaar afwisselen. Met 40 minuten sta je weer buiten. En,…. het zit vlakbij mijn huis, echt drie minuten lopen. En…. het is geopend van 08.30 tot 13.00 en van 16.00 tot 20.00 en ook op zaterdagochtend. Kortom, geen enkel excuus meer om af te haken. Dit moet gaan werken. Ik heb meteen een jaarabonnement afgesloten, zodat ik er echt niet meer onderuit kan. Van de week al een joggingbroek gekocht (had ik namelijk niet) en zo meteen ga ik serieus van start.

Isis vroeg: "Mama, waarom ga je sporten?" Ik zei: "Omdat ik te dikke billen heb." Isis zei: "Nee, hoor, je hebt niet te dikke billen. Blijf je dan bij mij?" Altijd plezierig als je kind je goed genoeg vindt, maar ik ga toch echt….

One small step for mankind, one giant leap for me (variatie op uitspraak van Neil Armstrong)

Advertenties

9 Reacties op “One small step for mankind, one giant leap for me

  1. Drie minuten lopen van huis en binnen 40 minuten weer weg, dat moet te doen zijn.
    Had er ook al van gehoord maar hier in de omgeving zit er nog geen Curves.
    Wij hebben nog ruim twee weken Herstel en Balans te gaan en dan zal er ook een keuze gemaakt moeten worden, lastig hoor… lopen hier ook volop te verzinnen wat is nu leuk en met je klierwegarm ook nog goed te doen.

  2. Oh Dees….. het kon over mij gaan (dat A-sportieve deel bedoel ik dan). Ik hoop dat je het doorzet….want dik zijn is echt niet alles (en je weet dat ik echt uit ervaring spreek, daarom is zwanger zijn nu ook best moeilijk, want er zitten inmiddels alweer bijna 8 kilo aan…ik weet het, ik mag niet zeuren…..)
    Ik was zo blij dat ik eindelijk echt uit de grote maten was…. dus ik begrijp je gevoel héél goed. Ik kan maar één ding zeggen: vooral gezond eten, heel veel drinken en ja, dat sporten…. ik zal er na de bevalling ook aan moeten geloven ben ik bang….. brrrr…..
    Succes en volhouden!!! (ik ben helaas ook het levende bewijs dat zélfs een jaarabonnement geen garantie is om vol te houden, ik heb de plaatselijke sportschool ooit en jaar gesponserd op die manier….whahahahaha)

    Succes!!!!

    Dikke kus Anja.

  3. Hoi Dees,

    Ik mag wel lachen he! Tjee ik ben net zo, al hoef ik voor m’n gewichtje niet te gaan sporten grinnik. Zwembaden etc. vind ik ook niks, vieze hokjes brrr, en vertoon me ook liever niet in zwemoutfit, fietsen is voor voorjaar en zomer. Voor de conditie zou het goed zijn maar ik doe het door huishouden, kost me al kracht genoeg.

    Veeeeel succes!!! Je bent weer aardig over de dip heen zo te lezen.

    Knuf
    Ellen

  4. petra(beter bekend als miep dobbelsteen)

    hallo lieve dees lang geleden dat is iets heb laten horen ?ik ik lees wel je web-log ,en hoe je alles zo goed kan verwoorden ongelofelijk gewoon,de emotie spat af en toe gewoon van me lap top af …….ik hoop dat we elkaar gewoon eens spontaan tegen komen ,af en toe kom ik nog wel eens in huissen (voor al bij hebbes)doe je de groeten aan isis en robert
    liefs petra

  5. Ha, je voorspelling komt uit: ik moest wel even lachen!!! Maar….ik vind het bewonderingswaardig dat je het gaat doen en dan gelijk een jaarabonnement. Ik loop me ook af te vragen wat ik na herstel en balans zal gaan doen. Er zijn veel beperkingen met die oedeemarm, jammer genoeg! De fysio zei vanmorgen dat fietsen héél goed is. Enne..dat beautydagje zie ik wel zitten. Ik heb hem in mijn agenda gezet. Ook nog bedankt voor het vele duimen draaien, zal vast werken. Dikke kus, Man

  6. Dacht ik toch, dat ik de grote uitzondering op aarde was?! Een soort van anti-sport-nerd. Maar hier lees ik dat er meer anti’s zijn. Mensen staan me soms echt gek aan te kijken, als ik zeg, dat ik niet van sport hou! Kun je je voorstellen hoe hoog die drempel (berg!) was toen ik in juni vorig jaar me meldde bij fysio-fitness. Met kaal hoofd en mutsje,ook nog, hihi! Ik moet van mezelf nog een jaar volhouden. Volgend jaar februari mag ik stoppen van mezelf.Ben blij, dat ik in een leuke groep terrecht ben gekomen, dat helpt iets, als ik weer eens sta te puffen op de loopband of crosstrainer. Succes meid!
    Liefs, Diana

  7. Lieve Desirée,
    Wat kun je toch geweldig goed schrijven. Heb je er al eens over gedacht om je weblog in boekvorm uit te geven?
    Geweldig nieuws voor jullie, dat de onderzoeksresultaten zo positief zijn. Van harte proficiat!
    Fitness zag ik nooit zo zitten, maar ik doe het nu al zo’n jaar of twee en ik vind het heerlijk.De stap ernaartoe is soms even groot, maar als je er eenmaal bent,doet het je goed. Ook het gevoel daarna is lekker. Veel plezier en wie weet, zeg je over een jaar: “Dit had ik eerder moeten doen”.
    Veel liefs van Jeanne.

  8. Hi Dees,
    goed om te lezen dat je uitslagen van de onderzoeken goed zijn geweest. Kan me zo goed voorstellen welke herinneringen dit weer bij je heeft opgeroepen… Bah. En ik moest zo glimlachen toen ik je bericht over het sporten las…. Hihi, ik ben zeker een uitzondering; ben tijdens alle chemo’s en hele toestand nog geen moment gestopt. Heb dan ook geen oedeem o.i.d. maar ben nog steeds aan t volleyen. Zelfs gisteren nog 2 uur meegetraind met dames 1 (volleybal, promotieklasse). Stond wel om de zoveel tijd 5 minuten lang naar adem te happen langs het veld, maar oooooh, wat voelde het lekker om in mijn ‘oude’ team “op niveau” weer te volleyen ! Dus, you go girl, lekker sporten; ik weet zeker dat je je er beter door gaat voelen; bij mij werkt het in ieder geval zeer goed!

    Liefs,
    marieke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s