Woede en energie

Sent: Donderdag 1 maart 2007 15.00

Subject: RE: Vraagje

Importance: High

Denk dat ik je moet zien als je dat wilt, want dat hoort zo eigenlijk. Bel even de mmc verpleegkundige op XXXX pieper en spreek af, desnoods op andere dag dan mammacare, mag morgen 0203 wat mij betreft rond 1430- 1500 uur, als zij dat effe met rontgen regelen. Ik stuur dit bericht naar hen door, bellen dus.

Groet, J.

Al tijden zit dit emailberichtje op mijn magneetbord geplakt. Het is een mailtje van mijn chirurg aan mij in antwoord op mijn mailtje. Het is op de kop af een jaar geleden en ik wist toen nog niet wat ik nu wel weet, namelijk dat het foute boel was, ontzettend foute boel. De tijd is gevlogen. 20 maart 2007 hoorde ik dat ik borstkanker had. De paniek van de diagnose is inmiddels een herinnering. Alle behandelingen die ik op dat moment vreesde, liggen achter me. Kanker is bij mijn leven gaan horen. Zelfs de angst voor uitzaaiingen is bij mijn leven gaan horen en blijkt ook nog eens aardig goed in toom te houden te zijn.

Nu de diagnose ongeveer een jaar geleden is, komen er ook flashbacks, zowel bij mij als bij Robert. We nemen het allemaal weer eens door, wisselen emoties uit en we hopen er maar het beste van. Ondertussen leiden we onszelf af met de verbouwing en ik ook met mijn nieuwe baan.

Ja, er zit een soort woede in mij. Ik kan niet ontkennen soms het gevoel te hebben door het leven ‘genaaid’ te zijn. Ik wil de verloren tijd inhalen, leven, doen, meemaken…. Deze woede geeft me energie, ik wil de intensiteit verdubbelen, verdrievoudigen….. En dan, als ik stil sta en mezelf de rust gun, verwonder ik me over de cadeautjes die het leven me heeft gegeven en prijs ik me óók gelukkig.

Zoals opgeslagen warmte wordt omgezet in energie, kan woede die beheerst wordt, worden omgezet in een kracht die de wereld kan bewegen. M.K. Gandhi

Advertenties

4 Reacties op “Woede en energie

  1. Voor mij is het nog geen jaar geleden. Eind april. Dan is mijn jaar om. Herken ik de woede? Nee. Ik ben meer teleurgesteld. Teleurgesteld in mijn lichaam. 2x nu kanker gehad en 2x niets gemerkt. 2x een mededeling die kwam als een donderslag bij heldere hemel. Hoe vaak krijg ik de rest van mijn leven nog zo’n verrassing?

  2. jeetje Dees…. is het alweer een jaar??? Pfff… dat is wel omgevlogen zeg….
    Kan me voorstellen dat je af en toe flashbacks hebt en dat je kwaad bent op wat je eigen lijf je geflikt heeft…
    Maar je bent er nog…..je hebt het tot nu toe allemaal gered en ik hoop dat het bij deze ene strijd blijft, dat hoop ik echt.

    Dikke kus van Anja.

  3. Hi Dees,
    ik kan me zo goed vinden in de laatste alinea die je schrijft. Wat een kloteziekte is dit toch ! En zoveel mensen die er mee worden geconfronteerd. En toch blijven we ook alle goede dingen van het leven blijven zien. En nog intenser dan voorheen. Ik ben nu 4 maanden ‘onderweg’ en nog heel wat weken van nabehandelen te gaan. Zie erg op tegen de volgende kuur. En dan nog 1. Bah. Ik wilde dat het nooit was gebeurd…
    x
    Marieke

  4. Lieve Dees,

    Het is eigenlijk pás een jaar… Ik kan alleen maar voor mezelf spreken, 4 jaar later, nog steeds slaan de flashbacks toe, vooral bij allerlei data, toen dit, toen dat. En vergeet niet, of we willen of niet, elke dag word je er letterlijk en figuurlijk aan herinnerd. Blijf erover praten met Robert, al zal ’t soms tot vervelens toe zijn. Frank kan er niet altijd tegen, snap ik wel, ik zeur ook niet maar ja, hij ziet wel elke dag dat ik echt de oude niet meer word, dat heeft ie lang gedacht/gehoopt.

    Ik hoop dat je ’t naar je zin hebt in je nieuwe baan.

    Knuf
    Ellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s