Beyond breasts

Een tijdje geleden werd ik benaderd door Michelle Hamers, 3e jaars studente Fotografie aan de Kunstacademie in Den Haag. Ze had via via mijn blog gekregen en gelezen. Ze was in het kader van haar opleiding bezig met een project over Borsten. Het was haar opgevallen dat borsten zo’n sexuele lading hebben in onze maatschappij en ze vroeg zich dan af hoe het is als er ‘iets’ aan de hand is met je borsten. Ze vroeg me of ik door haar gefotografeerd wilde worden. Ik moest er even over na denken maar ik besloot mee te werken. Me laten zien, me laten fotograferen, weer een stap in de acceptatie en verwerking.

Michelle reisde stad en land af om in Huissen te komen. Ze kwam met de trein en de bus en we zagen haar in de verte al lopen met een enorme koffer. We waren meteen van haar gecharmeerd. Spontaan, goedlachs en vastberaden om mooie plaatjes te schieten met alle respect voor de omstandigheden. Ik liet mijn schroom varen. Ik wilde graag met Isis gefotografeerd worden. Voor mij zit de grootste pijn van de kanker in het feit dat ik een dochter heb en dat ik niet wil dat ze zonder moeder op moet groeien. Daar zit de pijn en tegelijkertijd heeft haar aanwezigheid me de moed en de kracht gegeven om door te gaan, om steeds weer op te staan en om in het hele proces evenwicht en rust te vinden. Voor mij was het duidelijk, ik wilde op de foto maar met mijn dochter.

Ook mijn blogvriendinnen, Mandy, Car, Mariska en Diana werden door Michelle benaderd en gefotografeerd, ieder op haar eigen manier. Dit weekend werd de serie in Den Haag gepresenteerd. Dit persbericht verscheen erover:

Anders dan voorgaande jaren presenteert het derde jaar Fotografie van de Koninklijke Academie der Beeldende Kunsten haar werk voor het eerst buiten de muren van de school. Onder de titel TEGENBEELD exposeren achtentwintig veelbelovende fotografen hun werk op 19 en 20 januari in de DCR te Den Haag. ‘TEGENBEELD’, de titel van de expositie, is de bindende factor tussen de verschillende fotoseries van de studenten onderling: binnen een serie van zes foto’s per student is er steeds één beeld (het tegenbeeld) dat de context van het geheel bepaalt. Deze zesde beeltenis ironiseert, draait, ontkent of contrasteert de overige afbeeldingen, waardoor verrassende visies over uiteenlopende thema’s gepresenteerd worden.

Aangepast_desiree4_1 5 foto’s van vrouwen met een geamputeerde borst (oftewel één borst en een litteken, haha) en 1 foto van een vrouw met twee borsten (die overigens wel borstkanker had, maar borstsparend is geopereerd). De serie is indringend, in zekere zin shockerend en tegelijkertijd geeft het borstkanker een gezicht, ons gezicht. De andere dames gingen zaterdag kijken. Helaas kon ik niet en dus ging ik zondag kijken met Robert en Isis. Bijzonder om mezelf aan de muur in een tentoonstelling te zien hangen. Confronterend ook. Zo bloot… Je mag het verminkt noemen, maar voor mij blijft mijn litteken een oorlogswond, het teken van een strijd. Het stoort me niet, het is bij mij gaan horen. (deze foto hing er, maar ik heb hem bewerkt omdat ik het anders wel erg bloot vond).

Tekst_michelleIk kreeg een brok in mijn keel toen ik las dat Michelle ons bedankte voor onze moed. Ik wilde haar juist bedanken, want door me zo op de gevoelige plaat vast te leggen, heeft ze mij een stukje geholpen bij de acceptatie. Michelle vertrekt binnenkort voor een stage naar Zuid-Afrika, maar houd haar in de gaten, want we gaan vast meer van haar horen.

Na het bezichtigen van de tentoonstelling gingen we lunchen bij Frits, Caroline, Merel en Nils. Van Caroline heb ik afgelopen jaar ongelooflijk veel kaartjes gekregen. Echt elke week zat er wel weer één bij de post. Zo ontzettend lief. En het was ook weer een erg gezellige middag.

Advertenties

7 Reacties op “Beyond breasts

  1. lieve dees

    ik vindt het heel knap van jullie hoor dat jullie dit zo doen om op de foto te gaan,

    big hug

    xxx annemarie

  2. Oo, wat mooi…
    Ik zat met tranen in mijn ogen toen ik de foto zag.
    Toen ik je tekst las rolde er een traan over mijn wang.
    Als moeder van een dochter raakte de 2e alinea van je blog me.
    Wat enorm moedig weer van je om je zo bloot te durven geven.

  3. Wat een prachtige plaat. Borst of geen borst…. een super moeder, een super vrouw (en een super dochter)!!

  4. Lieve Dees (want zo heet je voor mij nog steeds…)
    Ik heb zoveel bewondering voor je kracht en je optimisme! Ik “las” je al in onze freya-tijd, de tijd dat we aan het vechten en hopen waren op een kindje. om en nabij in dezelfde tijd ging onze wens in vervulling. Ik kreeg een dichtertje, Isa, en jij kreeg een dochter, Isis. Vlak na mijn moeder-worden werd ik ziek. Mijn hart was ziek, is ziek. Niet direct levensbedreigend meer, maar wel even spannend en nu mijn Isaatje alweer 3 en een half is, wordt ik meer en meer geconfronteerd met de gevolgen die het allemaal heeft op mij, op mijn leven en dus ook op het leven van mijn dochter. Steeds weet ik, ik wordt wellicht niet oud, zie ik mijn dochter wel opgroeien, houd ik het lang genoeg vol… Waarom kan ik niet de moeder zijn die ik wilde zijn, juist omdat ik rekening moet houden met de situatie zoals die is. Wat doe ik wel, wat niet en wat krijgt Isa hier onbewust van mee… En jij… jij wordt nog meer dan ik geconfronteerd met de andere kant van leven. Vind jij het soms ook zo oneerlijk allemaal?? We hebben al zoveel af moeten zien, nu ging alles eens de goede kant op, en weer gebeurt er iets dat alles op losse schroeven zet. Ik heb zo hard meoten knokken voor mijn meisje, ik vind het soms onverdragelijk dat iets (God?? Het leven?? Wie??) nu bepaald dat ik nog niet onbezorgd van mijn kindje kan genieten… En dan “lees” ik jou en je verhaal en dan kan ik het weer een beetje relativeren. Wordt ik weer iets rustiger, kalmer, optimistischer…
    Dank je wel lieve Dees…

  5. Hoi meid,

    Wat krijg jij toch bijzondere projecten op je pad waar je vol overgave aan deelneemt.
    Een hele mooie foto. Erg intiem en voor mij een directe kijk op die vreselijke ziekte.

    Veel liefs Peet

  6. Ongelofelijk Dees, wederom niets dan bewondering…..en zo bijzonder dat deze dingen allemaal op je pad komen, alsof het zo had moeten zijn allemaal… een helpende hand in je verwerkingsproces. En wat een prachtige, respectvolle veelzeggende foto…. Chapeau!

  7. Hoi Dees, ik ben via amazone op je weblog terecht gekomen en ik lees nu net je verhaal over de fotosessie. Heel bijzonder, want dat heb ik ook gedaan: bij een andere fotografe, met een iets andere insteek, maar het resultaat is voor mezelf hetzelfde! Prachtige foto’s (van het begin en het eind van mijn zwangerschap – en ze komt in maart nog eens terug om me met mijn zoontje te fotograferen….) ik vind het net als jij zo fijn om die foto’s te hebben, ik kan me je trotse gevoel helemaal voorstellen!

    Groetjes

    Chairy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s