Auto’s en werk

Gisteren mijn eerste arbeidstherapeutische werkdagje gehad. Ik heb zin om te werken én ik vind het ontzettend spannend. Spannend of ik mijn eigen grenzen kan bewaken, of ik niet te hard ga om vervolgens achteraf de rekening te moeten betalen….

Vorige week was er een nieuwe lease-auto voor me afgeleverd. Nu heb ik helemaal niets met auto’s, een dak en vier wielen en ik ben tevreden, dus ik had er tot gisterenochtend niet naar omgekeken. Ik startte en reed weg en na een paar meter realiseerde ik me dat ik nog spiegels moest verstellen en nog vanalles moest ontdekken. Hoe werkt de radio? Waar zit de verlichting? Zit er cruisecontrol op? Ik bedacht me dat dat een mooie metafoor is voor hoe ik de dingen doe. Ik vertrek gewoon, bereid slechts het hoognodige voor en onderweg sta ik wel weer stil bij de dingen die op mijn pad komen…

Ik weet niet of ik mijn grenzen goed kan bewaken, nouja, ik weet dat ik dat van nature NIET goed kan, ik weet niet of er nog een emotionele klap komt, ik weet niet of het te vroeg is om te gaan werken. Ik kan dat alleen maar ontdekken door te beginnen en onderweg te zien en bij te stellen. Ik vind het spannend en tegelijkertijd vind ik het een uitdaging. Ik weet dat ik goed op mezelf moet passen. Iedereen kan het zeggen en een beetje op me letten, maar, eigenwijs als ik ben, luister ik toch niet echt. Ik moet het vooral zelf doen, zelf ontdekken. Ik weet zeker dat we qua behandeling alles doen en hebben gedaan om mijn kansen op overleving zo groot mogelijk te maken. Ik geloof dat ik daar niet zo heel veel aan toe kan voegen, behalve er voor zorgen dat ik lichamelijk en geestelijk in een goede conditie ben. Oftewel, ik MOET op mezelf passen.

Op weg naar Breda, werd ik ook wel emotioneel. Ik wil niets liever dan verder gaan met mijn gewone leven en tegelijkertijd realiseerde ik me dat het leven nooit meer helemaal normaal wordt.

Het was leuk op kantoor. Leuk om iedereen te zien en leuk om weer een beetje mee te draaien. Lief om te merken hoe bezorgd ze om me zijn. We’ll take it slow.

Op weg naar huis voelde ik een pijnlijke plek op mijn linkerschouderblad. Ik probeerde er niet aan te denken, maar de pijn bleef me eraan herinneren. “Een uitzaaiing……” flitste er door mijn hoofd. Thuisgekomen liet ik Robert er op duwen. Ai, dat doet nog meer pijn. Bij nadere inspectie bleek het een pukkel te zijn. Oef,… godzijdank,.. hoe blij kun je worden van een pukkel?

Advertenties

8 Reacties op “Auto’s en werk

  1. Hee Dees, prachtig verhaal met een mooie metamofoor. Ik ben zo iemand die eerst de spiegels recht zet; lichtenknopjes en ruitenwissers moet vinden, om vervolgens de rit in te zetten… Maar met een instelling als de jouwe, kom je letterlijk nog eens ergens. En als dat af en toe betekent dat je een stukje terug moet pakken, nou ja, so be it. Je kunt met een gerust hart in de achteruitspiegel kijken en nu wil je vooruit. Lekker zitten in die bestuurderstoel en af en toe een goeie parkeerstop inlassen… go Dees!
    Liefs,
    Mar

  2. Mariet van Schijndel

    Hoi Desiree, wat fijn voor je dat je in staat bent het werk weer op te pakken. Niets meer is als voorheen, schrijf je, zelfs het hebben van een pukkel niet.
    Werk ze, maar met mate, zodat je het gevoel van blijdschap met het werk behouden kunt.
    Groetjes en het allerbeste.
    Mariet

  3. hoi dapper doorzettertje!
    spannend die eerste dag. Goed geslapen naderhand? Ik heb aan je gedacht afgelopen werkdagen. Morgen dag twee volgens planning.
    Mariet verwoordt het advies mooi: werken zodat het gevoel van blijdschap met het werk behouden blijft.
    liefs, ik denk aan je (ook tijdens mijn werk) annemieke

  4. Nieuwe auto, nieuw begin.
    Hoop dat het je helemaal gaat lukken om je werk weer op te pakken zoals jij dat wilt.
    De eerste stap is weer gezet.

  5. Henriette en Jan Jansen

    Hoi Desiree,
    fijn dat je weer aan de slag kunt.
    wat een wijsheid weer en dat al op jouw leeftijd….
    Het lijkt mij ook heel moeilijk om in te schatten wat wel en wat niet goed is.
    Weer bezig zijn kan je ook weer nieuwe energie geven.
    Maar het bewaken dat het niet teveel wordt, leer je al doende of soms moet je ook weer achteraf bijstellen.
    Ik wens je in ieder geval alle goeds toe, in je werk en daar buiten.
    veel lieve groetjes van Jet.

  6. Lieve Dees,

    Je hebt de nodige wijze zelfkennis en daardoor kun je ook op jezelf passen!Je kan kritisch naar jezelf kijken!
    Ik heb grote bewondering voor je!

    Kus Esmée

  7. Dag lieve Désirée
    Na heel lang bijna 3 keer per dag te kijken naar alle bemoedigende reacties vind ik het tijd worden weer eens te reageren.
    Ineens ontdek ik dat jij ook op dit punt op mij lijkt. Gebruiksaanwijzingen lees ik ook nooit. Gewoon beginnen, en soms gaat het mis. Nou en? Dan begin je gewoon opnieuw. Het voordeel is dat je door ervaring wijzer wordt. Nu is deze opmerking geen stimulans om om jezelf voorbij te hollen, alhoewel ik er van overtuigd ben dat je dat zeker wel zult doen. Maar met zoveel veerkracht en energie die zo kenmerkend is voor al jouw handelingen kan het ook best gewoon goed gaan.

    Dankbaar ben ik voor alle bemoedigende woorden in de talloze reacties, die ook ons geholpen hebben om het verdriet draaglijk te maken.
    Trots ook dat ik zo’n fantastisch lieve, energieke dochter heb.
    Ook Robert en Isis mogen zich gelukkig prijzen.
    Heerlijk om Isis regelmatig in huis te mogen hebben en van alles met haar te beleven.
    De band tussen ons allen is er zeer hecht door geworden.

    Je hoeft jezelf niet opnieuw te bewijzen. Take it easy, love.
    tot spoedig,
    je vader

  8. Hoi Dees en vader van Dees

    Mooie metafoor, en Mar haakte daar schitterend op in zeg.
    Je grenzen heb je al zoveel keer verlegd, en nu gaat ’t in volle kracht vooruit, geweldig.
    Ik zal geen wijze woorden tikken grinnik, je voelt zelf het beste aan wat je aankan (lees wie het zegt… ging veel te hard, lesje geleerd. Oef ja van een pukkel krijg je al de stuipen brrr. Bij ieder pijntje komt de angst weer terug en dat is niet makkelijk hoor.
    Wil, wat fijn dat alle berichtjes ook jullie tot steun zijn. Je mag zeker apetrots op je dochter zijn!

    Liefs,
    Ellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s