Ziek kindje en lieve collega’s

Woensdag gingen Isis en Robert met me mee naar de allerlaatste bestraling. Ze bleven samen in de speelhoek, terwijl ik bestraald werd en daarna gingen we, als afsluiting, een ijsje en een taartje eten in het restaurant van het ziekenhuis. Isis associeert ziekenhuizen vooral met ijsjes, koekjes en ballonnen en dat wil ik graag zo houden. Op weg naar huis viel ze in slaap en eenmaal thuis aangekomen wilde ze meteen weer slapen. Hu? Dit was anders dan anders. Ik voelde haar voorhoofdje en alles werd duidelijk. Ze had koorts en was echt niet lekker. Nu is dat voor Robert en mij echt iets nieuws want Isis is in haar leven pas twee keer eerder ziek geweest. Ze heeft de rest van de dag in bed gelegen, wilde niet eten en alles wat ze wel at en dronk, kwam er met een boogje weer uit. Zo ontzettend zielig. “Mama, ik heb pijn.” “Waar, schatje, waar heb je pijn?” “Overal……..”

Die nacht wilde ze persé naast me liggen. We vielen samen in slaap, maar om drie uur werden we wakker en wilde ze tegen me aan komen liggen. Een kindje met koorts en een mama met opvliegers, dat is echt een beroerde combinatie, dus overtuigde ik haar ervan op haar eigen helft te blijven. Ze sloeg haar armpjes om me heen en fluisterde in mijn oor: “Mama, ik vind jou heeeeel erg lief, ik vind jou aardig, ik ben zo liefd op jou……” Smelt, smelt, smelt…..

De volgende ochtend voelde ze zich al wat beter. Ik ging vroeg weg, want ik werd opgehaald door Aico om naar de Teambuilding te gaan. Het was weer ontzettend leuk. Super om iedereen te zien, super om gewoon weer mee te doen. ’s Ochtends hebben we vergaderd en ’s middags rondgereden op solexjes en met 2CVtjes. ’s Avonds hebben we samen gegeten en daarna ben ik naar het hotel gegaan. Ik was echt wel heel moe geworden, maar… ik heb er erg van genoten. Vandaag hebben we ook nog vergaderd en tot slot nog samen geluncht.

Gisteren, aan het einde van de vergadering kreeg ik een waardebon aangeboden. Mijn collega’s hadden geld ingezameld om Robert, Isis en mij een hart onder de riem te steken. Sprakeloos was ik, tot tranen geroerd….. Wat moet ik zeggen? Ik heb de afgelopen 7 maanden zo ontzettend veel steun van mijn collega’s gehad. Kaartjes, mailtjes, telefoontjes, bezoekjes, noem het maar op. Als ik praktische vragen had, gingen ze voor me informeren bij andere dokters en had ik binnen twee dagen een antwoord… Ik kan me werkelijk geen betere werkgever en collega’s wensen. De waardebon is geweldig en daar gaan we zeker een leuk reisje mee maken, maar poeh, dat mijn collega’s dat voor me wilden doen, daar kan ik echt heel emotioneel van worden…. Dank jullie wel !!!!

Advertenties

4 Reacties op “Ziek kindje en lieve collega’s

  1. Snif, wat ONTZETTEND lief!!
    X Esmée

  2. Oh Dees, wat een bijzondere en lieve collega’s heb jij!!!! Wat heerlijk dat ze dit voor jullie mogelijk hebben gemaakt, iets om naar uit te kijken als jullie dit allemaal achter de rug hebben. Heel lief!!!

  3. HOI DEES

    WAT LIEF VAN JE COLLEGAS MEID EN HOOP DAT JULLIE LEKKER SAMEN GENIETEN VAN EEN REISJE

    XXX ANNEMARIE

  4. Dees, Kan me voorstellen dat een kind met koorts en een mama met overgangsklachten niet de super combi is ( had dat vorige zomer 35 graden en een kind met koorts).
    Wel erg smelt moment van haar om zulke lieve woordjes te zeggen.
    Je bent een kanjer en dat geld ook voor je meissie en je man.
    Wat erg lief van je collega’s om jullie een hart onder de riem te steken. Dit kan een mens zo goed doen een keer.

    x daan ( forum)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s