Kliko, stippen en bulten

Geen tijd gehad vandaag om teveel na te denken. Gelukkig maar, de dag vloog voorbij. Vanmorgen bracht Robert Isis naar school en ik ging haar koffertje en mijn tas pakken. Bij het pakken van mijn ondergoed, besloot ik mijn lingerie-laatje meteen te reorganiseren. Beha na beha gleed door mijn vingers en belandde op een stapel. Daarna heb ik die stapel met een sierlijk gebaar in de kliko gedonderd. Moest wel even slikken, maar…. voor nieuwe dingen moet je ruimte maken.

Terwijl Robert Isis van school haalde, ging ik naar het ziekenhuis voor de Sentinel Node Procedure. Eerst kreeg ik in mijn borst een injectie met een radioactief goedje. Daarna mocht ik weg (ja, en met een paar uurtjes weet ik wel wat leuks te doen, ik ben even gaan shoppen). Toen ik terugkwam, werden er plaatjes geschoten, waarbij de radioactieve plekken goed oplichtte. Zo werd de locatie van de schildwachtklier in beeld gebracht. Later werd die locatie met een ander apparaat nog nauwkeuriger vastgelegd. Nu staat er in mijn oksel een zwarte stip, waar de chirurg morgen moet gaan zoeken.

Toen ik thuiskwam uit het ziekenhuis, was Isis intussen wakker en vertrokken we naar het huis van Hilde en Pieter. Ze waren nog niet thuis, maar we begonnen al een beetje met koken. Konden we bij hun thuiskomst snel aan tafel.

Tja… en toen gebeurde het. Ik zei nog: "Hil, wat heb je leuke schoenen aan…" Amper een kwartier later stapte ze wat ongelukkig en zakte zo door haar enkel heen. Rotschoenen…. Het leek allemaal mee te vallen tot Robert riep: "Hil, heb jij altijd zo’n rare dikke bult aan de zijkant van je voet?" We deden er ijs op en gingen gewoon eten, maarja, die bult werd almaar dikker en blauwer. En Hilde en ik maar lachen… Dat hebben we namelijk altijd op dit soort momenten. Maar goed, het leek Pieter toch verstandiger om even langs de Eerste Hulp te gaan. Hilde zei nog: "Jij ook met je kanker, ik wil ook wel eens wat." Wij weer lachen…

Ondertussen werd het broertje van Pieter gebeld en Robert en ik begonnen de drie kindjes in bad te doen en in bed te leggen. Toen wij, moe maar voldaan, weer beneden aan de tafel zaten, broertje van Pieter was inmiddels gearriveerd, kregen we SMS na SMS. Er waren foto’s gemaakt, maar het was niet gebroken. Konden ze weer naar huis. Flink ingezwachteld, dat wel. Zag er indrukwekkend uit.

Half 10 waren we thuis, nog wat rondgerend om spullen te pakken (in een sporttas in camouflagekleuren, leek Robert passend voor het gevecht) en nu zit ik hier nog wat te typen. Ik slik zo mijn Melatonine en Valeriaan en ga mijn best doen om een beetje te slapen.

Iedereen bedankt voor de SMSjes, telefoontjes, kaartjes en mailtjes. Dat helpt echt enorm. Ik probeer maar niet teveel na te denken. Woe wei… Ik kom vanzelf wel weer boven. Robert gaat proberen om zo snel mogelijk even een tussentijds verslag uit te brengen. Keep you posted !!!

Advertenties

11 Reacties op “Kliko, stippen en bulten

  1. Lieve Dees,
    Geen idee of je morgen nog even kijkt voor je gaat.
    GO GIRL GO!
    Kus Edith & boys

  2. Toi Toi Toi Cecile. Ik denk aan je vandaag!

  3. Ik denk aan je vandaag. Heel veel sterkte en succes!

  4. Lieve Dees, je leest dit natuurlijk niet meer, maar toch nog even laten weten dat ik (met al die anderen) asn je zal denken, sterkte ook voor jou, Robert! Dees boft maar met zo’n schat. liefs Fré

  5. Lieve Dees, je leest dit niet meer, maar ik denk aan je vandaag. Heel veel sterkte.

  6. Jakkie ik ben te laat. Heel heel veel sterkte meid. Laat snel wat horen!!

  7. Nadine (jojo freya)

    Hoi hoi,

    Heel veel sterkte vandaag.

    Groetjes Nadine

  8. Ik zal veel aan je denken vandaag!
    Liefs, Diana

  9. Lieve Dees…. je bent natuurlijk allang onder zeil, of misschien zelfs alweer bij…. heb heel veel aan je moeten denken vandaag…. sterkte meis!!!!!

  10. hoi lieve dees

    je bent er al maar wilde je toch bij deze ff sterkte wensen vandaag en robert natuurlijk ook met isis en familie

    xxx annemarie

  11. Hoi Desirée,
    ik heb via de andere weg al een berichtje geplaatst, maar ik weet niet of het aankomt. wat leuk een reactie van jou te krijgen in mijn gastenboek. dat je mij nog herinnerde…. echt heel leuk!
    ik wil nog even kwijt dat je een diepe indruk op me hebt achtergelaten. ik vond je zo flink en zo nuchter omtrent je ziek-zijn, terwijl je ook je kwetsbaarheid durfde te laten zien. maakt je een mooi mens, vind ik. ik wens jou en je gezin heel veel sterkte toe de komende tijd. fijn dat het al een stuk beter met je gaat. het gaat je goed,
    gr. Danielle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s