Broodnodig helder inzicht

Van de week heb ik een plan uitgevoerd dat al geruime tijd in mijn gedachten zat. Ik heb een brief geschreven naar de afdeling Radiologie. Ik heb er nog steeds last van dat ik vorig jaar juli wel een plek in mijn borst voelde, wel naar de huisarts ben gegaan, wel een mammografie en echografie heb gehad, maar dat ik toen naar huis ben gestuurd met de conclusie dat het verdikt klierweefsel was. Als ik toen een MRI had gehad, had ik ruim een half jaar eerder de diagnose gehad en daarmee een aanzienlijk betere prognose. Gedane zaken nemen geen keer, dat weet ik ook wel. Toch heb ik er last van en spookt het af en toe door mijn hoofd.

Een stuk uit mijn brief: ‘Ik begrijp best dat niet iedereen met een onverdacht mammografie en onverdachte echografie doorgestuurd kan worden voor een MRI. Dit zou met gigantische kosten gemoeid gaan en bovendien zouden veel vrouwen ten onrechte ongerust gemaakt worden.

Dat de afwijking bij mij zo duidelijk voelbaar was, eenzijdig en bovendien zo kort op mijn zwangerschap, was wat mij betreft echter wel reden geweest om me door te sturen voor een MRI, maar hierover kan nog enige discussie ontstaan. In elk geval heeft het voor dit moment niet zoveel zin meer. Gedane zaken nemen geen keer en voor mij is het te laat.

Wat ik de arts, die mij in juli 2006 onderzocht, echter kwalijk neem, is dat hij mij gerustgesteld naar huis gestuurd heeft. Ik kon als leek niet weten dat tumoren soms niet zichtbaar zijn op mammografie en echografie, maar wel degelijk bestaan. Hij behoort dat wel te weten. Ik heb de afwijking steeds wel gevoeld maar doordat de arts in kwestie mij verzekerd had dat het ‘verdikt klierweefsel’ was, ben ik er nooit meer ongerust over geweest. Op toegenomen groei heb ik in dat kader dus ook nooit meer gelet. Het had geen enkele moeite gekost om te zeggen: ‘Mevrouw, op basis van de mammografie en echografie zie ik niks verdachts, maar… technieken laten niet alles zien. Houdt u het in de gaten en mocht u verandering bemerken, komt u dan terug.’ Hij had dan bereikt dat ik alerter was geweest en daardoor misschien wel maanden eerder aan de bel getrokken had, hetgeen in deze beroerde omstandigheden mijn kansen wel weer aanzienlijk had verbeterd. Ik hoop met deze brief drie dingen te bereiken.

Ten eerste hoop ik dat er kritisch gekeken wordt naar vrouwen die zo kort op een zwangerschap met een voelbare afwijking in één borst komen en dat er het zekere voor het onzekere wordt genomen door ze toch vaker door te sturen voor een MRI. ‘Ten tweede hoop ik dat elke vrouw geadviseerd wordt om eventuele afwijkingen in de borst in gaten te houden, omdat mammacarcinoom nooit helemaal uitgesloten kan worden. Ten derde hoop ik dat ik hierop van u een reactie ontvang. U begrijpt dat deze kwestie mijn verdere verwerking in de weg staat.’

Zo, dat lucht op. Achter me laten en blik op de toekomst.

Nu zag ik van de week een televisieprogramma over het voorkómen van auto-ongelukken, hoe je moet remmen en sturen om niet bovenop een ander ongeluk te klappen. Er werd gezegd dat onze natuurlijke reactie is om te blijven kijken naar het auto-ongeluk dat voor ons plaats heeft gehad in plaats van te kijken naar de plek waar we naar toe willen. Als je blijft kijken naar de plek die je wilt ontwijken, terwijl je acuut moet remmen, kun je er donder op zeggen dat je er toch bovenop vliegt. Het is dus de kunst om te blijven kijken naar de plek waar je naar toe wilt om ongelukken te vermijden.

Terwijl ik vanmorgen met Isis naar de bakker ging (Isis apetrots dat ze zo goed kon fietsen op haar nieuwe fietsje met zijwieltjes), bedacht ik me dat dat een mooie metafoor is voor mijn leven. Blijven focussen op datgene wat ik wil bereiken en vooral niet blijven staren naar hetgeen ik wil vermijden…. Wat je noemt, broodnodig helder inzicht…

Advertenties

14 Reacties op “Broodnodig helder inzicht

  1. goedemorgen dees

    heb je verhaal weer gelezen .

    tuurlijk is het begrijpelijk dat je boos bent op de arts die jouw toen naar huis heeft gestuurt zou ook heel kwaad worden. ben benieuwd of hij op je brief reageert?

    fijn dat isis fiets met haar zijwieltjes

    wens jullie een fijn weekend met mooi weer

    xxxx big hug annemarie

  2. Heel dapper dat je die brief geschreven hebt en het lucht jou mooi weer op dat is ook belangerijk.
    Ben benieuwd wat voor reaktie je krijgt(en of je m wel krijgt)

    Wat super van Isis dat ze zo goed kan fietsen nu en idd kijk maar naar waar je heen wil en niet naar wat je wilt mijden je wilt naar de dag dat de dokter zegt Gefeliciteerd mevrouw alles is weg je ben weer schoon,en ik weet zeker je bent hard op weg zo.

    liefs tam

  3. O, Dees,

    jouw posting brings back memories. Een andere setting:

    ik liep meer dan een jaar bij de huisarts, waar ik noooit kwam omdat ik een doe-het-zelver ben, in elk geval op gezondheidsgebied ;-), en hij noemde mijn klachten maar stress enzo.. (terwijl ik daar niet echt een tiepje voor was/ben), zuchtte uiteindelijk hardop, toen ik voor de vierde keer (in een JAAR!)kwam met klachten van krachtsverlies..

    Uiteindelijk wilde ik een doorverwijzing, en nog later een second opinion.

    Deze laatste ging met zoveel tegenzin (hij vond het maar flauwekul) en, toen ik van de neuroloog hoorde wát hij had geschreven, toen snapte ik ook waarom..

    Zijn inschatting: conversie, de conclusie van de neuroloog: MG (spierziekte, dus beslist geen conversie en/of stress, ja misschien stress van het altijd maar omdonderen, dubbelzien en moe zijn..)

    Toen ik, na de diagnose van de neuroloog, opgelucht (!!) de tent verliet, kon ik niet vermoeden dat ik nog wakker zou liggen van de huisarts..

    Maar dat deed ik dus WEL..Uiteindelijk ben ik om 4 uur ´s nachts uit mijn bed gestapt en ben gaan schrijven..

    Een kantje of 4, netjes en beschaafd, maar wel heel duidelijk dat ik boos was, vooral ook omdat ik al eens eerder een gesprek met die HA had gehad toen ie een ander ernstig probleem niet had onderkend..(wat dodelijk had kunnen aflopen)

    Na het schrijven van de brief sliep ik als een os.. Net alsof ik het los kon laten..

    Na het overlijden van Fleur (vlak voor de bevalling dankzij de geweldige (NOT) zorg van de afdeling obgyn) heb ik weer hetzelfde gedaan, toen wel meer dan 10 kantjes, denk ik, inclusief mijn ideeën voor de toekomst (in de hoop dat NIEMAND ooit door zou moeten maken wat wij meemaakten)

    Heerlijk zo te kunnen schrijven en ordenen, het helpt, vooral ook voor jezelf! (je zou het alleen niet nodig moeten hebben/vinden)

    Ik hoop van harte dat je respons krijgt, en, misschien belangrijker, dat je mérkt dat er wat met jouw verhaal is gebeurd..!

    Sterkte en liefs, Mien (Harma OG)

  4. PS sorry voor de lange lap tekst..

    Dat krijg je van die herkenbare dingen 😉

  5. Wat goed dat je die brief hebt gestuurd ik denk dat het zeker oplucht en als niemand ooit iets van zich laten horen kunnen ze natuurlijk ook nooit een procedure aanpassen.

    Petje af weer voor hoe je je door deze nare tijd heen slaat.

    Liefs Eva

  6. Lieve Dees,

    Klinkt als een echte snoei goeie Dees brief! Goed van je!
    Ik hoop dat het je wat ruimte geeft nu je die brief geschreven hebt. Ik vind hem goed, duidelijk, realistisch en eerlijk! Ik ben er benieuwd naar de reactie!

    Ach wat schattig…Isis op de fiets!!

    X Esmée

  7. Hallo Dees of Cecile,

    Ik heb je berichtje gelezen op de Freya site en ben toen door gaan kijken op je web-log. Ik heb zeker nog niet alles gelezen wat hier staat, maar wat ik wel al wil zeggen is dat ik je begrijp. Ik ben ook lotgenote van zowel de onvruchtbaarheidsproblemen als de borstkankerproblemen. Helaas zou ik zo zeggen. Wellicht kunnen we elkaar wat steunen in deze moeilijke levensfase. Voor meer info zie mijn web-log en anders kan je me via de mail bereiken.

    Ik heb lang gezocht naar een lotgenote die allebei de problemen heeft en nu ik zelf al zes en half jaar vecht tegen de kanker vind ik jou… wie weet hebben we wat aan elkaar.

    Sterkte met je strijd.
    Eveline

  8. Wat heb je een goede brief geschreven, Dees. Ik ben heel benieuwd wat je er op gaat horen! Hoe jij alles goed weet te verwoorden op je log! Echt fantastisch!!!
    Is het warme weer een beetje om te doen? Tot gauw, Man

  9. Beste Dees,

    Goed dat je die brief geschreven hebt. Ik hoop dat het oplucht, maar ik hoop nog meer dat je een antwoord krijgt. Aan de brief zal het in elk geval niet liggen!

    Wat leuk dat Isis kan fietsen.

    Groetjes Lisa

  10. Henriette Jansen

    Hoi Desiree,
    Ik heb je weblog even moeten missen, maar dat wil niet zeggen dat ik niet aan je gedacht heb.
    Ik hoop dat je nog een reactie op je brief krijgt. Goed om het op papier te zetten en dit ook kenbaar te maken.
    Veel lieve groetjes van
    Jet

  11. Familie!
    Lang niet gezien zeg! Nog één kuur te gaan en dan op naar het volgende stadium, jeetje, zijn de eerste paar maanden alweer voorbij. Baal er wel ontzettend van dat ik niet thuis ben als jij wordt geopereerd, maar natuurlijk zal ik aan jullie denken!
    Ik kom vast nog wel even langs voordat ik op vakantie ga!
    Hele dikke kus en tot snel xx

  12. Eerst even dit, ik ken je niet en jij kent mij niet,.. via via, heel toevallig op je weblog terecht gekomen en ik lees al een tijdje mee. Je hebt me wel gegrepen met je positieve en humoristische manier van schrijven, je kwetsbaarheid op een krachtige manier omschreven.
    Ik blijf je volgen en ook al heb ik tot nu toe nooit gereageerd, ik ga proberen (als ik de juiste woorden kan vinden) om me aan te sluiten bij de anderen die aan de zijlijn proberen je enigszins te steunen in je strijd.

    Doelfixatie, dat is het fenomeen wat jij beschrijft…en idd, wanneer je ergens juist niet naar toe wilt, dan moet je er zeker niet naar blijven kijken!! Anders krijg je geheid een botsing! Je ziet het vaak bij kinderen die leren fietsen (en laat jij nu net zoiets bij de hand hebben,.. die ene lantaarnpaal in de wijde omtrek, juist daar botsen ze tegenaan).
    Geweldig hoe jij zelfs uit een programma over het voorkomen van auto ongelukken een wijze levensles toepasbaar op een strijd tegen kanker weet te destilleren.

    Wat de brief betreft, de transformatie van gedachte via een pen in woorden op papier geeft vaak al zoveel lucht dat ‘afsluiting’ enigszins mogelijk is. Al hoop ik natuurlijk dat je een reactie zult krijgen.

    Groeten H.

  13. Wat ben je toch een kanjer en wat goed dat je handelt en vooral voor jezelf zorgt. En dat van die blik het klopt echt! En als je zo kritisch naar jezelf kijkt dan doe je echt de goede dingen in je leven. Geniet er bewust van!
    U

  14. Hoi Desirée,
    Ik denk inderdaad dat het een hele opluchting voor je is dat de die brief naar de radioloog hebt gestuurd. Ik hoop van harte dat je een reactie krijgt van de persoon in kwestie en dat je door het versturen van de brief een heleboel toekomstige vrouwen met borstkanker hebt geholpen(tenminste als ze jouw voorstel opvolgen).
    Goed van je, dat je ondanks al je eigen leed toch nog aan anderen denkt.
    Veel liefs van Jeanne.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s