Amsterdam

Mijn broertje besloot twee weken naar de US te gaan en zo konden wij dit weekend gebruik maken van zijn appartement in Amsterdam. Voor Robert is Amsterdam een beetje thuiskomen, omdat ie er twintig jaar gewoond heeft. Sinds we in 2001 verhuisd zijn naar het oosten des lands, zijn we nog maar een paar keer teruggegaan naar Amsterdam. Het kwam er gewoon niet van en we hadden ook geen zin om toerist te zijn in een stad waar we eerst gewoon inwoner waren. Maar nu de gelegenheid zich voordeed, hadden we allebei zin om te gaan. Isis mocht bij opa en oma logeren. Een weekendje met zijn tweeën zonder dat ik ziek, zwak en misselijk ben, ook wel eens heerlijk.

Zaterdag hebben we uren, maar dan ook uren, geslenterd. Tram, winkeltjes, koffie, broodjes, grachten, de stad opgesnoven, heerlijk…. ’s Avonds uit eten. Dat was lang geleden. Het was erg gezellig en we hebben lekker gegeten. De nacht die volgde, was helaas onrustig. Opvliegers, draaien, nog meer draaien, nog meer opvliegers en ondertussen weinig uurtjes slaap. Kwam het door het roseetje, het late diner of de uren slenteren? Niemand zal het weten. Gevolg was wel dat ik de volgende ochtend enorm brak was. Ik wilde winkelen, maar kampte met een protesterend lijf. We gingen toch weer de stad in, maar het ging allemaal moeizaam. Robert bleek gelukkig verstandiger dan ik (en bovendien houdt ie minder van winkelen dan ik). Hij stelde voor naar het appartement te gaan, onze spullen te pakken en, een nacht eerder dan gepland, naar huis te gaan. Was een goed idee. There’s no place like home en there’s no bed like my own. Vannacht echt goed geslapen en dat maakt een wereld van verschil.

De buit van het weekend was in elk geval een tweedehands exemplaar van het boek van Pema Chödrön, Als je wereld instort, dat ik Bij de Slegte kocht. De tranen sprongen in mijn ogen toen ik het in mijn handen had en er een paar passages uit las. Ik had het boek via allerlei kanalen gezocht en niet gevonden. Nu ik het eindelijk in bezit heb, voelt het als balsem voor mijn ziel. Als je beroerde omstandigheden niet gebruikt om er in spirituele zin van te groeien, blijft er niets anders over dan de ellende en het verdriet. Het is een keuze of je die uitdaging aangaat en ik besluit ervoor te kiezen. Kijken hoe wijs ik kan worden en vooral, of ik de rust vind en kan vasthouden. Mijn altijd wijze vriendin Ankie zou zeggen: “If it doesn’t kill you, it can only make you stronger.”

Advertenties

3 Reacties op “Amsterdam

  1. hoi dees

    fijn dat jullie ff met zijn tweetjes weg konden richting amsterdam meid.alleen jammer dat jullie weer eerder naar huis moesten,en fijn dat je het boek heb gevonden dat je altijd al zocht.

    je bent een kanjer

    xxx annemarie

  2. Lieve Dees, heerlijk dat je in ieder geval een dag hebt genoten, al heb je er de tol voor betaald… En goed hoor, zo’n man die je grenzen af en toe in de gaten houdt (lijkt me geen overbodige luxe…)

    En ik word natuurljk meteen nieuwsgierig naar dat boek, misschien morgen even naar de Slegte… Ja, wonen in Amsterdam heeft voordelen, maar ik ben ook best jaloers op jullie rust en schone lucht en tuin (om van dat bad nog maar niet te spreken;-))

    dikke kus Fré

  3. Jeanne Schrover

    Hoi Desirée,
    De manier waarop jij de dingen op papier zet, is super. Je zou een fantastische schrijfster zijn. Heb je daar al weleens over nagedacht?
    Gezellig, even lekker er tussenuit met z’n tweetjes. Hugo mag van jou – tenminste dat denk ik – nog wel eens vaker op vakantie gaan.
    Veel liefs van Jeanne.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s