Alles sal reg kom

Gisteren gesprek met de chirurg, de oncoloog, de chirurg in opleiding en de radiotherapeute. Iedereen was tevreden over de resultaten van de chemokuren. De draak is in omvang afgenomen en in intensiteit. Twee van de vier dokters konden de tumor nauwelijks voelen, de andere twee voelden nog wel wat (en ikzelf ook). Al met al nieuws. Hoewel dit nieuws niet onverwachts kwam, waren Robert en ik allebei stikzenuwachtig.

We zijn allebei sceptisch, nouja, bang, bang voor een onverwacht lijk uit de kast (of eh…. zijn deze bewoordingen niet zo handig gekozen ???). Hoewel het dus een behoorlijk positief gesprek was, alleen maar goede resultaten, konden we van al dit goede nieuws nog steeds niet verrukt raken. Het blijft vreselijk confronterend om daar te zitten, eens te meer de confrontatie met het feit dat ik kanker heb en dat het zo allemaal niet had moeten lopen. We horen ook altijd wel weer dingen waar we van schrikken of waarvan we ons afvragen wat ze er nou precies mee bedoelen of gewoon, dingen die nog niet helemaal tot ons doorgedrongen waren. Zo’n gesprek wordt zowel door Robert als door mij nog een flink aantal keren herkauwd.

Ik weet wel dat ik blij moet zijn, dit resultaat is er toch maar mooi, maar ik kan helemaal niet blij zijn. Ik ben boos, bang, verdrietig, alles door elkaar. Ik heb er bijna 3 maanden opzitten en ik moet er nog zo’n 5, 3 chemokuren, operatie, radiotherapie (en daarna Herceptin en hormonen, tel ik voor het gemak niet bij die 5 maanden….).

Ik ben eigenlijk op zoek naar een manier om hier mee om te gaan. Ik kan zo sterk zijn, maar nu echt even niet. Ik zag op tv van de week iemand die het had over het boek ‘Als je wereld instort’ van Pema Chödrön, een Amerikaanse boeddhistische non. Dat vond ik erg interessant en ik wil het graag lezen, helaas is het boek momenteel niet verkrijgbaar want het is in herdruk.

Samenvatting van dit boek: “Oorspronkelijk geluk ligt voortdurend binnen ons bereik. Maar vaak lopen we het mis, omdat we merkwaardig genoeg juist in beslag worden genomen door onze pogingen aan pijn en lijden te ontkomen. In Als je wereld instort geeft Chödrön een even radicaal als barmhartig advies voor het omgaan met pijn en lijden. Het gaat regelrecht tegen onze gewoonten en verwachtingen in en laat ons kennismaken met traditionele boeddhistische wijsheid.

Er is maar één duurzaam werkende manier om met lijden om te gaan, aldus Chödrön, en die houdt in dat we ons er zo goed als we kunnen aan overgeven. Wanneer we kunnen rusten in de fundamentele grondeloosheid van de situatie, ontdekken we temidden van de chaos onverwoestbare liefde en waarheid. Met Chödröns heldere adviezen kunnen we chaotische situaties en pijnlijke emoties leren gebruiken om te komen tot wijsheid, moed en mededogen.

‘Moeilijke tijden vormen een soort test maar zijn ook helend. We denken dat het erom gaat voor de test te slagen of de moeilijkheden te boven te komen, maar de waarheid is dat de dingen niet worden opgelot. Ze ontstaan en vallen uiteen. Ze ontstaan weer en vallen opnieuw uiteen. Zo is het nu eenmaal. De loutering komt wanneer we dit laten gebeuren, wanneer er ruimte is voor verdriet, voor troost, voor beproeving, voor vreugde.”

Ik heb ook een bericht geplaatst op www.de-amazones.nl en krijg zo’n lieve reacties en zoveel herkenning, dat doet me goed. Ook krijg ik van verschillende kanten het advies om misschien eens met een psycholoog ofzo te gaan praten. Ik ga morgen eens peilen of de verpleegkundigen me advies kunnen geven.

Ik ken een lieve verpleegkundige, zelf borstkankersurvivor (nu al weer 8 jaar), die me via emails steeds oppept. Dat is zo ontzettend fijn. Van haar is de volgende zin: “Behandeling van kanker kun je runnen als een project maar leven met de diagnose kanker is zoiets als topsport.” Het voelt geruststellend dat zij ook vindt dat het een hele kluif is.

Het gaat wel goedkomen, hoor, ik verdrink niet in mijn verdriet. Ik laat het toe, zoek mijn weg en kom wel weer boven. Robert idem dito. Alles sal reg kom….

Advertenties

4 Reacties op “Alles sal reg kom

  1. Ohh Dees, zet ik net nog een berichtje op je posting van 9/6 dat ik zo ongerust was, nog 1x proberen en ja, 2 verhalen door de pipeline. Dan maar laat slapen grinnik.

    Morgen alweer nr. 4! Je hebt de motivatie ondanks alles. Ja je kunt niet echt “blij” zijn ook al zijn de resultaten goed, dat is zoo logisch gezien wat je nog te wachten staat. Strijdlust kan niet altijd aanwezig zijn. Wel 100x neem je samen zo’n gesprek nog door he. Het blijft maar malen!

    Van het kopje Alles sal reg kom kreeg ik kippenvel over m’n hele lijf, dat is de lijfspreuk van een mailmaatje wiens vader er heel ernstig aan toe was. Hij is er bovenop gekomen, jawel.
    Wat jouw mailmaatje schrijft dat het topsport is, tjonge dat is ook goed verwoord, herken daar veel in. Lieve schat, ik kan niet altijd de goede woorden vinden maar je weet dat ik je begrijp en met je meeleef. Er gaat echt geen dag voorbij dat ik niet aan je denk (en af en toe gewoon zit te janken hoor als ik weer iets zie op TV of in de krant lees), en er zijn er heel veel als ik alle reacties zie. Desondanks is het misschien zeker goed om met een derde te praten, ik heb dat pas maanden later gedaan, en dat was heel fijn. Maar ja ik heb makkelijk praten, was maar een half jaar “zoet” met behandelingen, andere volgorde, de rollercoaster was toen te snel, dat is voor jou een totaal ander verhaal. Volg je gevoel, en praat morgen met de schatten op de gifafdeling want dat praat heel anders dan met de artsen.
    Je noemde mij weleens een wereldwijf, nou dat ben jij ook!

    Heel veel sterkte met nr. 4 en nou hou ik op met m’n gemijmer.

    Dikke kus
    Ellen

  2. Lieve Dees,

    Lijkt me een er goed boek, ik onthoud hem, misschien kan ik hem iemand nog eens aanraden, want tjee, hoe ga je hiermee om?! Het lijkt me zo’n verdrietige gedachen dat de kans bestaat dat je je kind niet op mag zien groeien. Vreselijk gewoon, daar zijn geen woorden voor. Ik kan er nu al om janken, alleen het idee al.

    Ik wens je heel veel kracht voor de volgende sessie. Gelukkig gaat het de goeie kant op, maar de weg is nog lang zeg. Toch komt er een moment dat je hierop terug gaat kijken, en dan ben ik heel benieuwd hoe dat voelt. Eerst maar eens het nu! Pluk de dag ofzo. 😉

    Ik denk veel aan je!
    Liefs,
    Talitha

  3. Lees het net pas en moet even reageren. Dees, dit is ZOOO herkenbaar! Ik weet precies wat je nu doormaakt. En ik kan achteraf inderdaad zeggen: Niet de angst, die zal altijd wel blijven, maar dit rotjaar, met al zijn vragen en onzekerheid en angst bij de scans en behandelingen en de afspraken met DKW enz. enz. MAAR: dát zal in ieder geval ‘reg kommen’. Dit gaat voorbij, echt.
    Sterkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s