Ei en goed nieuws van M.

O, jeetje, wat woensdag een pukkeltje onder mijn kin was, was donderdag een enorm ei geworden. Dat heb je natuurlijk als je weinig witte bloedcellen hebt en dus eigenlijk niet zo goed weerstand kunt bieden aan infecties. Ik heb eerst met het ziekenhuis gebeld, maar daar zeiden ze me dat ik bij de huisarts moest zijn, behalve als ik koorts kreeg. Ik heb godzijdank geen koorts, dus kreeg ik van de huisarts antibiotica plus creme. Het is nog niet weg, maar het is wel al minder geworden. Wat een gedoe weer, he?

Ook nog goed nieuws gehad van mijn oudcollegaatje en lotgenootje M. Een tijdje geleden meldde ik al dat het ziekenhuis waar ze onder behandeling was, niet doortastend was geweest en niks had gedaan met de verdenking op een uitzaaiing in haar nekwervel. Het blijkt allemaal een stuk ingewikkelder te zijn. Omdat ze bestraald zou gaan worden, ging ze naar de Daniel de Hoed-kliniek en daar stelden de radiologen vast dat het toch om een uitzaaiing ging en daarmee zou ze niet in aanmerking komen voor bestraling. Dat was een enorme klap. Het betekende simpelweg dat ze niet meer beter zou worden. Terug in haar eigen ziekenhuis werden er weer onderzoeken gedaan en de radiologen twijfelden toch sterk of het wel een uitzaaiing was, ze gingen er van uit dat dat NIET zo was. Geweldig nieuws natuurlijk, maar sceptisch word je daar wel van. De volgende dag kwam ze weer in de Daniel de Hoed-kliniek, waar haar gezegd werd dat er toch echt geen twijfel was en dat het toch een uitzaaiing was. Ze viel toen weer van heeeel hoog naar beneden.

In de week die volgde, hebben de radiologen van de DDH overleg gehad met de radiologen in haar eigen ziekenhuis. Donderdag kreeg ze daar terugkoppeling van. Nu bestaat er bij alle radiologen ernstige twijfel of het wel een uitzaaiing is en ze krijgt het voordeel van de twijfel. Joepie, geweldig nieuws. Op korte termijn gaat ze met de bestraling beginnen en die plek in haar nek gaan ze over een aantal maanden weer bekijken. Vooralsnog heeft ze er in elk geval de mogelijkheid op een lang leven bij gekregen.

Garanties krijgen we niet, zij niet, ik niet, maar eigenlijk helemaal niemand, maar…. goed nieuws is wel altijd reden voor een feestje !!! Enne,…. M., volgend jaar fietsen we samen de Ride for the Roses !!!!

Advertenties

5 Reacties op “Ei en goed nieuws van M.

  1. Lieve Dappere Dees,
    je hoort me weinigm aar ik volg je wel en ben met mijn hart bij je. Het is geen makkelijke weg die je gaat maar tot nu toe lijkt het er op dat je er alles uit haalt wat er in zit: verdriet, pijn, hoop, liefde, inspiratie, creativiteit en ontzettend veel kracht! Maar goed iedereen die je kent zal niet verbaasd zijn, zo was je altijd al, je leeft het leven ten volle (leven is het meervoud van lef, toch?) en je bent zo positief en zo vol steun voor iedereen om je heen (en die straal is heel groot!)
    Ik wens je alle goeds en heel veel sterkte in je strijd en dat je blijft genieten van de kleine en grote mooie dingen!
    Hier is het leven ook bizar: in 1 week getuige zijn op een bruiloft (in Italie), de geboorte van een prachtige baby (van Isis) en getuige zijn van de laatste dagen van mijn schoonvader, heel verdrietig maar ook met heel veel liefde afscheid kunnen nemen. Het leven is vreemd, moeilijk maar zeker ook heel mooi!

    dikke kus
    Fré

  2. Lieve Dees,
    Wat ben je toch een kanjer! Inderdaad ben je iedereen tot steun! Ik vind het lief dat je zo betrokken met mij bent en dát tijdens je eigen ‘shit’. Het is apart, want ‘mijn’ mensen en ik ,natuurijk, leven ook heel erg met jou mee en lezen bijna dagelijks je weblog. Het is geweldig dat we op deze manier ons verhaal kwijt kunnen, vind je niet? Gaat het inmiddels al wat beter met je kin? Goed weekend, geniet van het lekkere weer…Kus

  3. Dag tante,
    Ik had het er laatst met papa en mama over dat je er zo snel ‘in zit.’ Toen ik het slechte nieuws hoorde wist ik gewoon NIET hoe ik ermee om moest gaan en ik kon ook niet geloven dat het mij (ons) overkwam! En toen zei ik dus laatst tegen paps en mams: “Ja maar dat kankerverhaal is nu alweer 4 maanden aan de gang ofzo.”.. Maar het enige wat mama deed was 2 vingers opsteken.. “TWEE MAANDEN PAS?!”.. Ja dus.. Het overkomt je gewoon, daar hebben wij het ook al eerder over gehad. Je hebt geen keus, want je kan geen kant op en je moet er toch doorheen.. Gek hè..
    Ik wilde even zeggen dat ik heeeel trots op jullie ben. Op de helft van de chemo’s jongens!
    En wat er ook gebeurt, we hebben altijd elkaar nog ;)…

    IK HOU VAN JULLIE!

  4. hoi dees

    als jullie volgend jaar samen gaan fietsen dan ben ik er ook hoor om jullie aan te moedigen ook al woon ik ver weg zal er komen hoe dan ook meid.

    big hug voor jouw en voor M

    xxxx annemarie

  5. Ha Dees en Mandy,

    Fré heeft hiervoor al zo goed verwoord wat ik niet zo even op “papier” kan krijgen, sluit me daar helemaal bij aan!
    Wat erg Mandy, hoe jij zo heen en weer wordt geslingerd, ik hoop zo dat de bestralingen aanslaan!

    Dees dat ei.. zou toch eigenwijs zijn en naar het ziekenhuis gaan maandag.

    Allebei heel veel sterkte, ik weet hoe fijn het is om zo’n band met een lotje te hebben.

    Liefs,
    Ellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s