Lekker sapje, kopje koffie, pilletjes……

Zo, kuur 2 zit erin.

Toen we arriveerden, stond de chirurg op me te wachten. Hij wist dat we er zouden zijn en omdat ie moest werken op zijn vrije dag, konden we elkaar even zien. Was erg leuk. Kon ie live zien hoe ik er nou uitzag met rood haar en ook een bril, omdat ik last heb van mijn lenzen (hoezo Total make-over?). Hij was degene die me over de streep trok om toch een pruik te nemen en ik moet zeggen, ik heb er totaal geen spijt van, want mutsjes staan toch een stuk anders als je echt geen haar meer hebt.

Hij kon me meteen uit de stress helpen, want ik herinnerde me ineens dat ik al tijden een beweegbare bobbel onder mijn borst had. Ik was het eigenlijk vergeten, maar ik dacht er de avond ervoor ineens aan en het was ook nog aan de kant van mijn zieke borst. Je begrijpt, ik wist het zeker, aangedane lymfeklier en ik hoorde mijn prognose kelderen. We hebben zo zitten voelen en duwen dat de plek helemaal beurs was. Godzijdank toch goed geslapen (dankzij de halve valium, denk ik). De chirurg kon me geruststellen, het moest een vetbultje zijn, want het is beweegbaar en lymfeklieren zitten daar niet. Oef….. zorg minder…. Ik word echt neurotisch van deze ziekte.

De kuur verliep goed. Geen bijzonderheden. Ik had mijn kralen ketting, inmiddels weer wat langer, aan de infuuskerstboom gehangen. Er waren een aantal voor mij (zakelijk) bekende verpleegkundigen op de afdeling, die me na zwaaien wel herkenden en dat was gezellig. Robert en ik merkten allebei dat we al een zekere routine beginnen op te bouwen.

Bij thuiskomst was Isis net wakker. Ze had een leuke ochtend met tante Carla gehad. Heerlijk kind is het toch…. Ze wist precies wat we gedaan hadden, waarom ik naar het ziekenhuis moest. Ze wist ook welke borst er ziek is en welke beter. Ik heb haar de foto’s laten zien die op hier beneden op mijn weblog staan, dat ik aan het infuus zit. Ik wees haar aan dat er hier een lekker sapje stond en daar een kopje koffie en dat er in die zakjes de pilletjes van de dokter zaten. Hoor ik haar ineens achter me zeggen: “Lekker sapje,.. kopje koffie,… pilletjes……” Ze moet wel denken dat het in het ziekenhuis gewoon één gezellige bende is. We gaan kijken of we haar volgende keer even mee kunnen nemen, gewoon heel kort, zodat ze zich een voorstelling kan maken van het ziekenhuis en alles. Nu we zelf geen stress meer hebben, gaat dat vast goed komen. Hijs ik haar in haar verpleegstersuniformpje met haar stethoscoopje om….

Weer veel gezweet vannacht en vroeg wakker. Ik ga zo nog weer in de infraroodsauna en hoop dat ik daarna nog even kan slapen…. Als het zo gaat als vorige keer, moet ik vandaag nog wel een goede dag hebben. Ank en Ton komen, gezellig.

Advertenties

8 Reacties op “Lekker sapje, kopje koffie, pilletjes……

  1. Jee je bent er vroeg bij vandaag… Die Isis zeg, wat een wijsneus (van wie heeft ze dat toch?). Ik wil haar echt weer eens in het echt zien binnenkort! Heel veel sterkte de komende dagen. Dikke kus Fré

  2. Goedenmorgen !!

    Ik kwam hier gisteren terecht via het log van Jet.
    Ik heb alles gelezen en hoop echt dat je deze strijd gaat winnen !!
    Ik heb je in de favorieten gezet en ga je volgen !! Ik vind je kralenketting een onwijs mooi en goed idee.
    Heel veel sterkte de komende tijd !!

    Liefs Tamara

  3. Met mijn hart ben ik bij je!
    U

  4. dikke big hug vanaf deze kant en hoop dat je nog ff hebt kunnen slapen en wat is isis een grote meid xxxx

    big hub annemarie

  5. Anne (Viva-dagboek) heeft een gedichtje van Toon Tellegen op haar log gezet; ik vind het mooi. Komt het:

    Een meisje

    Ze wacht
    Nee, denkt ze, ik wacht niet,
    ik dans.

    Ze danst,
    ze danst met lange, ranke passen,
    langzaam en aandachtig,

    ze houdt haar ogen dicht,
    ze danst door deuren en door ramen
    en door lange lankmoedige dagen-

    hout, glas en uren vallen in splinters rond haar neer-
    en telkens als ze niet meer kan

    en bijna, bijna valt,
    denkt ze: Ik?
    Ik val niet, ik dans.

  6. Hé Cecile/Desiree
    De 2e kuur alweer, je gaat als een speer zeg. Die Isis, al net zo wijs als haar mama! Ik hoop dat je de komende dagen goed doorkomt! Denk aan je!

  7. Hee Girlie,
    sohee dat schiet op zeg, kuur twee al weer, ik hoop dat het met net zo weinig ongemakken verloopt als de vorige. Ik lees “je” iedere dag en heb al een paar mensen op je weblog gewezen. Het is ongelooflijk hoeveel mensen het toch een “ver van mijn bed show” – gedachte vinden dat jij er zo open en sterk over bent. Zelfs mijn moeder en die is toch al weer 6 jaar “schoon”; als je er niet over praat, bestaat het niet, zoiets. Zou dat aan de generatie liggen? Ik vraag het me af..

    Dit gaat goedkomen.

    Dag Meis. X

  8. Lieve Desiree,
    Ik weet niet eens of je me nog wel kent, maar ik schreef dus ook op het vruchtbaarheidsforum…je hebt me zo geholpen, je sleurde me er steeds weer met je wijze woorden doorheen…en kijk, we kregen beide een dochter!
    En nu dit…
    Maar als ik je lees…dan kan ik alleen maar besluiten…je bent prachtig, geweldig…zo eerlijk, zo sterk zo…woorden schieten te kort!
    Ik lees je strijd mee, en hoop als titel bovenaan ‘de overwinning’ te zien staan!!

    O, ja, je pruiken zijn super, maar ook gewoon zonder muts, of haar of pruik vind ik dat je er erg leuk uitziet! Je hebt mooie sprekende ogen, dus dat kan, beetje sinead o’connor ;)…

    Dikke knuffel!
    Nog eens bedankt wat je voor mij betekende!!
    Sam, of dus eigenlijk mijn echte naam Ingeborg, mv Merel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s