Hormonsters

Dit stukje is eigenlijk alleen bedoeld voor dames. Nouja, heren mogen het best lezen, maar dan zijn er wel wat voorwaarden aan verbonden. De eerste voorwaarde is dat je doet alsof je het nooooit gelezen hebt, de tweede voorwaarde is dat je het nooit tegen mij of andere dames gebruikt (voor alle duidelijkheid, voor die onverlaat die het durft te printen, zwaait er wat) en tenslotte doe er je voordeel mee en ben inschikkelijk, extra begripvol en lief en geef direct toe dat je de oorzaak bent van alle ellende (zelfs als je misschien iets anders vermoedt).

Ik dacht eerst dat het aan Robert lag. Nouja, dat is natuurlijk ook zo. Hij ruimt niet vaak genoeg op, zet niet vaak genoeg thee, is niet lief genoeg, zegt niet genoeg lieve dingen…. en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik word daar echt gruwelijk chagrijnig van. Zo chagrijnig dat ik ook een beetje bij mezelf te rade ben gegaan. Ik ken dit soort chagrijnigheid wel. Het is dat onbestemde gevoel voordat je ongesteld moet worden, als het lijkt alsof de wereld zich tegen je heeft gekeerd, als je zeker weet dat het er absoluut niet aan kan liggen dat je ongesteld moet worden….

Ik geef het nu maar gewoon eerlijk toe. Niet zomaar overheen stappen, want het vergt de nodige moed om dat zo ruiterlijk toe te geven.

Hormonster Het zijn de hormonen, of beter gezegd hormonsters, ik heb er echt gruwelijk veel last van. En Robert,…… die heeft last van mij……. Ik sta hormonaal op mijn kop, ik vermoed dat de chemo mijn cyclus om zeep geholpen heeft en mogelijk is er al enigszins iets van de menopauze gerealiseerd. Het gevolg is dat ik me zielig voel, lelijk, jankerig en ontevreden. Dat mijn ogen geirriteerd zijn en constant tranen, voegt aan dat gevoel alleen nog maar wat toe.

Arme Robert, die kreeg de volle laag. Heeft figuurlijk alle hoeken van de kamer gezien. Maar het inzicht, dat het wel eens door de hormonen zou kunnen komen, heeft geholpen. Ik dam in en hij is extra lief. Komt het allemaal toch nog goed.

Advertenties

5 Reacties op “Hormonsters

  1. hoi dees

    een hele dikke knuffel voor jullie daar xxxxxx

    big hug annemarie

  2. Ohjee! Arme jij en arme Robert :). Die hormonen zijn echt gemene kleine krengen he! Zelfs zo gemeen dat ze je halverwege je tirade die ie natuurlijk totaaaaaal verdiende al zachies begint te realiseren dat je mischien.. wel.. een .. klein.. beetje..?? he nee toch.. of toch wel ongelijk hebt :). Calimero Moment!

    Zit elke dag even je weblog te lezen en vind het geweldig hoe je je erdoor heen slaat. Heb het zelf even niet zo fijn nu met een moeilijke zwangerschap (niets in vergelijking met jou) maar kijk graag bij je af hoe je je rustig en vol positivisme erdoor vecht.

    Heel veel sterkte en success!

    PS; die pruiken staan je echt waanzinnig goed! Die rode is echt kick ass..

  3. Pffff….wat zijn die hormonen toch rare dingen he?!
    Ik hoop dat de rust weer is wedergekeerd in jullie stekkie! Extra lief zijn samen!

    Maar Dees, wat kan jij het héérlijk opschrijven!

    X Esmée

  4. Hee Dees, heb je al lopen gooien met van alles… Jaja die hormonsters, en gewoon, nou ja gewoon… alles bij elkaar. Mag ’t effe, de goeie buien komen ook weer hoor.

    Je verhaal over je mooie jurk en je (rooie) teennagels, ik kreeg de creeps maar moest ook weer zooo lachen! Verwen jezelf en Robert had helemaal gelijk, kopen die jurk!
    Ook weer zo’n herkenning, Venusjes. Al zit mijn onderbeen tegenwoordig ingepakt in die stomme steunkous, m’n teennagels blijf ik ook lakken, heus wel hihi. Ik vond mezelf ook weer ’s zielig omdat ik niet in de zon mag met dat been (leuke constructie gemaakt, een krukje met daarop een plu vastgebonden, buuf lag dubbel) dus kocht ik een zelfbruinspray, resultaat: een soort giraffevel omdat die kous natuurlijk lekker gaat zweten, hoezooo een ijdele Venus..

    Dat ding krijg ik alleen aan met, 3x raden, huishoudhandschoenen, denk dus elke morgen aan je meissie, en ook aan Mandy, daar heb ik geen woorden voor zucht.

    Knuffel en sterkte voor jou, maar ook Mandy, Robert, je broer en zus, je ouders.
    Ellen

  5. Hoi Dees,

    Fijn dat het weer zo goed gegaan is nu maar weer proberen goed op krachten te komen en denk maar alvast aan Italie,daar zul je best wel van kunnen genieten samen met Issis.Zie Isis morgen ben benieuwt wat voor tante het is al vele verhalen gehoord.doei gr Henk en Rina.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s