Zwarte gedachten en diertjes

Het leukst om te schrijven is het als ik stoere dagen heb, als alles, boven verwachting, goed gaat en ik voel me een held…..

Helaas kan ik niet ontkennen dat er soms ook zwarte gedachten zijn die zich aan mij opdringen. Ik las over lymfevocht na amputatie met okselkliertoilet (klinkt heel hygiënisch maar dat betekent gewoon dat ze alles weghalen), protheses, lingerie speciaal voor protheses, hoe en wat met badpakken, het decolleté-loze bestaan, de overgang compleet met opvliegers en zwaarder worden, ik las verhalen van vrouwen die de hele medische molen gehad hadden en bij wie toch weer verdachte klieren te zien waren,….

En toen kwamen ze binnen,….de angst om dood te gaan, de angst voor alle pijn die ik nog ga krijgen, de angst voor een leven met beperkingen en het verdriet,….. omdat ik toch nog steeds echt in de verkeerde film zit…..

De tranen rollen en ik spreek mezelf toe: “One step at a time…. Concentreer je op het hier en nu en verlies geen energie met piekeren over dingen die mogelijk nog komen gaan. Je kunt geen voorschot nemen op datgene dat je nog te wachten staat, en als het moment daar is, als het echt zover komt, heb je nog tijd genoeg om te rouwen, te balen, te huilen, te piekeren…”

Daarna goed geslapen, ware het niet dat onze spruit verkouden is en vanaf 5 uur “klaar” was met slapen. Mooi advies vanuit het ziekenhuis om uit de buurt te blijven van zieke mensen, maar…. mijn eigen kindje kan en wil ik niet negeren, hoor….. Nog een tijdje alle diertjes opgenoemd die ook lagen te slapen, maar ze vond dat geen enkele reden om zelf ook te gaan slapen. Toen zijn Robert en Isis opgestaan om beneden tv te kijken.

Nu is het ochtend, ik voel me goed, ga nog even pitten, maar het belooft weer een goede dag te worden. Zwarte gedachten opgeborgen, in een laatje helemaal onderin….

Advertenties

7 Reacties op “Zwarte gedachten en diertjes

  1. Elke dag lees ik met je mee…elke dag voel ik een beetje wat voor achtbaan het is. Ik vind je het geweldig doen, Dees…
    Ik denk aan de velen die er alles al opgegeven hadden. Die gewoon erbij neer gaan zitten en ernaar kijken.
    Maar ik denk ook aan de sterke vrouwen, die alles bij elkaar rapen en ertegenaan gaan. Die die Kanker kanker bijten met hun tanden en niet los laten totdat het van hun lijf afgerukt wordt. Je bent zo’n vrouw, en nog mooier, je hebt het talent om ons alles te laten volgen en mee te voelen. Dat talent zorgt ervoor dat wij je ook makkelijk een schouder kunnen bieden of jou helpen een vuistje te maken indien nodig.
    Elke dag is er een, je zegt het zelf…maar de zwarte gedachtens horen ook bij het verhaal van een sterke vrouw. Hier dus mijn vuist, voor de komende nacht, voor als je wakker wordt en het even niet meer weet.
    En als je het wilt, ik heb een paar tanden die de kanker ook van je af willen rukken!

    Liefs Isis

  2. Lieve Dees, o ik wou dat ik kon toveren, dat ik een aai over je bol kon geven en zeggen dat alles gewoon goed komt, maar ja, het is inderdaad een k#t film waar je nu in zit en ondanks al je moed en dapperheid zijn er natuurlijk ook die zwarte gedachtes. Het is gewoon niet makkelijk en je weet dat je nooit meer dezelfde wordt, dat is echt moeilijkte bevatten en moeilijk om je daar geen zorgen over te maken. Maar wel weer heel knap hoor zoals je je weer herstelt, zo snel.

    beterschap voor die kleine Isis…
    Ik moest nog denken aan wat je zei dat Isis niet te veel verwend moet worden in deze tijd, maar toen dacht ik ineens, Was dat niet jouw moeder met die broodkorstjes? volgens mij komt dat dus wel goed, ik moest toen zo lachen, een echt oma verhaal! petje af hoor voor jouw ouders!
    dikke kus!

  3. Hoi Dees,

    Je ziet ’t goed. Ik zit in de baas zijn tijd op je weblog te kijken. Ik heb helemaal geen fut voor iets anders. Moet vaak aan je denken…. Net nog met Nanette en Rob over je gesproken. Zij houden jouw weblog ook een beetje bij. Maar jou mailen is al moeilijker. Want wat moet je nou zeggen? Kop op? Ja, leuk, hoor ik je al denken, een kale kop zeker. Zet ‘m op? Wat, die pruik? Kortom ik wil je zo graag aanmoedigen maar weet niet hoe. Wat een k*tziekte! Nou val ik ook al in herhalingen…. want je zegt het zelf ontelbare keren. Hou vol en ik bel je een dezer dagen ff, want beppen lukt me veel beter.

    Dikke kussen en groetjes,

    José

  4. hoi lieve dees

    hoop dat je de dag een beetje goed door komt meid zonder zwarte gedachten lief.en je kleine meid die verkouden is beterschap voor haar

    gr annemarie

  5. Lieve Dees, dat laatje met die zwarte gedachten… dat dat soms even opengaat, dat kan niet anders. Dat je soms die zwarte gedachtes even moet betasten en bevoelen en bevrezen voordat je het laatje gauw weer dichtslaat, dat helpt misschien ook om sommige dingen langzaam te leren accepteren. Want als je die la helemaal dicht laat zitten, en een aantal van die gedachten misschien keihard over je heen komen vallen, dan lig je verlamd en verbijsterd op de grond. Ik hoop dat je het laatje niet teveel in hoeft te kijken, dat de meeste van die zwarte gedachten nooit werkelijkheid worden! Denk aan je,
    Liefs,
    Mar

  6. Dag lieve Dees,

    Zomaar een berichtje om hallo te zeggen en je even een hart onder de riem te steken. Het is maar goed dat Isis niet komt logeren dit weekend. Pim zit helemaal onder de rode vlekken. Hij zegt telkens ‘ik heb last van m’n waterpukkels’. Teun is de vrolijkheid zelve, niet wetend wat hem over een paar weken boven het (rode) hoofd hangt. Als Pim beter is moet Isis maar snel een keer komen. Dikke kus van ons 4-en.

    Jeroen

  7. EEn beetje om een opa

    Wat doet het mij goed dat je zo eerlijk en open over alles schrijft.Wij gaan n.l. morgen naar de waterpukkels van Pim,om aan loes en jeroen de mogelijkheid te geven te gaan werken en het is voor ons een feest om met teun en pim (met of zonder pukkels) een dag door te brengen.Wij zijn met de sprookjes begonnen en hopen dat dat nog heel lang door zal gaan,want er zijn veel sprookjes.Intussen hoop ik dat je met Issis nog vaak over allerlei sprookjes zult kunnen vertellen.Veel liefs ook voor Robert de musicus die erg veel zal moeten inspringen,en tot een volgende keer.Franziska

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s