De Tornado’s

Plaats: Slaapkamer Robert en Dees

Tijd: 06.45

Aanwezigen: Isis en Robert zijn tv aan het kijken en Dees komt binnenlopen.

Ik had net een beker warme melk gedronken omdat ik last had van mijn maag en kwam de slaapkamer weer ingelopen waar Isis en Robert tv zaten te kijken. Ik pak de afstandbediening van Robert’s verstelbare bed en zet die omlaag.

Robert: "Wat ben jij aan het doen?"

Dees: "Nou, we gaan aan de dag beginnen…"

Robert trekt een verbaasd gezicht en zegt: "Waaaaaat??????" en begint onbedaarlijk te lachen.

Nouja, zo begon het dus. Ik voelde me anders, beter dan andere dagen en had wel zin om op te staan. Nog een beetje wankel op mijn benen begon ik met de strijkwas. Daarna kwamen mijn ouders en zijn Robert en ik samen naar de acupuncturiste gefietst (ik durfde niet alleen, ik was n.l. bang dat ik onderweg toch een beetje spijt zou krijgen van deze (over)moedige actie). Ging goed. De behandeling leek meteen effect te hebben. Lekker geluncht en daarna zijn mijn moeder en ik aan het poetsen geslagen. Ik met gele huishoudhandschoenen aan, hahaha, omdat ik van Aico mijn nagels extra moet verzorgen omdat Taxotere (onderdeel van de chemo) ervoor kan zorgen dat je nagels afvallen (eeeeeks). Je had ons moeten zien, echt twee Tornado’s. Mooie manier om fit te blijven en je huis wordt er nog schoon van ook.

Ik weet wel dat het elke kuur een beetje slechter wordt, maar dit had ik zo snel absoluut niet verwacht. Dees heeft weer praatjes…..

Advertenties

11 Reacties op “De Tornado’s

  1. lieve lieve Dees, ik zie het helemaal voor me! net als die twee vrouwen op tv, je bent me er eentje! een heerlijk mens! dikke kus en liefs.

  2. Lieve Dees,

    Ik kan zó om je lachen….wat schrijf je dat heerlijk!! Hahaha, zie die verbaasde blik van je husbie helemaal voor me!
    Fijn dat je zo’n goeie dag had vandaag!!!

    Dikke kus Esmée

  3. HOI DEES,

    IK ZIE JOUW AL ZO VOOR MIJ MEID EN DAN DIE BLIK VAN JE HUB SAMEN FIETSEN EN ZO NOG MEER DINGEN

    GEEF JE EEN HELE DIKKE KNUFFEL

    GR ANNEMARIE

  4. haha, moest al breed glimlachen toen ik je net op obgyn zag, en na het poetsverhaal helemaal! xxxxxx

  5. Hee Dees, ik moest ook lachen en herken ook weer wel weer ’t een en ander..
    Na m’n 2e gifkuur (en toch al aardig wat bestralingen achter de rug, hum op de billen) stond ik als een gek de ramen te lappen, buuf viel van verbazing zowat uit haar auto hihi!
    Later hoorde ik pas dat Zofran ook een soort pepmiddel is, nou ja zeg! Ik wilde na een gifkuur eigenlijk wel de stad in, shoppen! terrasje! maar hmm dan keek ik in de spiegel, laat maar met dat opgeblazen hoofd.
    Gek he, zo’n dag dat ineens alles lukt wat je van plan bent. Hoewel.. jij bent ook zo’n typie, ik ga en zie wel of ’t lukt, that’s the spirit om met jezelf te spreken. En dat je moeder lekker meepoetst is echt te gek, jullie hebben een hele fijne familie wat ik zo lees! Ik hoop dat de acupunctuur je goed doet. Alles doen wat je een beetje goed gevoel kan geven.

    Wat je van de week schreef over acceptatie, zucht dat is zooo moeilijk ja. Ik word nog regelmatig nijdig hoor, maar meestal ben ik toch vrolijk en geniet van wat ik nog allemaal (weer) kan. Een lieverd in m’n mailgroep schreef ooit, eenmaal lid van de kankerfamilie kom je nooit meer vanaf. Destijds vond ik dat best shocking maar hij had wel gelijk, niet alleen voor jezelf maar zeker ook je directe omgeving.

    Als ik terugdenk was ik zooo blij met kleine dingen:
    Blij dat ik eerst de operatie had, van die pijnen verlost.
    Ik woon maar een kwartiertje van de ali’s en radioheads.
    Ik hoef niet in een taxi, de halve provincie te worden doorgetufd, te wachten en wachten daar, maar wordt als een prinses heen en weer gereden door vrienden en familie toen ik echt een gevaar op de weg werd, oei!
    Hoera, ik ben weer heelhuids heen en weer zonder darmongelukkies en kan lekker op de bank of m’n bedje in.
    Hoef niet te overnachten voor de gifkuren maar lig heerlijk in m’n eigen bed.
    Mijn lieve mailvriendinnen van obgyn blijven me schrijven en laten lachen (voor de obgyn-meiden, ik heette daar Fanny, is lang geleden).
    De mailgroep waar ik lid van werd, en nog steeds ben, nu kan ik anderen van advies dienen, niet zo als jij op obgyn maar wel een beetje vergelijkbaar (ben ook geen Florence N hoor haha).
    De mensen daar, de zogeheten hoofdhalzers die nooit meer kunnen eten of drinken, ooh het idee.. dan relativeer ik weer, dat is pas een eeuwige ellende.
    Internet, zonder was ik stapelgek geworden, en heb er zoveel lieve mensen leren kennen die me zo aan het hart gaan, waaronder jij lieve meid.

    Nou genoeg gemijmer, morgen maar uitrusten van je tornadodag!!

    Knuf
    Ellen

  6. Lieve Dees
    Wat fijn dat er toch ook dagen tussen zitten dat je je beter voelt en dat je daar dan ook gebruik van maakt. Ik zie je al helemaal poetsen! Hou vol, ik leef met je mee, net als iedereen hier.

  7. ha , hoorde van Dorine dat je op de fiets kwam, ik dacht achterop bij jouw man, maar zelfs zelf op je fiets, lieve desiree, je bent stoer en ik moet lachen om jouw ludieke en unieke schrijfmanier, beter dan welk boek dan ook, lieve groet Tineke, heb je die kus nou al via Dorine ontvangen????

  8. Hoi Dees en Robert. Denk ik een spannend verhaal te gaan lezen van jullie slaapkameravontuur komt dit :-). Tuurlijk begin jij de dag weer, had niet anders van je verwacht! Wijffie, weet jij wel hoe aanwezig jij bent en blijft in ons Amgen team? Zelfs nu je al even niet meer meebralt tijdens de teleconferences en we ook niet samen de beste stuurlui van de wal zijn ben je nog aanwezig. Hahaha! Je hebt de totale behandeling volgens mij in je handen. Ben je de Dagbehandeling daar al aan het reorganiseren? Was vandaag in het A-zkh te N. Je krijgt de groeten terug van DB. Hij wenst je veel sterkte! Volgende week ga ik bij je op de koffie, ben benieuwd of je dan een hoedje, pruik of zo op hebt. Als je dan toch een pruik op wil/moet…doe die snollerige platinablonde op. Ach, je weet wie het zegt…we spreken dezelfde taal en hebben dezelfde humor. Wel grappig om dat te ontdekken. Jammer dat we dat via jou weblog in deze situatie moeten doen. Tot slot, ben mij een beetje aan het orienteren voor bakfietsen. Je moet toch echt zorgen dat je de Ride volgend jaar zelf fietst, die bakfietsen zijn knetterduur. Tot snel Dees!!

    Aico

  9. Hé lieve Dees,
    Ik zie je oude schrijfstijl weer terug. En dat bevalt me heel goed. Je vechtlust leek even onder te sneeuwen, maar is duidelijk weer aanwezig.
    Geniet van elke dag dat het lekker gaat en laat je de dagen die je beroerd door moet komen maar lekker verwennen.

    Dikke knuffel voor je!
    Wilma

  10. Lieve Dees/Cecile,
    Vandaag Ellen ten Damme gezien bij de wereld draait door.
    De documentaire over haar en haar strijd tegen borstkanker gaat deze week in premiere.
    Het lijkt mij een heel bijzondere film, ik denk dat ik er heen ga, jij?
    Ze lieten een paar voorstukjes zien en ik vond die zo getuigen van moed. Het leek me bij je passen maar misschienis het ook wel tè nu.
    Kusssssssssssss Edith

  11. Lieve ‘Cecile’,
    Voor het eerst hier een reactie in plaats van in het obb. Allereerst mijn complimenten over je schrijfwijze! Je zou een goede columniste zijn, heb je dat weleens overwogen? Of deed je al werk in die richting?
    Ik heb moeten lachen om ’t stukje ‘Fantoomhaar’, haha. Wat zal Robert opgekeken hebben toen je dat zei.
    Tot slot: heel goed van je dat je een brief aan Radiologie hebt geschreven. Wat goed dat je gelijk werd gebeld, ik kan me voorstellen dat zo’n gesprek de verwerking helpt.
    Veel sterkte en een dikke (((())))
    Moniek (obb)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s