Derde tiet en zegen van boven

Zo, mijn derde tiet, zoals Sophie van der Stap de Port-a-Cath noemt, zit erop (erin). Het is een soort coladop onder mijn huid met een slangetje dat richting mijn sleutelbeen gaat. Het is allemaal een beetje blauw en beurs en het trekt (en neuroot als ik ben, vrees ik dan meteen een infectie ofzo).

Lag ik in dat bed en ik kon het niet nalaten om het verpleegkundig dossier te lezen. Zaten daar ook alle verslagen van de geboorte van Isis in. Tranen met tuiten heb ik gehuild, zo ontzettend confronterend… Een groter contrast kon niet, want de geboorte van Isis is echt het mooiste moment in mijn leven geweest en nu lag ik daar om voor mijn eigen leven te vechten.

Ik raakte in gesprek met de man met wie ik de kamer deelde. Hij bleek een oud-missionaris te zijn, had 40 jaar in Uganda gezeten en was nu sinds een paar jaar in Nederland. Hij zei dat het best wennen was, dat in Nederland alles ongelooflijk efficient geregeld was, maar dat mensen wel geleefd werden en dat in Uganda niets goed geregeld is, maar dat mensen wel gewoon het leven leven zoals het komt. Ik vertelde hem wat er met me aan de hand was en dat ik zo bang was dat ik mijn dochter niet op zou zien groeien. Hierop beloofde hij voor me te bidden. Zoiets moedig ik altijd aan, want je weet immers maar nooit waar een beetje steun van boven goed voor is. Ik zei hem dat ik vond dat ze er daarboven maar een zootje van hadden gemaakt. "Ja," zei hij, "je zou haast vermoeden dat er daarboven een hoop afrikanen aan het werk zijn…." Ik kwam niet meer bij van het lachen. Maargoed,… ik heb weer een paar gebedjes in de pocket. Hebben is hebben en krijgen is een kunst.

De operatie verliep vlot, ik heb heerlijk geslapen en zowel na als voor de operatie heb ik nog gesproken met de chirurg. Wat is het een verademing om iemand bekends om je heen te hebben die precies de goede dingen zegt, die je moed geeft. Hij vond wel dat ik een pruik moest gaan dragen en na afloop heeft ie daar ook nog eens met Robert over gesproken. Oke, jongens,…… goed dan…… Maar dan wel een blonde snollenpruik ofzoiets. Van Sophie van der Stap heb ik inmiddels haar leverancier gekregen.

Vandaag nog met de oncoloog gesproken. Bijzonder prettig en open gesprek. Hij gaf aan dat er verschillende therapieen mogelijk waren en dat we van geen van de drie meest voor de hand liggende schema’s weten welke het beste is. Omdat ik het gevoel heb dat je toch beter een combinatie-therapie kunt geven dan monotherapie, gaan we toch eerst met TAC starten en dat zonder Herceptin. Na 3 kuren maken we dan de balans op en kunnen we de koers nog wijzigen. Daarna operatie en bestraling en daarna nog een jaar Herceptin en zeer waarschijnlijk ook nog hormonale therapie. Ja, Dees wil graag alles of niets, huppatee, donder het allemaal maar gelijk in dat lijffie van me…. If it doesn’t kill you, it can only make you stronger.

Advertenties

9 Reacties op “Derde tiet en zegen van boven

  1. Lieve Deesie,

    Je hebt weer mooi geschreven. Ik wilde weten hoe het je gisteren is vergaan, gelukkig is het soepel verlopen. Eerst stond er nog geen niks over de laaste dagen, maar je was druk je verhaal neer te zetten. Voor nu slaap lekker.

    X Rachelle en Marc

  2. Lieve Cecile/Dees,
    Je bent er weer met port en al.
    Zag je zo voor me met dat dossier, oefffffffffff.
    Lieverd, je bent zoveel in mijn gedachten, dappere Dodo!
    Ik zorg dat je gauw kan gaan zien, ok?
    Dikke kus van mij en een knuffeltje van Armando

  3. Lieve Cecile (want dat klinkt bekender als Dees). Wat heb ik een bewondering voor je! Wat klink je dapper en sterk en wat vind ik het verschrikkelijk wat er allemaal met je gebeurd. Na je mail ben ik ogenblikkelijk op zoek gegaan naar je weblog. Om je te volgen, om met je mee te duimen en mee te hopen. En dat blijf ik zeker doen de komende tijd. Wat moest ik al weer glimlachen bij je laatste log. Dat je het niet kon laten om je medisch dossier te lezen. Wat is het (weer) herkenbaar. Ook ik kan het nooit laten een blik te werpen in mijn dossier, iedere keer als ik het maar te pakken kan krijgen. De laatste keer kreeg ik zelfs een reprimande van de verpleegkundige, want:”Het is eigenlijk niet de bedoeling dat mensen dit gaan lezen hoor mevrouw!” Laat het dan niet onder mijn kussen liggen!! Dacht ik…. LOL En ook ik moest even slikken van al die aantekeningen van de gyn in al die jaren waarin we vochten voor een kans op een kindje. En traantjes wegpinken van puur geluk door het lezen van de aantekeningen op en net na de geboorte van mijn dochter, van Isa. zucht….
    Lieve Cecile, keep on fighting! En bedenk maar, what doesn’t kill you makes you stronger! (of is dit net al te luguber…? Dan sorry!) Meis, ik denk aan je (net of je daar iets aan hebt! ;o)) ) Liefs, Plien

  4. hoi cecile/dees

    als het dossier weer leest van alles dan kan ik me heel goed voorstellen dat je ver tranen laat meid omdat het moeste wat je hebt is isis lief en je lieve vrienden en familie natuurlijk.

    en dan die man nog bij je op de kamer die voor je gaat bidden lief meid

    xxx annemarie

  5. Hai Dees, Ook ik volg je trouw op je weblog en via Hilde. Hieronder heb ik de link weergegeven van een hele leuke lieve vrouw die “haarwerken” doet (tis niet meer “pc” om over pruiken te spreken schijnbaar??). Ik ken haar al bijna 20 jaar. Ze zit in Zevenaar en Arnhem en maakt hele mooie persoonlijke pru.. eh haarwerken (vast ook wel blonde snollenkopjes :)). Ik zag dat ze ook goed weet hoe dat met verzekeringen zit en het ook zelf regelt, dat zal je vast fijn in de oren klinken want het laatste waar je je energie aan wilt besteden is achterlijk administratieve rompslomp waarschijnlijk. http://www.riadierking.nl/. Misschien heb je er wat aan.

    Verder had ik nog een lief gedichtje gehoord van iemand een tijdje geleden wat me toen erg veel steun gaf, het past niet helemaal in je postieve go-getters mentaliteit van nu (wow!) maar als je een offday hebt, het ging ongeveer zo:

    I know you are hurting
    But remember
    Tomorrow it will be better
    And someday…
    It will be tomorrow

    Take care, Fiona

  6. Hoi Desiree,

    Het is lang geleden dat we elkaar hebben gezien en gesproken, maar via onze ouders krijg ik altijd alles mee. Heel veel sterkte en ik blijf je web-log volgen.

    Teun van Roy

  7. Lieve Dees,

    Gelukkig is de port plaatsen vlot en goed gegaan. Het lezen van je dossier, oef dat is vreselijk heftig ja. Ik las net dat Plien dat ook doet, nou hier nog eentje! Het gaat toch over jouw lijf, weet nog dat ze mij gek vonden dat ik kopieën van het ok-verslag en alle brieven wilde hebben. Nog steeds ga ik bij de gyncontroles altijd ruim op tijd om eerst te lezen wat ze geschreven hebben, daar krijg ik altijd m’n dossier in handen, ha!
    Voor jou is het helemaal zo dubbel, de geboorte van je mooie meisje, maar dat zal je juist weer kracht geven, jou een beetje kennende.

    Toch maar wel een pruik, ja na wat je schrijft dat de kuren anders worden (en ik wel erg schrok, pas later Herceptin, hormonen, het wordt een nog langere behandeling zucht) kan ik me dat goed voorstellen, zeker door het boek van Sophie, dat ik uiteraard ook heb gelezen. Wat top dat ze je haar leverancier heeft doorgegeven.

    Bijzonder dat je met deze man op de kamer zo’n contact had, maar je bent ook een bijzonder mens! Ik las met tranen in m’n ogen wat je vader schreef, dat zegt zoveel.

    Jouw verhaal komt ook vast in boekvorm, je hebt ’t wel eens tegen mij gezegd dat ik dat moest doen, maar schrijven is een gave die niet iedereen heeft. Ik hoop dat je ’t kunt volhouden om ons op je weblog op de hoogte te houden. Nu maar eventjes rust voor zover dat mogelijk is he. Het onderzoek dinsdag is hopelijk niet belastend, en dan donderdag hmm ik noemde ’t D-day….

    Knuf
    Ellen

  8. Lieve Cecile/Dees,
    Heel veel sterkte komende tijd, ik zal aan je denken!
    Deze mede-dossierlezer gaat morgenmiddag richting VU, ik hoop je gauw weer te kunnen lezen en over een tijdje ook te zien.
    Dikke kus Edith

  9. Moet nog ff bijlezen, maar wilde ff snel zeggen dat er om 22:00 op BRT2 een programma begint over borstkanker. “Het verdict” heet deze eerste aflevering. Ze hebben vaak wel goeie programma’s. (Overleven heet de serie). Misschien ook een tip voor de lezer hier?
    Dikke knuffel nogmaals, Talitha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s