Niks lolligs

Ik zou wel een grappig en opgewekt verhaal willen vertellen, maar ik kan er niks van maken. Je kunt nu nog besluiten om niet te gaan lezen, maar gezellig koffie te gaan drinken of een lekker niks-aan-de-hand-programma op tv te gaan kijken. Ik waarschuw je, er zit niks lolligs aan dit bericht (dus doorlezen is op eigen verantwoordelijkheid).

We hadden vandaag het gesprek met de oncologieverpleegkundige. Luisteren naar het verhaal over je eigen chemotherapie, is zo zwaar, zo ontzettend zwaar. Verder nog bloedprikken en een ECG laten maken.

Even kort de plannen, 5 april port-a-cath, 6 april nog een gesprek met de oncoloog, 10 april nucleair onderzoek naar de ejectiefractie van het hart, 12 april eerste chemo. Het plan is 6 x Taxotere plus Herceptin, driewekelijks met halverwege een evaluatie (daar krijg ik nu al de bibbers van).

Ik heb recepten meegekregen voor antibraakmiddelen, Dexamethason (ter voorkoming van allergische reactie) en op mijn verzoek nog Valium. Rust uit een pilletje is ook rust.

Op een dag passeren alle mogelijke emoties, van angst, verdriet, boosheid en soms hebben we ook lol. Ik vind het fijn dat we geholpen worden door anderen, maar tegelijkertijd word ik gek van die afhankelijkheid. Soms wil ik alles van me afpraten en een minuut later heb ik er schijtgenoeg van en wil ik geen woord meer over kanker horen. Soms heb ik behoefte aan gezelschap en dan ineens vliegt het me naar de strot en wil ik niets liever dan alleen zijn. Ik kan er zelf geen peil op trekken. Het verdriet zit zo diep dat ik er lichamelijk pijn van heb.

Voor dit moment probeer ik dat verdriet een plaats te geven en mijn angst in de kast te zetten. Ik moet me overgeven aan deze situatie, maar ik ben een controlefreak en geef niet graag de touwtjes uit handen. Kanker is bij mijn leven gaan horen en ik ben daar voorlopig nog niet van af, misschien wel nooit meer. Ik weet wel dat zelfs dat went.

Ik probeer rust in mijn lijf te krijgen en mijn gedachten stop te zetten. De knoop m.b.t. de chemotherapie is in elk geval doorgehakt en ik ben blij dat ik eraan kan beginnen. Dan weet ik tenminste dat er gevochten wordt en dan weet ik waar ik ziek van ben.

Isis is vrolijk als altijd, maar ze merkt wel dat er iets aan de hand is. Vanmorgen zei ze voor het eerst op de peuterspeelzaal dat ik niet weg mocht gaan, dat heeft ze nog nooit gezegd. Ik wil niks liever dan gezellige uurtjes met haar doorbrengen, maar soms voel ik zoveel verdriet dat dat niet eens lukt.

Jullie berichten, jullie kaartjes, jullie bloemen en telefoontjes maken de strijd een beetje minder eenzaam. Ik beschouw jullie als supporters die me blijven aanmoedigen, die zeggen dat ik het kan, zelfs als ik er even niet meer in geloof.

Ik beloof jullie dat ik me moedig zal tonen in de strijd, dat ik sterk zal zijn en vastberaden om te overwinnen. Vandaag alleen even niet…. Morgen weer een nieuwe dag…

Oja, drie kralen erbij, dat dan weer wel.

Advertenties

6 Reacties op “Niks lolligs

  1. Lieve Dees, heel herkenbaar je laatste bericht.Het lijkt zo op mijn verhaal.Ik bel je morgen als dat uitkomt, kunnen we even praten. Zolang als ik dat volhou, oké? kus van je lotgenootje…

  2. Lieve Dees,

    Dikke tranen hier!! Vooral om wat je al laatste schreef…je belofte!
    Meid, ik weet dat je zult strijden en vechten. Ik weet ook dat je dat kúnt!! En als ik iets kan doen om je te helpen in deze strijd doe ik dat met liefde!!!

    Lieve, lieve Dees….

    xxx Esmée

  3. Ik ‘ken’ je van Obgyn, waar ik altijd zoveel aan je antwoorden heb gehad. Ik schrok me wild toen ik het nieuws dat je ziek bent las en sindsdien lees ik elke dag ven op je weblog. Ik ga zo hard voor jou duimen (zoals je ook wel eens aan mij geantwoord hebt) dat het allemaal goed komt en vooral dat je de komende moeilijke periode ‘goed’ doorkomt. Je komt op mij altijd over als een ontzettende krachtige vrouw, ik weet zeker dat je het gaat redden. Lach als je kan en huil als het moet! Heel veel sterkte meid!

    Gitte

  4. Beste Desiree,
    Ik kan je alleen het allerbeste toewensen in deze zware strijd. Ondanks het verdriet en het tranendal ben ik ook blij om te lezen dat er bij jou ook nog wel de tranen over de wangen biggelen van de lol die jullie als gezin hebben. Hou vol!!
    Heel veel lieve groetjes,
    Gerjan

  5. Meid, je krijgt het ook voor je kiezen zeg. Heb respect voor je.
    Enne die Iris die voelt jou goed aan heb ik het idee als ik het zo lees. Heel veel sterke. We blijven je volgen.
    x danielle

  6. hoi cecile

    wat gaat het allemaal snel meid heb er geen woorden voor? vindt het ontiegelijk k@t voor jullie

    heel vel sterkte in deze weken hoop dat jullie de paasdagen een beetje door kunnen komen met jullie fam en vrienden

    dikke kus annemarie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s