Tijd

Het is bijna 6 uur en ik loop alweer vanaf half 4 te spoken. Ik heb nog een uurtje gedacht dat ik wel weer in slaap zou vallen, maar mijn hersenen bleken er een totaal andere kijk op te hebben en begonnen meteen weer te malen. Duizend vragen spoken door mijn hoofd, wat vergoedt mijn verzekering eigenlijk precies, vragen of er een bewegingsprogramma plus fysio is, hoe gaan we Isis bij dit proces betrekken zonder haar te belasten, kilometerregistratie bijhouden, wanneer ga ik een hoedje of een pruik kopen……..

Hoewel mijn levensverwachting op basis van statistiek drastisch is afgenomen, is de intensiteit verdubbeld, wat zeg ik verviervoudigd. Robert zat van de week te vertellen over het gesprek met de artsen en had het over vorige week. Toen ie er even bij stil stond, bleek dat gesprek de vorige dag plaats te hebben gevonden. Dagen lijken weken en weken lijken maanden.

Ik weet pas anderhalve week dat ik kanker heb en ik heb me al helemaal sufgeoriënteerd op de effecten van chemo, de mogelijkheden met mijn kale koppie, de therapie die het meest geschikt is en noem het allemaal maar op. Ik zei altijd: “Time flies when you’re having fun.” Ik kan je zeggen, time flies ook als je helemaal geen fun hebt.

Ik merk hoe belangrijk het is om vooruit te kunnen kijken en ik houd me vast aan de afspraken die gepland staan. Gisterenochtend kreeg ik het te kwaad. De onzekerheid vloog me naar de keel. Na de plaatsing van de port-a-cath staan er geen afspraken meer, dus heb ik geen idee waar ik aan toe ben. Ik ben gaan bellen. Ik sprak één van de verpleegkundigen van de dagbehandeling, José.

José leerde ik zo’n anderhalf jaar geleden kennen, toen ik voor Amgen stage liep op de dagbehandeling. ’s Ochtendsvroeg werd er bij de eerste patiënt een infuusje ingebracht. Ik ben echt een held op sokken, dus ik voelde me helemaal beroerd worden (en ik had nog geen druppel bloed gezien), ik trok wit weg en was echt bang dat ik flauw zou gaan vallen. Ik begon enorm te zweten. Met flauwvallen, zeker bij het inbrengen van zo’n klein infuusje, zou ik natuurlijk echt een modderfiguur slaan, dus draaide ik me om en ging mijn handen wassen, met heeeel koud water. José vond wel dat ik een beetje wit werd, maar hoorde pas achteraf dat het echt niet goed ging. Bij de koffie hadden we het erover waar ik woonde. Bleken we zowat buren te zijn. Ik woonde er al zo’n 2,5 jaar en we hadden elkaar nog nooit gezien. Ja, Robert kende ze natuurlijk wel van zien, herkenbaar als hij is. Daarna zag ik haar steeds vaker, op de dagbehandeling maar ook op het plein. Toen wij gingen verhuizen, zijn zij en haar gezin in ons oude huis getrokken.

Toen ik gisteren belde, schrok ze enorm. Ze had het nieuws nog niet gehoord. Uiteindelijk heeft ze ervoor gezorgd dat ik teruggebeld werd en nu hebben we maandag een gesprek staan met de oncologieverpleegkundige over de kuur. Ik denk dus wel dat we snel gaan starten en eerlijk, ik kan haast niet wachten.

Ik ben echt ontzettend onder de indruk van alle berichten die ik heb gekregen, alle telefoontjes, alle kaartjes, alle mailtjes. Waar heb ik het aan verdiend? Aan mijn Reddende-Engel-Syndroom, waardoor ik nooit ben opgehouden vragen op het gebied van gynaecologie en fertiliteit te beantwoorden, hoewel Isis al weer 2 jaar is? Mochten jullie denken dat ik nobele motieven heb, dat ik een soort Florence Nightingale ben, dan zal ik nu de waarheid maar uit de doeken doen. Het is verslaving. Ik kon er gewoon niet mee stoppen. Omdat ik zoveel verdriet heb gehad en uiteindelijk op zo’n bijzondere manier een kind heb gekregen, heb ik altijd de behoefte gehad om er over te vertellen en om mensen deelgenoot te maken van alles wat ik heb geleerd in die lange tijd. Alsof het voor mij minder zinloos werd als ik er iemand anders mee kon helpen…. Ik weet het niet… Dat is dus niet nobel, dat is neurotisch, haha…. Jullie houden me echt op de been met reacties maar ook met niks-aan-de-hand-mailtjes over dagelijkse dingen. Even lekker lezen, even niet aan kanker denken….

Ik ga zo douchen, we worden om half 9 verwacht voor nog een echo van mijn oksel. Ik hoop maar dat ze geen positieve klier ontdekken. Daarna krijg ik nog een preoperatieve screening, want voor die port-a-cath wil ik natuurlijk wel lekker een roesje.

En dan,…… komt Isis thuis. Meisje, ik kan niet wachten om je in mijn armen te sluiten, om je dikke, natte zoenen in mijn nek te voelen, om je te zien genieten van het zand in de zandbak en het rennen achter onze Doppie (poes)….. Home sweet home…

Advertenties

13 Reacties op “Tijd

  1. Je verslaving herken ik nu l, gisteravond gelezen en nu toche ven kijken. We waren tegelijk wakker. Leuk die vogeltjes horen fluiten maar het is toch wel erg vroeg! Heb je vanmorgen de zon door de mist gezien? Dat was je volgende afspraak, want je hebt elke dag een afspraak! Met ons, Robert, Isis en alle mensen die van je houden. Kortom: met het leven!!!!!

    Liefs U.

  2. Ja, ja,vandaag moet ik die lieve meid weer naar haar papa en mama brengen. Maar…..het is me gelukt vanmorgen. Ze heeft alle korstjes opgegeten. Ik had alles uit de kast gehaald, maar toen ik zei:Vlug, want dadelijk eet opa ze op(die ligt nog lekker te slapen), ja, dat hielp. Ze wilde ze nog aan mij geven, maar ik zei, dat ik veel te dik wordt van al die korstjes. Ze was het gewoon met me eens en at ze zelf op. Ik zei dat ze er groot van werd,dat maakte meer indruk dan sterk. Ze mag nl met de kleine lego spelen als ze groot is. Desiree en Robert hebben gelijk; het is een heerlijk kind. Ze moet maar gauw weer komen logeren.
    oma Tiny.

  3. Toch heerlijk om te lezen dat kleine Isis “gewoon” doorgaat met haar kleine Isis-leventje. Heerlijk om te lezen dat het zo’n heerlijk kind is.
    De internetverslaving was mij natuurlijk helemaal niet vreemd. Dan nog, Cecile/Desiree, denk ik dat het krijgen van al deze reacties uit fertiliteitland meer aan jouzelf te danken zijn. Gewoon, om wie je bent.

  4. Hoi Dees,

    ik wil je heel veel sterkte wensen. Ik hoop dat het allemaal goed gegaan is vandaag en dat je geen uitzaaiingen hebt.
    Ik heb laatst een boek gelezen van Lance Armstrong getiteld `De Pijngrens` geeft een beeld van wat je kan verwachten van je behandeling. En hij laat zien hoe hij is omgegaan met zijn kanker. `Voor overwinnaars van kanker is dit gewoonweg het boek volgens de USA today. Dus ook voor jouw!!

    Groeten, Marjolijn

  5. Hai Dees, ik ken je niet als Cecile 🙂 maar als de immer vrolijke maffe zus van Hilde, oa legendarisch geworden met je hilarische liedje op de bruiloft wat we minimaal nog een paar keer paar jaar aanhalen en weer hartelijk om lachen! Je verhaal grijpt ons als vriendinnetjes van Hilde heel erg aan. Zitten ook elke dag met tranen in de ogen je weblog te lezen… heeeeel veel sterkte en ook wij denken aan je en je familie en duimen voor je! heeeeeel hard! groetjes, Fiona

  6. Lieve Dees,

    Laat je snel weten hoe het vanmorgen gegaan is?
    Wat bizar dat je zelf daar stage hebt gelopen, José een vriendin is geworden en je binnenkort zelf op de afdeling patiënt bent.
    Al die vragen die door je hoofd spoken, dingen die je georganiseerd wilt hebben, zoo logisch meis. Fysio is nog een mega-eind weg maar ik weet dat Herstel&Balans tegenwoordig door veel verzekeraars wordt vergoed. De site van NFK is zeer informatief: http://www.kankerpatient.nl.

    Ehhh er zijn slechtere verslavingen dan obgyn hoor! Dat is NIET neurotisch. Dan zou ik dat ook zijn met “mijn” bestralingsmailgroep grinnik.

    Je schrijft dat je graag mailtjes krijgt over dagelijkse dingetjes. De laatste dagen hadden wij Klavertjes zoiets, we zullen Dees niet lastig vallen, maar dat zullen we dan maar snel weer gaan doen he!

    Goed dat je maandag een gesprek hebt kunnen regelen, je vragen kwijt kunnen lucht ook een stukje op, je wilt in control blijven he, tenminste, dat gevoel hebben. Je snapt wel wat ik bedoel denk ik.

    Dikke kus ook voor je mooie meisje en Robert, en een kopje voor Doppie.
    Ellen

  7. hoi cecile

    ik ken je niet anders dan cecile van het andere forum. heb je dagboek weer ff gelezen meid,iedere dag ben ik hier wel ff te vinden ,denk aan jouw meid en hoop dat alles goed mag komen.

    dikke kus annemarie

  8. Hallo Desiree,

    Sinds dat verschrikkelijke eerste bericht van jou op obgyn heb ik zo vaak aan je gedacht, je weblog gelezen en meegehuild. Wat schrijf je het prachtig en duidelijk en ontzettend eerlijk op. Straks, als dit allemaal achter de rug is, kan het zo in een boek.

    Je schrijft ook dat je het adviezen geven doet uit verslaving en niet uit nobele motieven, maar daar ben ik het niet helemaal mee eens. De behoefte om hulp te geven is toch een keuze; een keuze uit medelijden met degenen die net als jij niet zo snel zwanger raakten, in verwarring zijn etc. Voor jezelf doe je het niet meer, neem ik aan. Het geeft je geen ‘kick’ om een advies te geven, of wel? Ik vind je nog steeds een kleine Florence, hoor ;-).

    Liefs,

    Anne

  9. Lieve Cecile,

    Tja, zo ken ik je ook. Ik wil jou en je hub ontzettend veel kracht toewensen. Dit verdien je niet. Je vecht voor je Isis. En die kralen die sta je straks over 30 jaar te bewonderen, samen met haar.

    Jitta(Freya)

  10. Lieve Dees,

    We zijn net terug uit de stad, lekker uiteten geweest met Carla en Arend. Natuurlijk hebben we het over jou gehad en wat je alle maal te wachten staat.
    Car vertelde me van je weblog en ik heb het net allemaal gelezen. Wat een kutzooi! Sorry ik kan het echt niet anders uitdrukken. We zijn hier allemaal erg geschrokken en leven van een zijlijn met je mee. Ik heb je nog niet gebeld omdat ik eerst even bij A en C wilde peilen of je daar wel op zit te wachten maar je schijnt het prettig te vinden om de dingen van je af te praten, dus ik ga je zeker bellen. Ik wens je heel veel sterkte toe aankomende weken, maanden… en Bee natuurlijk ook! En als er iets is dat we kunnen doen dan staat de deur altijd open! Lieve Dees en Bee houden jullie je taai!!! Hele dikke knuffel Berbera

  11. Lieve Dees, ik ben gewoon stilgeslagen, heb met tranen in mijn ogen je verhaal gelezen en ik vind het zo verschrikkelijk wat jullie nu overkomt, ben al meerdere keren begonnen met iets te schrijven, maar telkens wist ik de juiste woorden niet, die heb ik nu nog steeds niet, maar ik wil je toch even laten weten dat ik aan je denk en met jullie meeleef. Heel veel sterkte lieverd.

    Liefs Mathilda

  12. Lieve lieve Dees,

    Vandaag natuurlijk weer je weblog gelezen!
    Zo verdrietig om je, maar ook zo fijn te lezen dat je zélfs in deze ellende ‘onze Dees’ blijft…je neurotische trekken om álles te willen weten en het ook te vinden, je humor, maar ook je openheid en de kracht je gevoel te omschrijven…
    Blijven doen Dees, ik hoop ook dat je op deze manier wat hebt aan je weblog! Van je af schrijven….dat ligt je wel.

    En dan alle lieve reacties hier, hoop dat die, dat wij, een steun voor je kunnen zijn!

    Ik wou dat ik meer voor je kon doen…
    Vergeet niet dat ik binnen een half uurtje bij je kan zijn….voor wát dan ook!!

    Dikke kus Esmée

  13. Hoi Cecile (Dees),

    Ook mij laat jouw verhaal niet los. En nu je zo schrijft over Florence Nightingale kan ik toch niet laten te reageren.

    Ik vind dat je jezelf te kort doet als je zegt dat je ons hebt bij gestaan uit ‘verslaving’. Ja helaas weet jij hoeveel verdriet/angst de behandelingen met zich mee kunnen brengen en Ja gelukkig weet je hoe geweldig het eindresultaat kan zijn (gelukkig wordt je daar elke dag aan herrinert), maarrrrr er zijn weinig die zo goed onder woorden kunnen brengen wat het met je doet en daar toch een positieve draai aan kunnen geven! Je hebt zoveel van ons kracht gegeven. Ook nu lees ik het vaak in je teksten. Meid ik hoop dat je dit vol kunt houden de komende periode en dat je op de zwaarste momenten misschien eens aan ons dankbare moeders denkt, want wij denken zeker aan jullie!

    p.s. wat een prachtmeid is jullie (klein)dochter geworden. Geniet van alle mooie momenten samen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s