Poehpoeh…

Nou, het gesprek is geweest en toch weer minder positief dan gisteren. We zaten tegenover een comite van artsen (chirurg in opleiding, radiotherapeut, chirurg en oncoloog). Ik merkte wel dat ze echt ontzettend hebben zitten wikken en wegen.

Ze gaan echt alles uit de kast trekken om ervoor te zorgen dat ik een maximale kans op overleving heb. Het voorstel is om me eerst 6 keer chemotherapie te geven met Herceptin (het middeltje dat de receptor voor een groei-eiwit blokkeert), dan herstellen en dan opereren (amputatie). Dan willen ze gaan bestralen. En ze zullen wel doorgaan met die Herceptin. Hormonale therapie is nog niet helemaal beslist. Ze kunnen niet precies beoordelen hoe groot de tumor is, maar hun schattingen varieren van 6 tot 9 cm. Dat is echt enorm. Ze gaan ervan uit (in tegenstelling tot gisteren) dat het grootste gedeelte invasief is, dus woekert.

Ze hebben allemaal in mijn oksel zitten poeren of ze misschien toch opgezwollen klieren konden vinden, maar de ene dacht iets kleins en de anderen voelden helemaal niks. Vrijdag krijg ik nogmaals een echo om te bezien of we hem dan wel in kaart kunnen brengen en als dat zo is, zullen ze ook wel gaan prikken.

Volgende week donderdag krijg ik een port-a-cath. Dat is een soort openingetje , zo rond je sleutelbeen, waardoor ze chemo naar binnen kunnen brengen. Dat scheelt een hoop prikken in die aderen van mij die toch al niet dol zijn op al dat geprik.

Ik ben bang, heel bang. Ik ben bang dat ik dood ga, hoewel ik daar niet aan mag en kan denken. Ik ben ook bang dat ik nooit meer helemaal herstel en niet meer kan werken. Ik ben kostwinner, dus dat maakt me extra bang. Natuurlijk, daar moet ik nu helemaal niet mee bezig zijn, dat weet ik, maar het speelt toch een rol….

Rotziekte, stomme zooi,…. waarom hebben ze het vorig jaar gewoon niet gezien???? Ik weet ook wel dat ik op die vraag nooit een antwoord krijg, maar het is en blijft ontzettend zuur.

Zal ik vanavond eens een enorme borrel gaan drinken, nouja, dat betekent dan eentje en als geheelonthouder ga ik dan meteen praten met dubbele tong en lallen enzo….

Advertenties

20 Reacties op “Poehpoeh…

  1. Man wat een emotionele wipwap moet het zijn voor jullie! Neem die borrel. Ik zou het in elk geval wel doen. Smak van Jet

  2. Lieve Cecile (dees), ook ik ben via het forum vruchtbaarheid hier terechtgekomen. Ik wil je heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijden…hoop dat je veel steun krijgt van de mensen om je heen…je hebt zelf altijd zoveel gegeven.
    Dikke knuffel van ons,

    Esther en Jennéh Rose

  3. Hallo Desiree / Cecile,
    Ook ik “ken” je van het forum, heb daar ook een bericht voor je achtergelaten. Ik kan me zo f*cking goed voorstellen dat je bang bent voor alles wat komen gaat! Hoewel wij niet kunnen voelen wat jij nu voelt, leef ik erg met je mee en ga vanaf nu ook regelmatig jouw web-log in de gaten houden.
    Ik las dat het je goed doet dat je zoveel reacties krijgt. Je hoort vaker dat medeleven is gewenst in dit soort situaties, gewoon om je erdoorheen te slepen. Ik hoop dat ik daar ook af en toe een steentje (al is het maar een heel kleintje) aan kan bijdragen.
    Sterkte sterke meid!
    Jerney

  4. Gloeiende…… wat een ‘rollercoaster’van emoties moet je nu wel niet doorstaan. Van hoop naar wanhoop geslingerd…. En die angst….. haast onmenselijk om dat allemaal te moeten doorstaan. Ik hoop dat al die mensen hier en waar je maar komt, je een beetje steun geven. Meisje, vecht, vecht voor wat het je waard is……

  5. Logisch dat je bang bent en dat die angst overheerst. Dat is het minste wat we kunnen doen, reageren en er zijn voor je via www.
    Als we konden toveren ……

  6. Desiree, wat een nieuws allemaal zeg. pffff Je zit echt in een verkeerde trein met allemaal obstakels. Ik hoop zo dat je over een poosje toch een overstap kan maken en in een goede wagon mag stappen. Ik denk aan je en heel veel sterkte gewenst. Als ik aan die kleine Isis denk springen de tranen me in m’n ogen. Hoop zo dat je nog lang van haar mag genieten.
    De artsen doen keihard hun best en jij bent volgens mij een vechter dus hou moed en weet dat je deze strijd wil winnen! Liefs Dian

  7. Marlies Schoenmakers

    Lieve Desiree,

    wat knap van je dat je deze ellende zo kunt beschrijven. Ik leef vreselijk met je mee en hoop en vertrouw erop dat je dit gaat overleven. Mocht er iets zijn wat ik voor je kan doen dan hoop ik dat je me het vraagt.
    Voor nu: slaap en rust uit voorzover het je lukt.

    liefs,
    Marlies

  8. Het eerste wat in me opkomt na het lezen van je logje is een vreselijk vloekwoord die ik hier maar niet zal neerzetten…..
    Ik, net als zoveel anderen, zou willen dat ik iets kon doen….ik vind het zo enorm kut voor je, voor jullie moet ik zeggen!
    Ik kan helaas niet meer doen dan dit ((((((((((()))))))))))))
    Denk aan je!
    Liefs Agnes

  9. wat een k*tzooi, niet echt reden voor optimisme begrijp ik vandaag. ik denk aan je, lieve zus!

  10. Och Cecile (Dees), wat zul je bang zijn. Wat overkomt je toch allemaal? Vreselijk om de controle uit handen te geven, maar tegelijkertijd wel keuzes te moeten maken. Waaruit? Wat is de goede keuze? En dan daarbij opgeteld het wachten en de onzekerheid. Nu had je daar al wel ervaring mee, maar toen was in ieder geval de helft van de mogelijkheden positief. En nu?
    Natuurlijk ga je vechten en daarbij wens ik je heel veel kracht toe.
    Liefs, Mikki

  11. Hoi Cecile

    Ik blijf je maar Cecile noemen zo ken ik je van de freya site.
    Jeetje wat verschrikkelijk voor je zeg.Ik zou wel vanalles tegen je willen zeggen,maar vind het heel erg moeilijk wat.Het is denk ik gewoon niet te vatten als zoiets je word verteld.Ik hoop dat je zo sterk kunt blijven zoals ik je ken ,ken je natuurlijk wel niet persoonlijk maar wel heel veel van je gelezen.Ik zal echt voor je duimen en ik hoop echt dat je dit gevecht gaat winnen.Maar daar ga je voor .Nogmaals heel veel sterkte en ik blijf je volgen hoor!!!Liefs Gonnie

  12. Hai Dees, heeeel veel sterkte! Ben er helemaal stil van en letterlijk misselijk. We leven enorm met jou en jullie allemaal mee! Wat een schok. Wens je heel veel kracht en positieve energie toe! Take care…

  13. Dees,
    Wat gaat het snel allemaal. Iets meer dan een week geleden belde je me om dit vreselijke nieuws te vertellen en nu gaat het al over hoe te behandelen en in welke volgorde en al die andere vreselijke dingen! Ik denk aan jou, Robert en kleine Isis, echt meer dan je wilt geloven! Hou je taai meisje! Jannie

  14. Lieve lieve Dees,

    Je hoofd maalt, je denkt aan de slechtste scenario’s, I know…
    Gelukkig heb je geen uitzaaiingen, dit woord klinkt raar maar je snapt wel wat ik bedoel.
    Ik weet zeker, hoe ik je ken, de knop gaat om en je gaat ervoor! Over chemo hoeft niemand je wat te vertellen, daar weet je zelf alles van door je werk. Herceptin is hét middel, dat weet je zelf ook. Goed dat je een port-a-cath krijgt, dat misprikken is een ramp hoor. Je kent de chirurg en wordt goed voorgelicht, beter en anders dan anderen, jij wilt alles weten en dit zal je hopelijk een stukje gerust stellen.
    Het is zooo onwezenlijk en bizar, ons Klavertjescluppie, alle steun van jullie viertjes toen ik kanker bleek te hebben. Kan alleen maar hopen dat je wat aan me hebt, al had ik een andere vorm, ik begrijp wel héél goed wat je meemaakt. Dat maakt het eigenlijk nog moeilijker om machteloos toe te moeten zien wat jou te wachten staat meis. Ik heb destijds ook alles gevreten via boeken en internet, en doe ik nog steeds. Het boek van Sophietje, poeh.. Kan niet zo goed schrijven als jij maar je weet dat je in m’n hoofd en hart bent.
    Ik wil ook Robert heel veel sterkte wensen, de partners worden snel vergeten maar hebben ook een megazware tijd. Lieve meid, probeer alles stap voor stap te nemen, van de echo naar de port-a-cath en verder, neem alles bij de dag, en laat alles over je heen komen, je zit in de rollercoaster en kan alleen maar mee.
    Dikke knuf en armen om je heen

    Ellen

  15. Meid wat een onrecht zeg. Dit is niet eerlijk. Ik en een boel andere dames hebben heel veel steun gehad van jou kracht die je had tijdens het zwanger worden van Iris. Wil nou mijn steentje bijdragen en je heel veel sterkte wensen de komende tijd ( blijf je volgen hoor).
    x Danielle ( mama van Anne- mei 03/icsi en Lotte – jan 05 spontaan) en schrijf nog steeds op vruchtbaarheid.org

  16. He dees,

    Zo spreek je elkaar een tijdje niet en ga je ervan uit dat alles gaat, zoals het gaat. Jij druk, ik druk, met leuke en soms ook minder leuke dingen. Ineens kreeg ik jou bericht en wist niet wat ik hoorde/las. Dat jou dit overkomt, nee dat kan niet….. Je huis, Isis, Robbert, je baan, nee dat kan niet! Het is altijd de girl next door en dat ben JIJ niet.
    Ik heb je al een hele tijd niet meer gezien, niet meer sinds (na ja, je weet wel). Nooit hadden wij tijd, of maakten we er tijd voor. Nou, dat hadden we dus wel moeten doen! Nu gaat al je energie op aan ziekenhuisbezoeken, angst, onrust, etc. Ik kan mij niet voorstellen hoe jij je voelt, maar erg dicht bij komt het wel. Kan niets voor je doen, was dat maar zo, dan zouden zoveel mensen het ervoor over hebben gehad om je te helpen. Als ik nu zo je weblog lees en al die contacten die je hebt, vind ik dat echt ongelovelijk. In onze vorige banen heb ik je er altijd al om bewonderd en dat doe ik nog steeds. Je gevoel voor rechtvaardigheid, niets uit de weg gaan en je oprechtheid die vergeet ik niet. Zoals ik je ken ga je absoluut de strijd aan en ik hoop dat je daarin jezelf overtreft.
    Ik zal met spanning en ongeloof je web-log blijven volgen. En nu gaan we echt, zo gauw het kan, eens afspreken!! Wil je een dikke knuffel geven. Veel succes, sterke en geloof… aan iedereen die dit met je mee beleeft.

    Dikke kus Ellen (je Corera maatje)

  17. Lieve Cecile,
    Hier de zoveelste van het forum, die je “kent”, die ontzettend geschrokken is, die heel heel erg met je meeleeft, en die vaak aan je denkt!
    Ik wens je alle kracht, sterkte en beterschap toe die je iemand maar kan wensen, ook voor je mannetje, jullie Isis en alle familie en vrienden.
    Liefs en ook ik kom hier heel regelmatig terug!

  18. Beste Dees,

    Ik kan mij heel goed voorstellen dat je erg bang bent. Ik vind het erg knap hoe je alles beschrijft.
    Ik wens jou en je dierbaren nogmaals veel kracht en sterkte toe. Ik zal je verhalen zeker blijven volgen.
    Liefs, Lisa

  19. Lieve Cecile/Dees,

    Ik ken je ook van het Freya forum en vind het bewonderenswaardig hoe je iedereen altijd weer steunt/opbeurt en van goede tips voorziet.

    Inderdaad vreemd hoe alles in 1 week kan veranderen. Soms denk je het is zo oneerlijk verdeeld in de wereld; sommige mensen krijgen alle klappen. Wens je veel sterkte en hoop dat je veel vertrouwen mag blijven houden. Je (cynische) humor mag ik trouwens wel, heb ik zelf ook… 😉
    Put veel kracht uit de mooie dingen van het leven, je man, Isis etc. Zal aan je blijven denken/duimen…..

    P.S. Lijkt me trouwens vreemd om zelf in de oncologie te werken en dan zelf ook zo’n bericht te krijgen..

  20. Lieve Cecile/Dees,

    Ik ken je ook van het Freya forum en vind het bewonderenswaardig hoe je iedereen altijd weer steunt/opbeurt en van goede tips voorziet.

    Inderdaad vreemd hoe alles in 1 week kan veranderen. Soms denk je het is zo oneerlijk verdeeld in de wereld; sommige mensen krijgen alle klappen. Wens je veel sterkte en hoop dat je veel vertrouwen mag blijven houden. Je (cynische) humor mag ik trouwens wel, heb ik zelf ook… 😉
    Put veel kracht uit de mooie dingen van het leven, je man, Isis etc. Zal aan je blijven denken/duimen…..

    P.S. Lijkt me trouwens vreemd om zelf in de oncologie te werken en dan zelf ook zo’n bericht te krijgen..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s